จงจงเบิกตาโต แม้ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายโผล่มาจากไหน แต่ก็ยังแอบเชียร์เป็นพิเศษจนตะโกนสุดเสียง “ขอบคุณพี่สือจีที่ส่งคาร์นิวัลสิบชิ้นให้ 1เวย ขอบคุณพี่สาวครับ—”
เสียงดังจนพิธีกรที่อยู่ข้าง ๆ อดผลักไหล่เขาเบา ๆ ไม่ได้ “พอแล้ว เสียงจะแตกอยู่แล้วนะนาย”
ร่วนเวยตกใจไม่แพ้จงจง มองดูซ้ำหลายรอบกว่าจะมั่นใจว่าของขวัญส่งมาให้ตัวเองจริง ๆ
อันดับสามของบอร์ดรายบุคคล: พระแม่สื่อจี
รูปโปรไฟล์เป็นแอปเปิลลูกเล็ก
[1เวย: เป่ยฉีตกตะลึง]
[1เวย: ขอบคุณพี่สาว!]
[พระแม่สื่อจี: กิจกรรมของพวกคุณต้องลงเงินเท่าไหร่ ถ้าฉันไหวจะส่งให้เธอจนติดสิบอันดับแรก]
[1เวย: พี่สาว หนูก็เพิ่งลงแข่งเวทีประจำสัปดาห์โซนเป็นครั้งแรกเหมือนกันค่ะ รอบเวทีประจำสัปดาห์โซนบีครั้งก่อน สิบอันดับแรกอยู่ที่ห้าล้านกว่าเสียง แต่จำนวนที่แน่นอนต้องดูว่ารอบนี้แข่งกันไปถึงไหนค่ะ]
[พระแม่สื่อจี: โอเค เข้าใจแล้ว]
[1เวย: ทำไมจู่ ๆ พี่สาวถึงเติมโหวตให้หนูคะ ช่วยหนูขึ้นมาแบบไม่ทันตั้งตัว ทำเอาหนูซึ้งมากเลย]
[พระแม่สื่อจี: ของขวัญชิ้นละห้าสิบสองหยวนชิ้นเดียว ถึงกับทำให้เธอคิดถึงฉันขนาดนั้นเลยเหรอ]
ร่วนเวยเริ่มเข้าใจขึ้นมาบ้างแล้ว
[1เวย: จริง ๆ หนูบังเอิญเลื่อนเจอคลิปเค้กของพี่สาวพอดี หนูคิดว่าวันเกิดทั้งที ถ้าได้รับคำอวยพรก็คงมีความสุข ถึงจะได้ความสุขแค่นิดเดียวก็ยังคุ้มแล้วค่ะ]
[1เวย: ลูกแมวอ้อนคลอเคลีย]
ตอนแรกเธอแค่คิดว่าบังเอิญเห็นเข้าแล้ว จะทำเป็นไม่เห็นก็คงไม่ได้
จากนั้นความหวังดีเล็ก ๆ ก็หยั่งรากและเติบโตขึ้น จนให้ผลลัพธ์ที่เหนือความคาดหมาย
คาร์นิวัลสิบชิ้นช่วยให้เธอผ่านเข้าสู่รอบถัดไป
พนักงานหน้างานเตือนให้เธอขึ้นเวที
รอบสาม จาก 25 เหลือ 20
โดโด้ที่ยืนอยู่ด้านหน้าทางขวาของเธอ ชนะต่อเนื่องมาแล้วห้ารอบ ในสถานการณ์ที่ทุกคนต่างมีโหวต การรักษาสถิติชนะต่อเนื่องไว้ได้เป็นเรื่องยากมาก แสดงให้เห็นว่าฝีมือของเธอไม่ธรรมดา