ช่วงสองวันนี้ยอดขายสูง แต่คนส่งของขวัญให้กลับไม่มาก ส่วนใหญ่เป็นคนที่เคยส่งให้
ข้อความขอบคุณ เสียงขอบคุณ วิดีโอขอบคุณ ป้ายถือ วิดีโอเต้น
ร่วนเวยจะเขียน 'การบ้าน' ที่ต้องเขียนอย่างละเอียดไม่ผิดพลาด
งานจบก็ถึงเวลาพักของเธอแล้ว
ตอนพักเธอไม่อ่านหนังสือ ไม่เรียนรู้ แต่เล่นเกม เล่นตั้งแต่เช้าจรดค่ำ ไม่ง่วง ไม่เหนื่อย
พอได้เล่นเกมก็ดูมีชีวิตชีวาทันที
เสียบแอคเคานต์ตัวเองเข้าโน้ตบุ๊ก แล้วเปิดจัดอันดับเล่นสนุก ๆ
ช่วงฮีโร่ตายก็ตอบข้อความไม่กี่ข้อความในแอคเคานต์หลังบ้าน
เพิ่งจะเชือดหนูน้อยเสร็จ เหลือบเห็นข้อความใหม่เด้งขึ้นบนจอ
[ซูจงจื้อโหย่วหวงจินอู: งั้นกลับบ้านแล้วทำอะไรล่ะ]
ร่วนเวยจำพี่สาวคนนี้ได้แม่น เธอให้ซุปเปอร์คาร์กับจริงรักคุณมาอย่างละหนึ่ง ถือว่าเป็นการใช้จ่ายก้อนใหญ่ในมาตรฐานของเธอ
เลื่อนดูประวัติแชต ข้างบนมีคลิปป้ายถือกับวิดีโอขอบคุณที่ส่งให้
แล้วก็ถึงเรื่องที่เธอเลิกงาน...
[อีเวย: เล่นเกมราชันย์เกียรติยศ]
[อีเวย: [เปลี่ยนไอคิวชาวนามาเป็นไอคิวนักธุรกิจแล้วเรียนจบดอกเตอร์]]
[อีเวย: พี่เล่นเกมราชันย์เกียรติยศมั้ยครับเหมียว ๆ]
[ซูจงจื้อโหย่วหวงจินอู: บังเอิญจังเลย ราชันย์เกียรติยศ มาเลย!]
ร่วนเวยจบเกมในมือ ส่งเลขห้องให้พี่สาว
ยังไงก็เล่นจัดอันดับ จะเล่นเดี่ยวหรือคู่ก็ไม่สำคัญ
ทันทีที่เธอเข้ามา ร่วนเวยก็เห็นรูปโปรไฟล์ของเธอ ต่างจากรูปโปรไฟล์สวย ๆ ในยินฝู รูปโปรไฟล์ราชันย์เกียรติยศของเธอกลับเป็นแมลงสาบตัวน้อย
ร่วนเวยเงียบ แล้วลองเปิดไมค์ถาม “พี่ พี่สาว พี่ซูซูใช่ไหม?”
ซู: “ใช่ มีอะไรเหรอ?”
ร่วนเวย: “หนูกลัวคนจะพิมพ์เลขห้องผิดเข้าผิดคน ขอบคุณพี่ที่ส่งซุปเปอร์คาร์ให้เมื่อวาน วันนี้ก็ส่งจริงรักคุณอีก ขอบคุณนะคะพี่ พี่ชอบฮีโร่ตัวไหน ถ้าหนูเล่นเป็น หนูจะเล่นตัวที่พี่ชอบให้ดีมั้ย?”
ซูดีใจมาก: “จริงเหรอ? พี่ชอบตือโป๊ยก่าย”
ร่วนเวย: “...ได้”
ฮีโร่ประเภทสกิลง่ายแบบนี้ ถึงจะไม่ค่อยเล่น แต่พอมาจัดอันดับก็ไม่กดดันมาก