“เถียนมี่ วันนี้อาจารย์จะแจกผลสอบประจำสัปดาห์กับอันดับในชั้นเรียน ทุกครั้งคนที่ได้ที่หนึ่งของห้องเราก็เป็นเซียวหาน ตลอดชั้นมัธยมปลายปีหนึ่ง ไม่ว่าจะสอบกี่ครั้งก็ไม่เคยพลาด เก่งใช่ไหมล่ะ? แต่คราวนี้เขาไม่อยู่ ไม่รู้ว่าที่หนึ่งจะตกเป็นของใครแล้วสิ
“ส่วนข้าน่ะไม่ไหวหรอก แค่รักษาอันดับยี่สิบห้าไม่ให้ตกลงไปได้ก็ดีถมแล้ว ขอแค่ได้ที่ยี่สิบห้า แม่ข้าก็ไม่บ่นแล้ว แล้วเจ้าเล่า? แม่เจ้าคาดหวังเรื่องผลการเรียนของเจ้าหรือไม่?” เฝิงหว่านหว่านถามเถียนมี่เสียงเบา
เถียนมี่ส่ายหน้า “แม่ข้าปล่อยตามสบาย ขอแค่ข้าไม่เดินทางผิดก็พอ ส่วนผลการเรียน นางไม่ได้ใส่ใจนัก”
นักเรียนทยอยเข้าห้องมากขึ้นเรื่อย ๆ แต่กลับเงียบลงกว่าเดิม ทุกคนต่างตั้งใจอ่านหนังสือเงียบ ๆ เถียนมี่หยิบหนังสือออกมาอ่านท่องจำเช่นกัน ตอนนี้เธอเป็นพนักงานใหม่ของแผนกตัวประกอบ ยังไม่มีพลังพิเศษอะไรทั้งนั้น ต้องทำภารกิจให้สำเร็จแล้วรับแต้ม จึงจะนำไปแลกของในห้างของหน่วยงานข้ามโลกได้
ตอนนี้เธอไม่ต่างจากคนพื้นเมืองในโลกใบเล็กเลย ไม่มีข้อได้เปรียบพิเศษอะไร ถึงเวลาต้องเรียนก็ต้องตั้งใจเรียน
อาจารย์ประจำชั้นเป็นครูหญิงผู้เคร่งขรึม สอนวิชาพีชคณิต เมื่อเข้ามาเห็นทุกคนไม่พูดคุยหรือหยอกล้อ ต่างก็ตั้งใจอ่านหนังสือกันเงียบ ๆ นางก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจ
“ผลสอบประจำสัปดาห์ที่แล้วออกแล้ว คะแนนเฉลี่ยของห้องเราลดลง 3 คะแนนจากสัปดาห์ก่อน ในบรรดา 16 ห้องของชั้นมัธยมปลายปีสอง เราได้อันดับเจ็ดเท่านั้น แต่เถียนมี่ที่เพิ่งย้ายมาใหม่ได้อันดับหนึ่งของห้องครั้งนี้ อยู่ในสิบห้าอันดับแรกของทั้งโรงเรียน ได้อันดับหกของโรงเรียน ทุกคนปรบมือแสดงความยินดีกันหน่อย”
ทางโรงเรียนจัดพิธีการได้เป็นเรื่องเป็นราวทีเดียว ทั้งมอบเกียรติบัตรและตุ๊กตาขนนุ่มเป็นรางวัล อาจารย์ให้เถียนมี่ยืนหน้าชั้นเรียน ถือเกียรติบัตรกับตุ๊กตาไว้ แล้วถ่ายรูปส่งลงกลุ่มผู้ปกครองของห้อง
