กลับถึงบ้านปุ๊บ พี่ปลาหมึกยักษ์กับพี่สาวซูซูก็ชวนเธอเล่นเกมตอนดึกเลย
วันนี้พี่ซูซูเล่นจนยอดเติมเงินถึงลิมิตไปแล้ว
ร่วนเวยดูแคปหน้าจอเสร็จก็รีบตอบกลับทันที:
[อีเวย: ลำบากพี่แล้ว เปลืองมากเลย! จะหนักไปสำหรับพี่ไหมคะ?]
ถ้าทำให้พี่ลำบากมากเกินไปนี่คงเป็นความผิดตัวเองแน่ ๆ
[ซูจงจื้อโหย่วหวงจินอู: เปลืองนิดหน่อยน่ะไม่เท่าไหร่หรอก เราเติมจากค่าขนม ไม่ได้เยอะอะไร แค่ลิมิตเติมนี่สิ ไม่งั้นจะเล่นเพิ่มอีกหน่อย]
เห็นข้อความนี้ ร่วนเวยก็ถอนหายใจโล่งอก ดีนะ ดีจัง กลัวพี่จะอินเกินไปเพราะเธอจัง
[อีเวย: ซึ้งใจจน... จะอวยพรพี่ซูซูตลอดกาลเลย!]
[ซูจงจื้อโหย่วหวงจินอู: เราก็จะอวยพรเวยเวยตลอดกาลเหมือนกัน!]
เธอกอดมือถือไว้แล้วหวานซึ้งคุยต่ออีกสองสามประโยค
ไม่มีเวลาแม้แต่จะกินข้าว วันนี้คนส่งของขวัญเยอะมาก ต้องอัดคลิปเสียงขอบคุณทีละคน
แล้วก็ยังมีป้ายบอกรายชื่อให้ถ่ายอีกเยอะ
ที่เสี่ยวหม่านถ่ายคลิปหวานใจให้เฉพาะสามคนแรกของบอร์ดรายวันเท่านั้น
เพราะฉะนั้นร่วนเวยเลยไม่ได้ถ่ายคลิปหวานใจจริงๆ จังๆ เท่าไหร่ พี่ปลาหมึกยักษ์กับพี่ความสุขไม่ได้เรียกร้องอะไร พื้น ๆ ก็ให้เธอเล่นเองตามสบาย
ส่วนพี่ซูซูบอกว่าเมื่อไหร่เจอคลิปเต้นสั้น ๆ ที่ชอบเมื่อนั้นค่อยให้เธอถ่ายให้
เมื่อคลิปเต้นธรรมดาไม่โดนใจพวกเขา ร่วนเวยก็เกิดความคิดฉับพลันขึ้นมา
แล้วปลาหมึกยักษ์ก็ได้รับคลิปวิดีโอคลิปหนึ่งแบบนี้:
แตะนิ้วเปิดวิดีโอ สิ่งที่รับรู้ก่อนภาพคือเสียง
"ปกป้ององค์หญิงเหยาที่ดีที่สุดในโลก!"
ดอกไม้ช่อสวยหวานพุ่งพรวดมาเบื้องหน้า จากนั้นร่วนเวยก็หมุนตัวไปรอบหนึ่ง ตอนหมุนก็ยังสวยดีอยู่ แค่พอหมุนเสร็จก็อยู่ดี ๆ ลดเข่าลงครึ่งหนึ่ง
ก็ไม่ได้ลงไปคุกเข่าที่พื้นนะ แค่ย่อตัวเป็นสัญลักษณ์
ยื่นดอกกุหลาบให้
"ข้าน้อยมาแล้ว!"
ร่วนเวยไม่เคยทำอะไรเด๋อ ๆ แบบนี้มาก่อน ถ่ายจนหน้าร้อนฉ่า คิดว่าพี่ปลาหมึกยักษ์คงเห็นแล้วต้องเซอร์ไพรส์แน่
แล้วเธอก็ได้รับข้อความตามนี้:
[ปลาหมึกยักษ์: ฮะ? ฮะ? ฮะ?]
[ปลาหมึกยักษ์: [ตกใจ]]
[อีเวย: เอ๊ะ?]
[ปลาหมึกยักษ์: อัจฉริยะน้อยแห่งวงการหวานใจ]
[อีเวย: ข้าน้อยเองขอรับ!]
[ปลาหมึกยักษ์: เราว่าจะเอาไปแชร์ให้ทุกคนดูกัน]