เบาเสียงหน่อย ทะลุมาเป็นนางรองบังคับรักมันน่าภูมิใจนักหรือ?

ตอนที่ 1 เบาเสียงหน่อย แต่งเป็นนางร้ายบังคับรักจะสวยหรือไง?

7 นาที· 1.6K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

"ฝ่าบาท... ขอพระองค์ประทานทายาทแก่ข้าน้อยสักคนเถิดเพคะ..."

เสียงแหบพร่าเอ่ยขึ้น หลี่ชิงเหยียนลืมตาขึ้น ทั่วทั้งห้องเต็มไปด้วยสีแดง ม่านแพรปักคู่แมนดารินดักที่ถักทอด้วยลวดลายดอกบัวคู่ห้อยระย้าลงมาอย่างหนาแน่น

หญิงงามผู้มีแววตาเป็นเสน่ห์โดยธรรมชาติ ค่อย ๆ ดึงสายคาดเอวของหลี่ชิงเหยียนเบา ๆ พลางโน้มตัวเข้ามาใกล้

ชุดหลัวฉางสีแดงสดใสขับผิวของนางให้ขาวดั่งหิมะ หางตาของนางเล็กน้อยสามส่วนยิ้มสามส่วนยั่วยวน ปิ่นทองบนศีรษะสั่นไหวเบา ๆ ตามการเคลื่อนไหว ชวนให้ใจหวั่นไหว

หลี่ชิงเหยียนหันหน้าหนี หลบเลี่ยงริมฝีปากของนาง แล้วกดมือของนางที่กำลังปลดเสื้อผ้าไว้ ทั้งตัวสั่นราวกับถูกฟ้าผ่า

นางกลายเป็นผู้ชายแล้วงั้นหรือ?

แต่กระโปรงบนตัวและส่วนนูนตรงหน้าอกของนาง แสดงว่านางควรเป็นผู้หญิง เหตุใดยังมีหญิงงามมาสวมกอดอีกเล่า?

หากมือไม่ยุ่งอยู่กับการห้ามปราม นางคงเกือบจะยื่นมือลงไปตรวจสอบทันที

"เหตุใดต้องขัดขวางข้าเล่า? หรือฝ่าบาทคิดจะแตะต้องจี้หมิงเจิงคนพิการนั่นจริง ๆ ตอนนี้ข้ากำลังช่วยท่านอยู่นะเพคะ"

นางไม่พอใจ สายตาจ้องมองขึ้นมาอย่างเย็นชา รอยยิ้มสามส่วนนั้นหายไปหมด เหลือเพียงแววตาคมกริบที่น่าหวาดกลัว

แต่ที่ทำให้หลี่ชิงเหยียนประหลาดใจยิ่งกว่าคือ เมื่อมองตามสายตาของนาง นางก็เห็นจี้หมิงเจิงที่นางพูดถึง นอนอยู่ข้างกายตนเอง

ไม่รู้ว่าเขาพิการหรือไม่ เห็นเพียงคิ้วเข้มที่เฉียงเข้าขมับ ดั้งจมูกสูงตรง ริมฝีปากบางราวกับกลีบดอกซากุระ แม้หลับตาอยู่ ก็ไม่อาจซ่อนความองอาจของเขาไว้ได้

เพียงแต่ตอนนี้เสื้อของเขาหลุดลุ่ย กล้ามเนื้อแน่น ๆ ปรากฏให้เห็นบ้างเป็นบางครั้ง ผิวของเขาขาวเย็น มีรอยบางอย่างคล้ายรอยรักปะปนอยู่ เพิ่มเสน่ห์อันน่าหวั่นไหวให้กับเขา

เตียงเดียว สามคน และรอยพวกนี้ นี่มันถูกต้องแล้วหรือ?

