ตอนที่ 84 เวยย่าร้อยลูกปัก

[กลุ่มแชตของขวัญสร้างความสามัคคี] (6 คน)

[สปันจ์บ็อบ: เมื่อก่อนเขาก็ทุ่มของขวัญแบบนี้เหรอ เกินไปแล้ว]

[ปลาหมึกยักษ์: เมื่อก่อนก็ทุ่มแบบนี้แหละ พี่ความสุขมาแล้วฉันก็ไม่ต้องเป็นห่วง ไม่งั้นฉันคงกลัวว่าเวยจะถูกคัดออก]

[พระแม่สื่อจี: มาทันเวลาพอดีเลย]

[อีเยว่: ตื่นเต้นจนหัวใจเต้นตึกตักไม่หยุดเลย]

[ในหนังสือมีเรือนทองคำ: ฉันก็เหมือนกัน ตกใจแทบตาย ตอนเห็นคนนั้นทุ่มรถสปอร์ตไปห้าร้อยกว่าคัน ฉันนึกว่าจบเห่แล้ว รู้ไหม]

คนที่หกซึ่งซุ่มเงียบมาตลอดก็ปรากฏตัวขึ้น

[พี่ความสุข: ทุกคนเฝ้าหอคอยกันเหนื่อยแล้ว]

[พี่ความสุข: ไม่คิดว่าบัญชีจะถูกแจ้งว่ามีความผิดปกติด้วย คราวหน้าฉันจะจำไว้ว่าอย่าใส่ไข่ไว้ในตะกร้าใบเดียว]

[ในหนังสือมีเรือนทองคำ: ฉันพูดได้แค่ว่า มาแล้วก็ดีแล้ว จริง ๆ นะ]

[สปันจ์บ็อบ: นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันร่วมด้วย ไม่คิดว่าจะสู้กันดุเดือดขนาดนี้ ตกใจแทบตาย]

[พระแม่สื่อจี: ผลออกมาดีแล้ว ยินดีกับน้องแมวเวยที่คว้าอันดับหนึ่ง [ดอกไม้ไฟ]]

[ปลาหมึกยักษ์: คว้าได้แล้ว คว้ามาได้จริง ๆ]

[อีเยว่: ทุกคนเก่งมาก!]

[ปลาหมึกยักษ์: ใช่ ๆ สู้กันมาทั้งคืน ทุกคนเหนื่อยแล้ว พี่ความสุขก็เหนื่อยเหมือนกัน]

[ในหนังสือมีเรือนทองคำ: จบได้อย่างสมบูรณ์แบบ]

-

เก็บของของตัวเองที่บริษัทเสร็จแล้ว ร่วนเวยก็ออกเดินทางกลับบ้านตอนเกือบตีสอง

นั่งอยู่ในรถ เธอเปิดแชตกับพี่ความสุข แล้วคุยเรื่องที่ยังค้างกันต่อ

[พี่ความสุข: จงจงขอบคุณทีไรเสียงดังมาก ปิดเสียงแล้วก็ไม่ได้ยินว่าเขาพูดอะไร ตอนนี้เวลาฉันทุ่มของขวัญเลยใส่หูฟังเปิดเพลงไปด้วย ดีขึ้นเยอะ]