หลังตรวจสอบซ้ำอีกรอบ เจียงเฮ่าเก็บลอตเตอรี่ไว้อย่างดี แล้วเริ่มค้นหาขั้นตอนการแลกเงินรางวัล
การขึ้นเงินต้องพาลอตเตอรี่ บัตรประชาชน และบัตรธนาคารไปที่ศูนย์ลอตเตอรี่
เจียงเฮ่าจึงเตรียมของพวกนี้ครบ จากนั้นเทข้างในเป้เป้สะพายหลังออกให้ว่าง แล้ววางของทั้งหมดไว้ในช่องด้านในของเป้
ต่อมาก็ค้นหาตำแหน่งของศูนย์ลอตเตอรี่ เวลาเปิดทำการ รวมถึงข้อควรระวังในการรับรางวัล
อ่านเสร็จก็หาหมวกแก็ปใส่ลงกระเป๋า พลอยยัดหน้ากากอนามัยอีกสองอันตามไป หลังจากโควิด เจียงเฮ่ามีหน้ากากอนามัยเก็บไว้ที่บ้านตลอด
เตรียมทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว เขาเดินมาที่โต๊ะ เปิดกล่องอาหารที่แพ็กมา แล้วหันไปมองขวดเหล้าที่วางอยู่บนพื้น
จ้องมองไปสองตา เจียงเฮ่าลุกขึ้น เอามีดตัดวอลเปเปอร์มาเลาะกล่องเหมาไจ้ออกทั้งกล่อง
แม่ง คราวนี้ต้องได้ลองให้รู้แล้ว
หนึ่งกล่องมี 6 กล่องย่อย วางเรียงรายสวยงาม เปิดกล่องย่อยออก เห็นกล่องเล็กที่ใส่แก้วเหล้า เจียงเฮ่ามองแวบหนึ่งก็โยนทิ้งไปข้าง ๆ เปิดเหล้าเลย
ไขฝาออก เอามาดมใกล้ ๆ จมูก แล้วรินขึ้นแก้วหนึ่ง จิบเบา ๆ หนึ่งอึก
พูดยังไงดี เหมือนจะอร่อยกว่าเหล้าชนิดอื่นอยู่หน่อย แต่เจียงเฮ่าก็ไม่ได้ดื่มออกว่ามันต่างกันมากแค่ไหน
เขาบ่นพึมพำกับตัวเองว่า "ยังฝึกไม่ถึงขั้นสุดนัก" แล้วก็จัดการดื่มกินตามอำเภอใจ
อึกเนื้อสลับอึกเหล้า ว่าแต่มันก็ชื่นใจจริง ๆ นะ
แต่พอดื่มไปเรื่อย ๆ น้ำตาของเจียงเฮ่าก็ไหลลงมา
ไม่ใช่เพราะเศร้า แต่เพราะดีใจ น้ำตามันไหลแบบห้ามไม่ได้เลย
เจียงเฮ่าก็เลยไม่ไปสนใจ มันอยากไหลก็ปล่อยให้ไหล ส่วนเขาก็กินดื่มต่อไปตามประสา
ไม่ได้เมามาก ดื่มไปราวครึ่งชั่ง เนื้อตุ๋นกินหมดไปครึ่งหนึ่ง ก็เลิกพอ
เจียงเฮ่าเป็นคนจี้เป่ย พ่อเขาก็ดื่มเก่ง เขาน่าจะได้รับถ่ายทอดมาบ้าง
เมื่อปีที่แล้วตอนตรุษจีน เขากับพ่อดื่มแข่งกันคนละขวดเหลวหวงโป้เฟิน พอหมดขวดทั้งคู่ก็ยังทำหน้าตาเฉยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เก็บกวาดเล็กน้อย เจียงเฮ่าเอาเป้เก็บเข้าตู้เสื้อผ้า แล้วนอนราบบนเตียง มองเพดานตรง ๆ ความคิดในหัวพุ่งวนไปมา
ทั้งบ่าย เจียงเฮ่าไม่ออกจากห้องเลย ใช้เวลาทั้งหมดคลายความตื่นเต้น
ค่ำก็แค่สั่งเดลิเวอรีมาแบบงู ๆ ปลา ๆ แล้วดื่มเหมาไจ้ที่เหลือจนหมด อาบล้างตัว แล้วขึ้นเตียง
เจียงเฮ่าเองก็ไม่รู้ว่าหลับไปตอนกี่โมง ไม่ใช่ไม่ง่วง แต่หลับไม่ลง คิดว่าทุก ๆ หนึ่งนาทีที่ผ่านไป ก็ใกล้ถึงวันรับรางวัลอีกหนึ่งนาที ยิ่งคิดยิ่งตื่นเต้นไปมา
