มึนไปแล้ว คนคนนี้มึนไปแล้วจริง ๆ!
เซิ่งชงชงหยิบปากกาขึ้นมาเซ็นชื่อลงบนสัญญาโอนหุ้นอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ปาเอกสารที่เซ็นเสร็จใส่ตัวเขา
“เอาไปเลย เฉินเป่าฉวน ตั้งใจขุดผักป่ากินซะ ขุดมาให้ตัวเองกินเยอะ ๆ จะได้รักษาอาการหัวใจคลั่งรักของนาย”
เฉินเฟิงยิ้มอย่างอ่อนโยน รับเอกสารไปโดยไม่พูดอะไร
ความจริงแล้วเขาคิดว่าการเป็นคนหัวใจคลั่งรักก็ดีเหมือนกัน ไม่เห็นต้องรักษาเลย แต่ไม่พูดออกมาดีกว่า เกิดทำรองบอสของเขาโมโหขึ้นมาคงไม่ดีแน่
เพราะพรุ่งนี้เซิ่งชงชงมีงาน เฉินเฟิงจึงไม่ได้อยู่ที่ห้อง 1001 นานนักในตอนกลางคืน เขาถามเธอว่าพรุ่งนี้เช้าจะตื่นกี่โมงและอยากกินอะไร แล้วก็กลับไปห้องฝั่งตรงข้าม
สองทุ่ม ละครทีวีเรื่อง《แอบมองเธอครั้งที่ 66》ออกอากาศเป็นครั้งแรกอย่างเป็นทางการ ฉากเปิดเรื่องเป็นตอนที่เฉียวเหิง หนุ่มหล่อเรียนเก่งผู้อ่อนโยน ได้พบกับเฉียวจิ่วจิ่ว สาวน้อยสดใสร่าเริงแต่ซุ่มซ่าม ในช่วงเปิดเทอมชั้น ม.6
เฉียวเหิงเพิ่งกลับมาเรียนหลังเปิดเทอมไปแล้วหนึ่งสัปดาห์ เพราะไปเป็นตัวแทนโรงเรียนเข้าร่วมการแข่งขันคณิตศาสตร์ระดับประเทศ พอดีกับวันที่ทั้งโรงเรียนกำลังทำความสะอาดครั้งใหญ่ เฉียวจิ่วจิ่วได้รับหน้าที่เช็ดกระจกหน้าต่างด้านนอกห้องเรียน
ห้องเรียนของพวกเขามีเพดานสูงกว่าห้องอื่นมาก เพราะดัดแปลงมาจากห้องศิลปะ
ตอนแบ่งห้องเรียนบังเอิญมาก ทั้งอาคารมีห้องศิลปะเดิมอยู่เพียงห้องเดียว ตรงมุมด้านนอกของชั้นหนึ่ง จึงตกเป็นของห้องพวกเขา
เพราะต้องใช้แสงสว่างที่ดีเวลาวาดภาพ ห้องศิลปะจึงไม่เพียงมีเพดานสูง หน้าต่างยังใหญ่และสูงมาก เพื่อให้มีแสงสว่างเพียงพอเวลานักเรียนวาดรูป
จุดสูงสุดของกระจกหน้าต่างด้านนอกห้องนี้สูงจากพื้นเกินสามเมตร เฉียวจิ่วจิ่วจึงเอาโต๊ะมาซ้อนกันสองตัว แล้วขึ้นไปยืนบนเก้าอี้อีกตัว ถึงจะเอื้อมถึงกระจกด้านบน
เธอถือถังน้ำกับผ้าเช็ดกระจก ยืนอยู่สูงขนาดนั้นก็หวาดกลัวจนตัวสั่นอยู่แล้ว แต่พอก้มลงกลับเห็นว่าเพื่อนที่ช่วยจับโต๊ะกับเก้าอี้ให้หายไปไหนก็ไม่รู้