เมื่อเห็นหลี่ชิงเหยียนจ้องจี้หมิงเจิงตลอดเวลา หญิงงามก็ไม่พอใจ

"ฝ่าบาท ข้าทำเพื่อท่านต่างหาก จึงปลอมตัวเป็นหญิงตลอดมา เหตุใดท่านต้องคอยจ้องจี้หมิงเจิงไม่เลิก?"

ปลอมตัวเป็นหญิง? เนื้อเรื่องและชื่อที่คุ้นเคยทำให้หลี่ชิงเหยียนสะดุ้ง นางทะลุมิติเข้ามาอยู่ในนิยายเอ็นพีเรื่อง "นางนมเข้าวัง หกยอดคนคลั่งรัก" ซึ่งเนื้อเรื่องเป็นแนวบรรทุกของหนัก

ในหนังสือกว่าครึ่งเป็นเนื้อหาเกี่ยวกับนางนมชิวหนานซิงกับอ๋องเสียนและยอดคนอีกหกคนที่คลั่งรักกันอย่างบ้าคลั่ง ส่วนนางคือองค์หญิงรองผู้ร้ายในเรื่อง เป็นพี่สาวร่วมบิดาต่างมารดากับอ๋องเสียน

หลี่ชิงเหยียนมีชื่อเดียวกันกับองค์หญิงรอง แม้แต่หน้าตาก็ถูกบรรยายเหมือนกัน เมื่อบังเอิญเห็นหนังสือเล่มนี้ นางยังคิดว่ามีคนรู้จักมาแกล้งกัน

นางไม่รู้ว่าไปทำให้ใครขุ่นเคืองที่ไหน เพื่อค้นหาคนผู้นั้น นางจึงวิเคราะห์ทีละประโยคทีละคำ

แต่หลังจากอ่านจบ นางได้ความรู้เพิ่มขึ้นมากมาย แต่กลับไม่พบเบาะแสใด ๆ

เมื่อตั้งสติได้ว่านางทะลุมิติมาแล้ว หลี่ชิงเหยียนพยายามนึกถึงเนื้อเรื่อง จากฉากรักมากมายมหาศาล

ในหนังสือกล่าวไว้ว่า ปฐมจักรพรรดินีแห่งแคว้นหลี่เป็นสตรี ตั้งแต่ก่อตั้งประเทศก็กำหนดไว้ว่า มีเพียงสตรีเท่านั้นที่สืบทอดราชบัลลังก์ได้ มกุฎราชกุมารีสิ้นพระชนม์อย่างกระทันหัน หลี่ชิงเหยียน องค์หญิงรองผู้นี้ เป็นทายาทเพียงคนเดียวที่เหมาะสมกับตำแหน่งในตอนนี้

แต่นางโง่เขลาและไร้เดียงสา ทั้งการเล่าเรียนและชั้นเชิงยังสู้อ๋องเสียนองค์ชายไม่ได้ ภายใต้การกดดันและเปรียบเทียบของอ๋องเสียน การสถาปนาองค์หญิงรองเป็นมกุฎราชกุมารีจึงมีอุปสรรคนานัปการ

ฮ่องเต้ทำอะไรไม่ได้ จึงต้องประคองร่างกายที่ป่วยหนักเพื่อเลือกสามีสี่คนให้นาง ตั้งแต่ตระกูลขุนนางไปจนถึงนายพล สามคนเป็นรองสามี หนึ่งคนเป็นสามีรับใช้ ล้วนเพื่อผลักดันให้นางเป็นมกุฎราชกุมารี

อ๋องเสียนย่อมไม่อาจนั่งดูเฉย ๆ ได้ สุดท้ายจึงส่ง 'นางงาม' ชิวหนานจูผู้นี้มาด้วยวาจาหว่านล้อม ยุยงส่งเสริม แม้แต่ยอมเสียสละตนเอง เพื่อทำลายความสัมพันธ์ระหว่างหลี่ชิงเหยียนกับสามีของนาง

