【พี่ความสุขส่งคาร์นิวัลให้ 1เวย 1 ชิ้น】 (30,000 เพชร) ×71! ×99! ×125! ×147! ×170! ×198! ×200!
จงจงที่อยู่หลังบ้านเห็นตัวเลขคอมโบเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ก็ริมฝีปากสั่น “เปย์หนักเกินไปแล้ว——”
ส่วนอันอันก็รีเฟรชหน้ากิจกรรมทุกวินาที
ทุกครั้งที่รีเฟรชแล้วอันดับขยับขึ้นหนึ่งขั้น หัวใจก็สั่นไหวทีหนึ่ง จากอันดับสิบห้าเข้าอันดับสิบ แล้วก็อันดับห้า สุดท้ายขึ้นไปถึงอันดับสอง
มองคาร์นิวัลที่หลั่งไหลเข้ามา ลมหายใจของเขาก็ยิ่งถี่ขึ้น เพราะตอนนี้ส่งไปแล้วสองร้อยชิ้น
บังเอิญว่าวันนี้ยอดของเสี่ยวหม่านไม่ค่อยดี ถ้าอยากได้อันดับหนึ่งก็ต้องส่งมากกว่าปกติอีกเยอะ
【เกิดอะไรขึ้น】
【แย่งอันดับหนึ่งของกิจกรรมเหรอ】
【ส่งไปเท่าไหร่แล้วเนี่ย】
【ให้ตายเถอะ】
【พวกคุณด่าเวยเวยต่อไปเถอะ กษัตริย์บีเกอร์ไม่โกรธสักนิด】
มือของร่วนเวยที่กำชายกระโปรงไว้ก็ค่อย ๆ กำแน่นขึ้น ไม่รู้ว่าบีเกอร์คนนี้จะส่งไปอีกเท่าไหร่
ส่งเยอะเกินไปแล้ว เยอะเกินไป เยอะเกินไปจริง ๆ……
ไม่เคยเห็นคาร์นิวัลมากขนาดนี้มาก่อนเลย
【พี่ความสุขส่งคาร์นิวัลให้ 1เวย 1 ชิ้น】×256! ×334! ×360! ×392! ×420! ×447! ×471! ×498! ×500!
【อ๊ากกกกกกก】
【อ๊ากกกกกก ฉันจะไปแล้ว】
【??? ห้าร้อยชิ้น】
【ฉันขวัญหนีดีฝ่อหมดแล้ว】
【กิจกรรมเล็ก ๆ กระจอก ๆ ยังส่งคาร์นิวัลห้าร้อยชิ้นเลยเหรอ】
【ส่งจนคอมโบอัปเกรดแล้ว】
【โอ้โห】
【เท่มาก กษัตริย์บีเกอร์!!!】
【พี่ความสุขสุดหล่อ เท่มากเลย [ร้องไห้]】
ตอนส่งคาร์นิวัลครบสองร้อยแปดสิบชิ้นก็ขึ้นอันดับหนึ่งแล้ว พอเห็นว่ามันเพิ่มมาอีกสองร้อยยี่สิบชิ้น อันอันที่จ้องตาไม่กะพริบก็ยกมือกุมหัวใจที่เต้นตึกตัก รู้สึกหายใจลำบากขึ้นมา
ตอนนี้ต่อให้ลี่ชุนอยากไล่ตามก็ไม่ทันแล้ว
จงจงตะโกนจนเหงื่อท่วมหัว ยืนอยู่บนเก้าอี้ส่งเสียงอย่างฮึกเหิม “ขอบคุณกษัตริย์บีเกอร์สำหรับคาร์นิวัลมากมายมหาศาล ขอบคุณผู้ใหญ่ใจดี ขอบคุณกษัตริย์——”