เธอบอกว่าอยากไปลองไลฟ์สดเป็นทีมเปิดหูเปิดตา

ตอนที่ 4 ชนะรัว ๆ

6 นาที· 1.3K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

แถบพลังสีแดงและสีน้ำเงินผลักกันไปมา ก่อนจะหยุดนิ่งท่ามกลางสายตาที่เฝ้ารอของทุกคน

328899 : 392800

จงจงผู้ดำเนินรายการยิ้มแก้มแทบแตก "ขอแสดงความดีใจกับอีเวยที่คว้าตำแหน่งเจ้าสังเวียนในรอบนี้!"

ร่วนเวย: ว้าว

เอามือกุมหน้าอกที่เต้นตุบ ๆ กระพริบตาช้า ๆ

พูดด้วยรูปปาก: ขอบคุณนะพี่ความสุข

หนัวหมี่ที่ยืนข้าง ๆ โบกมือลาเวทีด้วยความเสียดาย ร่วนเวยเดินไปยืนตรงกลางด้วยสีหน้ามึนงง มองไปที่ช่องแชท

เธอนึกว่าพี่ใหญ่ปั่นของพี่เค้าขนาดนี้ น่าจะพิมพ์อะไรในแชทซะอีก

จนกระทั่งผู้ดำเนินรายการบอกขั้นตอนต่อไป เธอก็ยังไม่เห็นแชทที่คิดว่าจะโผล่มา

มีแค่รูปโปรไฟล์บีเกิ้ลที่ยังติดอยู่มุมขวาบน แสดงว่าเขายังไม่ได้ออกจากห้อง

เปลี่ยนฝั่ง ร่วนเวยเดินไปยืนด้านซ้าย ซือซือขึ้นเวทีมายืนขวา

"ด้านซ้ายอีเวย ด้านขวาซือซือนะครับ เพื่อน ๆ ที่ชอบสาว ๆ กดรูปโปรไฟล์เชียร์ได้เลย ต่อไปเพลงเต้นกวาดพื้นของเทียนเทียน"

ช่วงนี้เป็นเพลงเต้นกวาดพื้นที่ดังมากในแพลตฟอร์มยินฝู

ร่วนเวยเป็นคนประเภทที่เต้นอะไรก็สนุกและสื่ออารมณ์ได้ดี

พอได้ยินอินโทรเพลง หัวไหล่ก็หย่อนลง มือทั้งสองข้างปล่อยตามตัว สะบัดไปมาอย่างเป็นธรรมชาติ

'to the head!'

ยกมือทั้งสองขึ้น อ้าปากน่ารัก ๆ

ตากลมโต

หน้าม้าปิดคิ้วและดวงตาของเธอ ทำให้ทุกคนจดจ่อกับดวงตาที่ฉ่ำวาวของเธอมากขึ้น

ทั้งตัวมีกลิ่นอายของคนที่เพิ่งเข้าสังคม ไร้เดียงสา

ความรู้สึกบริสุทธิ์ที่อยู่กึ่งกลางระหว่างเด็กกับผู้ใหญ่

[น่ารักจนใจละลาย]

[แอปเปิ้ลหมี: ผู้หญิงคนนี้ทั้งสวยทั้งน่ารัก]

[มารี่เสี่ยวฉุน: ใครชอบเด็กน้อยด้านซ้าย กดติดตามเวยเวยของเราหน่อยนะ]

ป้ายไฟเข้าร่วมแฟนคลับของอีเวยปรากฏขึ้นบนแชทเป็นระยะ ๆ พอมีภาพก็มีคนเห็นเธอมากขึ้น

ถ้าอยู่ริมตลอดก็ยากที่จะเฉิดฉาย

[พี่ความสุข มอบให้ อีเวย 1 คาร์นิวัล](30000 เพชร)

เริ่มต้นด้วยคาร์นิวัล ยิ่งทำให้จงจงตั้งใจจะประจบเขา

"อะไรนะ อะไรนะ อะไรนะ คาร์นิวัลอีกละ สุดเท่เลยพี่ความสุขของผม—"

คำพูดโอ้อวดเต็มไปด้วยความชื่นชมอย่างสุดซึ้ง

เรื่องฝีปากนี่ยอมรับเลยว่าจงจงถูกขนานนามว่าเป็นหมาจ๋าอันดับหนึ่งของอาร์คิว

นักทอปหลายคนถึงกับตามมาจงจงเพื่อใช้เงิน

นี่คือหนึ่งในเหตุผลที่เสี่ยวหม่านยังคงรักษาความรุ่งเรืองในอดีตได้ทั้งที่กำลังตกต่ำ

