"ว้าว~"
ทันทีที่เลิกคาบ เซิ่งชงชงซึ่งรออยู่หน้าประตูมานานก็ก้าวเข้ามาในห้องเรียน ท่ามกลางเสียงฮือฮา
โรงเรียนมัธยมหลินซีหมายเลขหนึ่งบังคับให้นักเรียนใส่ชุดนักเรียนมาโรงเรียน แต่วันนี้เซิ่งชงชงเพิ่งกลับจากปักกิ่ง ลงรถไฟความเร็วสูงแล้วตรงมาโรงเรียนเลย ยังไม่ได้เปลี่ยนชุดนักเรียน
เสื้อผ้าที่เธอใส่พอดีเป็นชุดที่เพิ่งซื้อใหม่จากปักกิ่งเมื่อวาน — ชุดถักนิตติ้งสีครีมแอปริคอททั้งเซต
ตัวเสื้อมีลายนิตติ้งแนวเฉียง เพิ่มมิติและเท็กซ์เจอร์ให้กับเสื้อถัก ปกเสื้อและชายกระโปรงประดับด้วยลูกไม้ละเอียดอ่อน ดูสดใสน่ารัก
จับคู่กับถุงน่องเนื้อเนียนที่ช่วงนี้ยังไม่ค่อยพบเห็นบ่อยนัก และรองเท้าหนังพื้นหนาสีโทนเดียวกัน ยิ่งทำให้ดูสดใส โดดเด่น หวานละมุนตามสไตล์ ทันสมัย ทันทีที่ก้าวเข้าห้องก็ดึงดูดทุกสายตา
โจวยวี่วิ่งเข้ามา ตาเป็นประกายระยิบระยับมองเธอ
"ชงชง เธอสวยเกินไปแล้ว! เสื้อผ้าชุดนี้ซื้อจากไหน เหมียวๆๆ~ ฉันก็อยากได้สักชุดบ้าง"
"ตกลงว่าฉันสวย หรือว่าเสื้อผ้าสวยกันแน่" เซิ่งชงชงแกล้งหยอก
"แหะๆ สวยทั้งคู่แหละ แต่เธอใส่แล้วสวยที่สุด!" โจวยวี่เป็นคนหัวไว ปากหวาน พูดเอาใจเพื่อนจนมีความสุขเป็นประจำ
ด้านข้าง ฉู่มู่ที่ยืนพิงขอบโต๊ะก็มองเธอด้วยแววตาชื่นชมเช่นกัน
ฉู่มู่พูดว่า "ถ้าแม่ฉันเห็นเธอในสภาพนี้ล่ะก็ ต้องรีบคว้าตัวกลับบ้านแน่"
โจวยวี่ฟังแล้วหัวเราะคิกคักอยู่ข้างๆ เซิ่งชงชงเองก็ถูกคำพูดของฉู่มู่ขำกลิ้ง ยิ้มจนตาหยีเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว
"เอ้อ ใช่แล้ว สองวันนี้มีคนจากห้องยี่สิบมาถามหาเธอ พวกนั้นบอกว่าเธอ… นั่นแหละ คนจากห้องนั้นชื่อตู้… อะไรนั่น"
ฉู่มู่ก็นึกเรื่องนี้ขึ้นมาได้ ถามเซิ่งชงชงอย่างระมัดระวัง แต่พอพูดถึงตัวละครหลักอีกฝ่ายของข่าวลือ กลับลืมชื่อ