เช้าวันรุ่งขึ้น เจียงเฮ่าล้างหน้าแล้วเห็นเส้นเลือดฝอยในตา และรอบดวงตามีรอยคล้ำจาง ๆ
ส่ายหัวเบา ๆ ดูเวลาแล้ว เจียงเฮ่าเก็บตัวเสร็จ หิ้วเป้ลงบ้าน
กินข้าวเช้าก่อน แล้วจุดบุหรี่หนึ่งมวน จึงเดินไปที่ทางแยกอย่างช้า ๆ ไม่รีบร้อน
ถ้าเมื่อคืนเขายังตื่นเต้น ลนลาน อยากให้เวลาเดินเร็วขึ้น
เมื่อถึงตอนนี้ เจียงเฮ่ากลับไม่รีบแล้ว เรื่องนี้ยืนยันไปแล้วว่าคนถูกลอตเตอรี่คือเขาเอง จะกังวลอะไรได้อีก
เรียกแท็กซี่ไปส่งแถว ๆ ศูนย์ลอตเตอรี่ ลงรถแล้วเดินไป เข้าประตูไปถามพนักงานในหอโถง เขาจึงเดินไปที่แผนกขึ้นเงินรางวัล
หน้าต่างขึ้นเงินก็เหมือนหน้าต่างธนาคาร มีเคาน์เตอร์หินก้อนใหญ่ แต่ไม่มีกระจกกั้น ด้านในมีผู้หญิงวัยกลางคนนั่งอยู่สองคนห่างกัน
เจียงเฮ่ามองดูรอบ ๆ เห็นในห้องมีกล้องวงจรปิดหลายตัว ใจก็สงบลงหน่อย จึงเดินเข้าไป "สวัสดีครับ ผมมาขึ้นเงินรางวัล"
ตั้งแต่เข้ามา อีกฝ่ายก็มองเขาแล้ว จึงไม่พูดเยอะ "ลอตเตอรี่มาไหม"
"มาครับ"
เจียงเฮ่าหยิบลอตเตอรี่ออกจากเป้ เขาเห็นหมวกกับหน้ากากอนามัยที่ใส่มาแต่ลืมใส่ จึงหยิบมาสวมตาม
ผู้หญิงนั้นมองเขาหนึ่งแวบ "ตอนนี้ใส่อะไรบังหน้าไม่ได้ ถ้าอยากปิดบังค่อยใส่ตอนออกไป เขียนชื่อกับเลขบัตรประชาชนไว้ด้านหลังลอตเตอรี่ แล้วส่งมาพร้อมบัตรประชาชนกับบัตรธนาคาร"
เจียงเฮ่าทำตาม แล้วส่งให้พนักงานทั้งหมด
พนักงานรับไป แล้วแสกนบนเครื่องแสกนเล็ก ๆ หนึ่งครั้ง ข้อมูลรางวัลก็ปรากฏขึ้นบนจอคอมพิวเตอร์ทันที
ผู้หญิงดูเหมือนจะแปลกใจเล็กน้อย "ถูกซ้ำ 50 ตัวเนี่ยนะ"
เจียงเฮ่าพยักหน้า
เขาเห็นอีกฝั่ง ผู้หญิงอีกคนก็แหงนมองเขาหนึ่งครั้งเหมือนกัน
ผู้หญิงเริ่มกรอกแบบฟอร์ม แล้วยื่นให้เจียงเฮ่าหนึ่งใบ "เงินรางวัลหนึ่งร้อยล้าน กรอกข้อมูลหน่อยนะ อ้อ ช่วงล่างของฟอร์มนี้คือช่องทางบริจาค มีการกีฬา ช่วยเหลือผู้ยากไร้ การศึกษาในถิ่นทุรกันดาร พวกนี้ ส่วนที่บริจาคสามารถยกเว้นภาษีได้"
เจียงเฮ่ารับฟอร์มมาดู ช่วงบนคือข้อมูลพื้นฐาน ช่วงล่างเป็นตัวเลือกบริจาค
"อันนี้ต้องบริจาคไหมครับ มีจำนวนขั้นต่ำไหม"
ผู้หญิงอึ้งไปเล็กน้อย แล้วส่ายหัว "ไม่ครับ บริจาคขึ้นอยู่กับความสมัครใจล้วน ๆ แต่โดยทั่วไปคนที่ได้เงินรางวัลก้อนใหญ่แบบคุณมักจะบริจาคกัน" ยังพูดไม่จบ เจียงเฮ่าก็เอ่ยขึ้น "งั้นบริจาคสิบหมื่นครับ"
"ได้ครับ" พนักงานก็รวดเร็วดี ตอบแบบนั้นก็เริ่มจัดการเอกสารให้เจียงเฮ่าทันที