ร่วนเวยยิ้มหวาน ยื่นมือออกรับเหมือนเดิม

แม้จะดูเก้ ๆ กัง ๆ แต่ก็เห็นว่าเธอตั้งใจตอบสนองอารมณ์

ในหัวเหลือแค่ความคิดเดียว: ว้าว—

เหมือนเด็กที่ไม่เคยเห็นโลกกว้าง ร้องอุทานออกมาไม่หยุด

จงจงจะไม่รู้ได้ไงว่าเธอคิดอะไรอยู่ หลุดขำออกมาเบา ๆ "อ้าว อีเวยของเรานี่ วันนี้วันแรกที่มาเสี่ยวหม่าน ฟ้าส่งพี่ความสุขมาหน่ะ แต่ก่อนรู้จักกันมาก่อนเหรอ?"

ร่วนเวยรีบส่ายหัวแรง ๆ ระหว่างพักเปลี่ยนท่าเต้น "ไม่รู้จักค่ะ"

ถ้ารู้จัก ทีมของเธอคงไม่ถึงขั้นต้องยุบ

จงจงผู้ดำเนินรายการ "งั้นก็เรียกได้ว่าอีเวยโชคดีมาก ๆ เลย วันแรกที่ทำงานก็เจอพี่ความสุขแล้ว หวังว่าพี่ความสุขจะสนุกในห้องเสี่ยวหม่านนะครับ ถ้ามีอะไรไม่สบายใจ ติดต่อฝ่ายดูแลของเรา อันอัน ได้เลยครับ ทีมดูแลเสี่ยวหม่านทุกคนยินดีรับใช้คุณ"

การแสดงความภักดีอย่างแนบเนียนไร้ที่ติ

ซือซือที่ยืนข้าง ๆ แม้จะเห็นธาตุแท้ของจงจงมาหลายครั้งก็ยังอึ้ง

สมกับที่เป็นหมาจ๋าอันดับหนึ่งของอาร์คิว เพื่อยอดขายพูดอะไรก็ได้ ไม่ใช่แค่พูดสวย แต่ฟังแล้วสบายใจด้วย

"สิบห้าวินาทีสุดท้าย ลอบตีหรือรักษาฐาน ซือซือทางนั้นมีอะไรจะบอกไหม อีเวยระวังรักษาฐานด้วยนะ!"

[niya มอบให้ ซือซือ 1 หัวใจจักรวาล](18888 เพชร) ×2

ซือซือตาโต กระโดดตัวลอยตะโกน "ขอบคุณหัวใจจักรวาลจากหวัวฝูของฉันนะ ขอบคุณหวัวฝู! ยินดีต้อนรับหวัวฝูเข้าห้อง!"

จงจงกำไมค์แน่นตะโกน "ยินดีต้อนรับเทพธิดาหยาหยาของผม ขอบคุณเทพธิดาสำหรับสองดวงใจจักรวาล ไม่ได้เจอกันนานเลยนะครับเทพธิดา"

ร่วนเวยเม้มปากยิ้ม บรรยากาศในห้องนี้ไม่เลวเลย

อย่างน้อยก็ดีกว่าทีมเก่าของเธอมาก ทีมเก่าทุกคนไม่ค่อยพูดกัน ลงเวทีก็ก้มหน้าเล่นมือถือ เลิกงานก็เป็นคนแปลกหน้า กระทั่งความเป็นเพื่อนร่วมงานยังงั้น ๆ

บรรยากาศการทำงานที่ดีถึงจะสร้างสรรค์การไลฟ์ที่ดีได้

PK เหลืออีกสิบวิสุดท้าย จงจงตะโกนนับถอยหลังอย่างบ้าคลั่ง แต่ชายที่เขารอคอยก็ไม่โผล่มา

เทียบกับเขาแล้ว ร่วนเวยไม่ได้ผิดหวัง กำลังซื้อของแต่ละคนไม่เท่ากัน อาจจะถึงขีดจำกัดในการใช้เพื่อความบันเทิงของเขาแล้ว

สายตายังใสซื่อ ทุกครั้งที่โยกสะโพกก็ไม่เคยอู้

[พี่ความสุข มอบให้ อีเวย 1 คาร์นิวัล](30000 เพชร) ×2

สามวินาทีสุดท้าย บิชงฟรีสกำลังจิบกาแฟ พร้อมกับคาร์นิวัลสองอันโผล่บนจอ

เมื่อรวมกับรูปโปรไฟล์นี้ ชวนให้รู้สึกขำ ๆ

จงจงตะโกนจนเสียงแตก "ว้าว ทรงพลังมากเลยพี่ความสุขของผม ขอบคุณพี่ความสุขสำหรับคาร์นิวัลสองอัน!! ขอบคุณพี่ความสุข—"

เปลี่ยนเป็นเพลงอึกทึกปลุกใจทันที

"ยินดีกับอีเวย รักษาฐานสำเร็จ!"