เป็น 'นางร้าย' โดยแท้จริง

และในหนังสือต้นฉบับ เขาก็ทำสำเร็จ

เจ้าของร่างเดิมรังเกียจจี้หมิงเจิงที่บาดเจ็บสาหัสจากสงครามจนต้องนั่งรถเข็น ถูกชิวหนานจูหลอกล่อ ให้มัวเมาอยู่ข้างกายจี้หมิงเจิง

ตอนนั้นในหนังสือ บรรยายได้อย่างไม่สามารถเอ่ยถึงได้ ชิวหนานจูมีกลเม็ดมากมาย คำพูดก็ลามกมากมาย ตอนนั้นทำให้หลี่ชิงเหยียนอ่านแล้วรู้สึกเขินอายจนแทบมุดดิน

ตอนนี้ กำลังเป็นช่วงสำคัญของเนื้อเรื่อง

"ฝ่าบาท หากท่านยังมองเขาอีก ข้าจะลงโทษท่านแล้วนะเพคะ"

หลี่ชิงเหยียนมองเขา คิดในใจว่าไม่น่าแปลกใจที่นางไม่เคยสงสัยเพศของเขาตั้งแต่แรก เพราะชิวหนานจูมีความงามที่ 'เป็นผู้หญิงยิ่งกว่าผู้หญิง' อย่างแท้จริง

โครงหน้ากระชับอ่อนโยน เส้นกรามเรียวยาว ผิวขาวเนียนละเอียด น่าหลงใหล

มีเพียงมองอย่างใกล้ชิด จึงจะพบว่าโครงร่างกระดูกของเขาชัดเจนกว่าเล็กน้อย มีเสน่ห์อันตรายเฉพาะตัวที่คล้ายหญิงคล้ายชายแฝงไว้ในความคม

เจ้าของร่างเดิมก็หลงใหลในเสน่ห์พิเศษนี้ของเขา แต่หลี่ชิงเหยียนรู้เนื้อเรื่องและรู้ว่าเขาเป็น 'นางร้าย' ยังเป็นพี่ชายของนางเอกต้นฉบับอีก จึงรู้สึกไม่เคารพนับถือ

ชิวหนานจูพูดจบ ก็โน้มตัวเข้ามาอีกครั้ง ออกแรงเล็กน้อย ก็กดนางลงบนเตียง ใช้นิ้วจับเส้นผมของนางไว้ เสียงหวานเย้ายวน:

"เงียบ ๆ ฟังข้า แล้วข้าจะทำให้ท่านสุขสมจน..."

"ลงไป ข้าจะไม่ให้ลูกกับเจ้า"

หลี่ชิงเหยียนเอ่ยขึ้นทันเวลา เพื่อขัดขวางเขาพูดคำลามกมากขึ้น หากพูดต่อไปคงเกินขอบเขตการเซ็นเซอร์

แต่ชิวหนานจูราวกับไม่ได้ยิน: "ฝ่าบาท อย่าตกใจไป ข้าจะไม่ทำให้ท่านเจ็บ..."

พูดพลางโน้มตัวลงไป ลมหายใจใกล้ชิดรดที่ลำคอ

หลี่ชิงเหยียนหยิบหมอนเซรามิกข้างกาย ฟาดลงไปอย่างแรง

เสียง 'ดังปัง' ชิวหนานจูหัวแตกทันที

ชิวหนานจูเงยหน้าขึ้นอย่างยากลำบาก ยังไม่ทันพูดอะไร ก็ถูกหลี่ชิงเหยียนถีบตกเตียง

เลือดไหลลงมาตามแก้มของชิวหนานจู ตรงหน้าดำมืดเป็นระยะ เขามองมือที่เปื้อนเลือด มองหลี่ชิงเหยียนด้วยความไม่อยากเชื่อ เปลี่ยนกลับเป็นเสียงปกติ ท่าทางมืดมนและเย็นชา

"หลี่ชิงเหยียน เจ้าบ้าไปแล้วหรือ!"

"เป็นเจ้าที่หูหนวกเอง ฟังไม่รู้หรือว่าข้าปฏิเสธเจ้า?"

นางเป็นคนตรงไปตรงมา พูดว่าไม่ได้ก็ไม่ได้ หากใครขัดความต้องการของนาง นางต้องโต้ตอบกลับแน่นอน

หลี่ชิงเหยียนมองดูจี้หมิงเจิงอยู่ข้าง ๆ แล้วกล่าว: "เขามีฐานะเช่นไร เจ้ามีฐานะเช่นไร เจ้ากล้าทำเรื่องเช่นนี้ ยังกล้าละเลยคำสั่งของข้าอีก เจ้ามีจิตคิดร้าย! สมควรตาย!"

"เจ้า!" ชิวหนานจูโกรธจนหน้าแดง พยุงหัวแล้วล้มลง

หลี่ชิงเหยียนไม่สนใจว่าเขาจะตายหรือสลบ สายตามุ่งไปที่จี้หมิงเจิงที่ยังไม่รู้สึกตัว

"จี้หมิงเจิง เจ้าตื่นสิ"

หลี่ชิงเหยียนผลักเขาไปทีหนึ่ง จี้หมิงเจิงไม่เพียงไม่ตื่น เสื้อที่หลุดลุ่ยอยู่แล้วยังร่วงหล่นลงมาอีกชั้น ๆ เผยให้เห็นอกและหน้าท้องที่กระชับได้สัดส่วน

กล้ามเนื้อมีเส้นสายชัดเจน ตึงเล็กน้อยตามลมหายใจที่ขึ้นลง ทำให้สายตาคนมองไม่มีที่วาง

หลี่ชิงเหยียนอดควบคุมไม่ได้ ความทรงจำในหนังสือผุดขึ้นมาในสมองทันที กล่าวว่าจี้หมิงเจิงขาเคลื่อนไหวไม่ได้ แต่เอวกลับได้ และ "อุปกรณ์ของเขายิ่งใหญ่" ทำให้ชิวหนานจูต้องระวัง

หลี่ชิงเหยียนอดไม่ได้ เหลือบมองลงไปทีหนึ่ง

เพราะยังสวมเสื้อผ้าอยู่ นางจึงมองไม่ออกว่ายิ่งใหญ่เพียงใด แต่การออกแบบของเขากับอีกสามคนล้วนดีเลิศและพิเศษมาก ดังนั้นชิวหนานจูจึงคอยกันเจ้าของร่างเดิมไม่ให้เข้าใกล้พวกเขาตลอด

ส่วนพวกเขาพิเศษอย่างไร...

หลี่ชิงเหยียนร้องหยุด: พอแล้ว! คิดต่อไม่ได้แล้ว! เรื่องสำคัญต้องจัดการก่อน

แต่สมองของนางกลับควบคุมไม่ได้

ยุคนี้ การทะลุมิติมาเป็นสตรีในสังคมหญิงเป็นใหญ่ไม่ใช่เรื่องแปลก สามีเป็นตัวเอกไม่กี่คนก็ไม่เท่าไร นางมีประสบการณ์การอ่านมากพอ แต่นี่เป็นนิยายเถื่อน... ไม่เคยเจอมาก่อนเลย

นางเป็นเพียงคนซื่อที่ชอบคุยโว จะเคยทะลุเข้ามาในนิยายเถื่อนได้อย่างไร

อีกอย่าง ไม่รู้ว่าเป็นความรู้สึกผิดหรือไม่ รู้สึกว่าผิวใต้มือร้อนผิดปกติ อุณหภูมิร่างกายของจี้หมิงเจิงกำลังสูงขึ้น

นางเองก็รู้สึกร้อน ๆ ไปด้วย...

หรือว่านางจะได้รับอิทธิพลจากธรรมชาติของนิยายด้วย?

เช่นนี้... จะทำอย่างไรดี?

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป