ก่อนออกไปบริษัท ร่วนเวยอยากทำอะไรติดไปดื่มด้วย เลยทำนมข้าวหมาก พอคิดดูแล้ววันนี้หนัวหมี่ก็น่าจะอยู่ด้วย ก็เลยทำเพิ่มอีกแก้วแล้วเอาไปบริษัทด้วย
เวทีประจำสัปดาห์ไม่ได้จัดในห้องไลฟ์ของเสี่ยวหม่าน แต่ย้ายไปจัดในห้องไลฟ์ที่ใหญ่กว่า ไม่อย่างนั้นคงรองรับคนไม่ไหว
เธอเห็นประกาศในกลุ่มว่าจัดที่ห้อง B21 ชั้นหก
บังเอิญมีโฮสต์อีกสองสามคนขึ้นลิฟต์มากับเธอด้วย คงจะไปแข่งเวทีประจำสัปดาห์เหมือนกัน
เธอเดินตามหลังพวกเขาไปจนถึงห้องไลฟ์
ประตูห้องไลฟ์ไม่ได้ปิด มีคนเดินเข้าออกขวักไขว่ ทั้งเสียงพูดคุย เสียงเพลง เสียงปรับไมค์ และเสียงอื่น ๆ สารพัดดังปะปนกัน
ในห้องยังมีคนอีกมากกำลังปรับฉากหลัง
ธีมครั้งนี้คือภาพราตรีประดับดาวของแวนโก๊ะ โฮสต์หลายคนตั้งใจไปเช่าชุดราตรีมาเป็นพิเศษ กระโปรงที่ใส่กันยาวมาก
กวาดตามองไปก็เห็นแต่สีน้ำเงินหลากเฉด สวยกันคนละแบบ
หนัวหมี่มาถึงแล้ว พอเห็นเธอ ก็กลัวว่าเธอจะมองไม่เห็น เลยยกมือทักทายเป็นพิเศษ “อีเวย!”
ร่วนเวยเห็นเธอตั้งแต่แวบแรก ก็ยิ้มร่าแล้วยกมือโบกตอบ กระโปรงที่เธอใส่ไม่ยาว แถมยังสะพายเป้ใบเล็กสีแดงมาด้วย จึงดึงดูดสายตาคนในห้องไม่น้อย
มีคนรู้จักเธออยู่ไม่น้อย ช่วงสองวันนี้มีคนพูดถึงเธอกันมากบนเสี่ยวหงซู
“ดื่มนมข้าวหมากไหม วันนี้ฉันทำเองที่บ้าน” เธอยื่นนมข้าวหมากที่ทำมาให้หนัวหมี่ “ไม่หวานมากนะ”
หนัวหมี่ทำหน้าแปลกใจ “เธอทำเองเหรอ?” แล้วรีบชิมทันที “เอ๊ะ อร่อยนี่นา! ฉันกำลังคิดว่าจะสั่งกาแฟมาดื่มด้วยกันอยู่พอดี วันนี้คงต้องแข่งกันนานเลย”
ร่วนเวยมองคนที่เดินขวักไขว่ในห้อง “ดูออกเลย คนเยอะขนาดนี้ วันนี้จะแข่งจบไหมเนี่ย?”
หนัวหมี่เลียคราบนมที่มุมปาก แล้วเม้มปากให้ลิปสติกเรียบก่อนจะพูดว่า “จบสิ เวทีประจำสัปดาห์โซนบี โฮสต์ที่อยู่นอกสิบอันดับแรกจะถูกคัดออกตามเวลา เธอไม่เห็นประกาศของอันอันในกลุ่มเหรอ?”