ที่ตกใจยิ่งกว่าร่วนเวยคือแฟนคลับจิ๋วสองคนของเธอ

[แอปเปิ้ลหมี: สุด สุด สุด เท่เลยพี่ความสุข หนูเชิดธงให้วอร์วอร์วอร์]

[มารี่เสี่ยวฉุน: คุณพระคุณเจ้า ขอบคุณพี่ความสุขนะคะ]

คิดว่าที่รักไม่มีผลงานจะถูกบริษัทเชิญออกแล้ว กลับกลายเป็นมีแสงสว่างมาเยือน

ในสายตาของพวกเธอ รูปโปรไฟล์ของพี่ความสุขตอนนี้เหมือนเปล่งแสงเจิดจรัส ทำให้น้องบีเกิ้ลดูใจดีขึ้นมาเลย

ใครบ้างล่ะที่ไม่อยากให้ที่รักของตนมีคะแนน ใครไม่อยากให้ที่รักยืนตรงกลาง

ร่วนเวยยกมือปิดปากเบา ๆ แต่ก็ปิดความดีใจไม่มิด

เธอชนะติดกันในห้องแบบนี้ได้ยังไง

หลังจากนั้นก็ยิ่งฝ่าด่านฟันศึก ลากยาวชนะรวด 12 ครั้ง

ตั้งแต่บ่ายสองครึ่งถึงบ่ายสาม

คาร์นิวัลก็เป็น ×2 ×3 ×4 ×5 ×6 ×7 ×8 ×9 ×10...

บ่ายนี้ปั่นให้ร่วนเวยอย่างน้อยก็สี่สิบอัน

ภายในไม่ถึงชั่วโมง จากเลเวล 0 ขึ้นเป็น 42

จงจงยิ้มจนมุมปากไม่เคยตก ห้องของพวกเขา ตั้งแต่คุณพี่ใหญ่ของหนัวหมี่ไม่ค่อยมาแล้ว ก็ไม่ค่อยคึกคักแบบนี้มานาน

"ยินดีกับอีเวยที่ได้ล้านเทพธิดาคนแรกของวันนี้!"

อันอันยืนกระตุกกระบอกโปรยกระดาษข้าง ๆ ไม่หยุด

รายได้ส่วนตัวแบบเจาะจง หนึ่งหมื่นหยวน = หนึ่งล้านแต้ม เรียกกันว่า ล้านxx

ในอากาศคละคลุ้งกลิ่นไหม้ของกระบอกพลุ กลีบกุหลาบสีชมพูโปรยปราย

ร่วนเวยยื่นมือรับกลีบหนึ่งกำไว้ในฝ่ามือ

มีความรู้สึกเลือนลางไม่สมจริง

ใต้เวที หนัวหมี่ตอบข้อความแฟนในมือถือ ก้มหน้าก้มตาพูด "ฉันว่าแปดรอบติดก็เอาไมค์มาได้แล้วนี่?"

อัลมอนด์ที่นั่งข้าง ๆ หยุดชะงักระหว่างยกป้ายไฟ คิดแล้วตอบ "เหมือนจะใช่นะ"

เหมียนเหมียนได้ยิน รีบวิ่งไปบอกอันอัน

หลัก ๆ คือในนี้ นอกจากหนัวหมี่ ก็ไม่ค่อยมีใครชนะติดกันเยอะขนาดนั้น ก็เลยนึกไม่ถึง

ปกติแฟนคลับในห้องจำไม่ได้ก็มีทักเตือน แต่แฟนของร่วนเวยน้อยเกินไป แถมเพิ่งมาวันแรก ทำให้ทุกคนยุ่ง ๆ แล้วลืม

ฝ่ายดูแลอันอันรีบหาไมโครโฟนแล้วย่องขึ้นเวที

จงจงผู้ดำเนินรายการแก้เกี้ยว "คือว่า เราชนะติดต่อกันเนี่ย จะได้ไมโครโฟนไว้พูดเรียกร้องคะแนนนะครับ แต่เมื่อกี้เราดันนึกไม่ค่อยออก รอบหน้าอีเวยใช้ไมโครโฟนพูดได้แล้วนะครับ"

ร่วนเวยตบไมโครโฟนเบา ๆ กำลังลองว่ามันใช้ได้ไหม เงยหน้าขึ้นก็เห็นแชทสีทอง

[พี่ความสุข: มือเจ็บ ออกละ]

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป