ถึงพี่ปลาหมึกยักษ์จะยิงจรวดมาให้หนึ่งดอก ร่วนเวยก็ยังแพ้อยู่ดี
รู้หนาวรู้ร้อนจัดหนักปาของขวัญระดับกาล่าซะสิบดอกให้ซือซือ ต่อให้เธอไม่อยากออกก็ต้องออก
เสียงเพลงกับเสียงพิธีกรในห้องไลฟ์ดังระงม อันอันส่งข้อความไวแชทเตือนร่วนเวยว่าพอมีเวลาให้รีบดูแลผู้ใช้ใหม่ที่เพิ่งเติมของขวัญ อย่าเอาแต่ยืนทื่อ
ร่วนเวยเห็นว่านั่นก็มีเหตุผล เลยกดติดตาม 'พี่ปลาหมึกยักษ์' อย่างตั้งใจ
เธอยังไม่ทันได้ทักทายพี่แก พี่แกก็ส่งข้อความมาก่อน
[ปลาหมึกยักษ์: ดูหน้าโปรไฟล์ในเกมหน่อย]
ร่วนเวยเอียงหัว นี่เจอสายฟาร์มเข้าให้แล้วจริง ๆ
เข้าเกมแล้วแคปหน้าโปรไฟล์ตัวเองส่งไป
ประวัติมีป้ายเล็กแคว้นไห่เยว่หมื่นห้าพัน, ต้าเฉียวหมื่นสาม, หนี่วาหมื่นสอง แล้วก็ตัวเล่นเสริมอีกเพียบที่แต้มเกินหมื่น
เธอคิดอีกนิดแล้วส่งคะแนนแรงก์พีคของตัวเองไปด้วย
ตอนนี้ปลายฤดูกาล แรงก์พีค 2239 อันดับรวมของเซิร์ฟเวอร์ที่ 5009 อันดับมิดเลนที่ 1036
พอส่งรูปไปก็ขึ้นอ่านแล้ว แต่ไม่มีตอบกลับ ร่วนเวยไม่รู้ว่าเขาหมายความว่ายังไง หรือคิดว่าเธอแต้มน้อยไป
เธอจะหาทางพูดอะไรต่อ จงจงก็เรียกชื่อเธอ
“อีเวยล่ะ? ขึ้นเวทีเลยนะ จบยกเก็บแต้มรอบนี้เธอต้องดึงระยะห่างจริงแล้ว”
ทีมพวกเธอมีเจ็ดคน คะแนนของร่วนเวยอยู่อันดับเจ็ด เพราะแต้มเธอห่างจากอันดับหกค่อนข้างมาก เลยต้องดึงระยะห่างจริงตั้งแต่รอบแรก
เธอไม่มีเวลาคิดแล้วว่าเขาจะเอาไงต่อ รีบวางมือถือแล้ววิ่งเหยาะ ๆ กลับไปหน้ากล้อง
อันอันยื่นไมค์ให้ ร่วนเวยถือไมค์แล้วทักทาย “ฮัลโหลฮัลโหลทุกคน ฉันอีเวยเองนะ เราห่างกันอีกเท่าไหร่?”