เฝิงหว่านหว่านปรบมือจนเจ็บมือ พอเถียนมี่กลับมานั่งที่ นางก็ชนไหล่เถียนมี่เบา ๆ “ไม่เบาเลยนี่ ซ่อนฝีมือไว้เสียมิด ข้าคิดไม่ถึงเลยว่าเพื่อนร่วมโต๊ะตัวน้อยของข้าจะเป็นยอดนักเรียนด้วย แต่เทียบกับเทพเซียวแล้ว เจ้าก็ยังต้องพยายามอีกไกล หนทางยังอีกยาวไกลนัก ค่อย ๆ แสวงหาต่อไปเถิด เทพเซียวได้ที่หนึ่งของโรงเรียนทุกครั้ง ส่วนเจ้าที่ได้อันดับหกครั้งนี้ยังห่างชั้นอยู่มาก”
เถียนมี่พยักหน้ารับอย่างว่าง่าย เพื่อนร่วมโต๊ะของเธอ เฝิงหว่านหว่าน เป็นแฟนคลับตัวยงของเซียวหาน พระเอกของเรื่อง ใครจะพูดไม่ดีกับเขาแม้แต่นิดเดียวก็ไม่ได้ ทำให้เธอพลอยสงสัยในตัวพระเอกขึ้นมาเล็กน้อย แต่เธอไม่ได้รู้สึกท้อแท้ อีกฝ่ายเป็นพระเอก เป็นบุตรแห่งโชคชะตา ทั้งยังถูกกำหนดให้เป็นยอดนักเรียน แล้วตัวประกอบอย่างเธอจะไปเทียบได้อย่างไร สอบสู้ไม่ได้ก็เป็นเรื่องปกติ
เมื่ออาจารย์ประกาศอันดับผลสอบประจำสัปดาห์ เฝิงหว่านหว่านก็ได้อันดับยี่สิบห้าจริง ๆ นางประนมมือแล้วไหว้ฟ้า “ขอบคุณเทพแห่งการสอบที่ไว้ชีวิตข้า!”
เถียนมี่ตั้งใจฟังผลสอบของต้วนจื่ออวี้ด้วย บทบาทพระเอกของเขาไม่ใช่พวกเรียนไม่เอาไหนอย่างที่พบเห็นทั่วไป แต่เป็นคนมีความสามารถเฉพาะทางที่อ่อนบางวิชา เขาถนัดทำหุ่นยนต์มาก ทว่าไม่ชอบเรียนวิชาภาษาจีน โดยเฉพาะการอ่านวรรณคดีโบราณ แทบจะทำคะแนนส่วนนั้นหายเกลี้ยง
ครั้งนี้คะแนนรวมของต้วนจื่ออวี้อยู่ที่อันดับสิบเจ็ดของห้อง ยังดีกว่าเฝิงหว่านหว่านอยู่เล็กน้อย ต้วนจื่ออวี้เองก็คาดไม่ถึงว่ายัยเตี้ยจะเรียนเก่งจริง ๆ โรงเรียนของพวกเขาเป็นโรงเรียนมัธยมปลายชั้นนำระดับหนึ่งของทั้งเมือง นางเพิ่งย้ายมาได้หนึ่งสัปดาห์ แต่การสอบประจำสัปดาห์ครั้งแรกกลับได้ที่หนึ่งของห้อง แม้เซียวตัวน้ำแข็งจะไม่อยู่ก็ตาม แค่นี้ก็ทำให้เขาต้องมองนางใหม่แล้ว
ก่อนหน้านี้เขาคิดว่ายัยเตี้ยนิสัยอ่อนปวกเปียก คงเป็นเด็กสาวใสซื่อไร้เดียงสาแบบนั้น เขาดูเหมือนจะดึงดูดเด็กสาวประเภทนี้เป็นพิเศษ ปกติจึงเว้นระยะห่างจากยัยเตี้ยอยู่ไม่น้อย ตั้งใจรักษาระยะไว้ เพราะกลัวว่านางจะคิดอะไรกับตน แต่เห็นนางว่าง่ายและพูดน้อย ทั้งยังไม่ได้พยายามเกาะติดชวนเขาคุย เขาจึงวางใจเรื่องนางได้มากขึ้นจริง ๆ