"เงินรางวัลของคุณเป็นวงเงินสูงสุด หนึ่งร้อยล้านหยวน หักส่วนบริจาคแล้ว เงินรางวัลหลังหักภาษีคือ 79,920,000 หยวน"
เจียงเฮ่าพยักหน้า แต่ในใจเต้นตุบ ๆ ไม่หยุด
เรื่องนี้รวดเร็วดี ไม่นานก็เสร็จ จากนั้นส่งบัตรประชาชนของเจียงเฮ่า ใบขึ้นเงินรางวัล ใบเสร็จภาษี และตั๋วแลกเงินออกมาพร้อมกัน
"ถือเอกสารพวกนี้ไปธนาคารขึ้นเงินรางวัลได้เลย"
เจียงเฮ่าพยักหน้า แล้วถามว่า "ตอนนี้ใส่หน้ากากได้ไหมครับ"
อีกฝ่ายยิ้ม "ได้ครับ"
เจียงเฮ่าใส่เรียบร้อย เดินออกมา ปฏิเสธคนที่อยากสัมภาษณ์อย่างสุภาพ อีกฝ่ายก็ไม่ได้บังคับ แต่ก็ยังถ่ายรูปไปหนึ่ง
ออกจากศูนย์ลอตเตอรี่แล้ว เจียงเฮ่ามองไปรอบ ๆ ไม่ไกลนักคือธนาคารก้งหาง เห็นระยะไม่ไกล ก็เดินตรงไปเลย
พอถึงธนาคาร พนักงานชุดทำการคนหนึ่งเดินเข้ามาถามเจียงเฮ่า "สวัสดีครับคุณผู้ชาย มาใช้บริการอะไรครับ"
เจียงเฮ่า "มารับเงินรางวัล"
คงเพราะที่นี่อยู่ใกล้ศูนย์ลอตเตอรี่ อีกฝ่ายจึงไม่ตกใจมาก กดเลขคิวให้เขาบนเครื่องหนึ่งเครื่อง "คุณผู้ชายมีบัตรธนาคารก้งหวงไหมครับ"
เจียงเฮ่าพยักหน้า "มี"
รอที่ธนาคาร 20 นาที กระบวนการก็เสร็จ ไม่ถึง 3 นาที มือถือเจียงเฮ่าก็มีข้อความเข้า
"บัญชีลอตเตอรี่รายนี้โอนเงิน 79,920,000.00 หยวนเข้าบัญชีก้งซางเลขท้าย 1453 ของคุณ เวลา 11 นาฬิกา 05 นาที วันที่ 19 มีนาคม ยอดคงเหลือปัจจุบัน..."
"โฮ~~" เจียงเฮ่าหายใจออกยาว ถึงตอนนี้ ใจเขาถึงจะวางลงได้เต็มที่
พอกระบวนการเสร็จ เขายังไม่ทันออกไป ก็มีคนอ้างว่าเป็นผู้จัดการประจำวันเดินเข้ามาทักทายอย่างเอาใจ ถามด้วยว่าอยากสอบถามผลิตภัณฑ์การเงินของธนาคารไหม
เจียงเฮ่าตอนนี้จะมีอารมณ์ไปสนใจอะไรแบบนั้น เขารู้สึกตัวลอย ๆ ตาลอย จึงปฏิเสธการขายของอีกฝ่ายอย่างสุภาพ
สุดท้ายหลังทิ้งเบอร์ติดต่อไว้ เจียงเฮ่าจึงออกจากสาขานี้
เขาไม่ได้นั่งรถ เดินตามถนนไปเรื่อย ๆ ไม่มีเป้าหมาย หัวมันมึนตึ้บไปหมด
เดินไม่ไกลนัก มือถือก็ดังขึ้น หยิบมาดู คือพี่ตง
เขาลืมไปเลยว่านัดกับพี่ตงเอาไว้ว่าจะเอาเหล้าออก
"ฮัลโหล พี่ตง"
"เฮียว บ่ายนี้มีธุระกวน นายอยู่ไหนล่ะ เที่ยงนี้กินข้าวด้วยกัน กินเสร็จเดี๋ยวเฮียเอาเหล้านายไป"
เจียงเฮ่าตอนนี้ไม่สนใจเงินค่าเหล้านั้นแล้วแม้แต่นิด
"พี่ตง เฮียวก็อยู่นอกบ้านแหละ อ๋อ เดี๋ยวนะ เฮียวคิดดูอีกรอบแล้ว เหล้านี่เฮียวไม่เอาออกแล้ว เมื่อเช้ายุ่ง ๆ อยู่ เลยไม่ได้บอกพี่ตงไว้ก่อน"
"หืม ไม่เอาออกแล้วเหรอ" พี่ตงแปลกใจขึ้นมาหน่อย "คิดกลับมาได้แล้วเหรอ"