ถ้างั้นก็นั่งคิดไปเรื่อย ๆ สิ!
เป้าหมายของโรงเรียนคืออยากเพิ่มชื่อเสียง ดึงดูดนักเรียนดี ๆ ให้เลือกมาเรียนที่นี่ ส่วนใหญ่แล้วเหตุผลที่นักเรียนเลือกโรงเรียนก็มีแค่สองอย่าง คือไม่เรื่องความแข็งแกร่งของโรงเรียนก็ตัวโรงเรียนเอง
เรื่องความแข็งแกร่งเข้าใจไม่ยาก ก็ไม่พ้นพวกคุณภาพครู อัตราการสอบเข้ามหาวิทยาลัย อันดับ และอื่น ๆ
ตัวชี้วัดพวกนี้โรงเรียนมัธยมหลินซีหมายเลขหนึ่งมีชื่อเสียงมานานแล้ว และในช่วงเวลาสั้น ๆ ก็คงเปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้มาก
เพราะงั้นการโปรโมทสิ่งที่ทุกคนรู้อยู่แล้วก็ไม่มีความหมาย งั้นหันมาโฟกัสที่ปัจจัยนุ่ม ๆ อย่างตัวโรงเรียนดีกว่า
บางครั้งสิ่งที่ทำให้นักเรียนรู้สึกอยากเข้าไปในโรงเรียนสักแห่ง อาจเป็นเพียงแค่ภาพมุมหนึ่งของโรงเรียนที่บังเอิญเห็น
แต่ตอนนี้ในเน็ตเสิร์ชหารูปโรงเรียนแทบไม่ได้เลย ไม่ต้องพูดถึงวิดีโอ
สงสัยทุกคนคงคิดว่าวิวที่เห็นทุกวันมันธรรมดาเกินไป เลยมองข้ามไปว่าสำหรับคนอื่นมันอาจเป็นสิ่งใหม่น่าสนใจ
เรื่องโปรโมทโรงเรียน เซิ่งชงชงคิดไว้แล้วว่าจะใช้วิธีถ่ายวิดีโอ แต่แค่ถ่ายวิดีโอโรงเรียนมาเป็นคลิปโปรโมทธรรมดา ๆ ก็คงไม่ถึงขั้นเพิ่มชื่อเสียงและดึงดูดนักเรียนได้
ต้องมีตัวชูโรง
อะไรเป็นตัวชูโรงดีล่ะ?
เซิ่งชงชงนั่งอยู่ในห้องทำงานผู้อำนวยการ ระดมสมองอย่างบ้าคลั่ง เธอเงียบ ผู้อำนวยการก็เงียบ ไม่กล้ารบกวนความคิดเธอ
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหน เซิ่งชงชงตาเป็นประกาย
"ได้แล้ว!"
เซิ่งชงชงคิดวิธีสุดเจ๋งได้แล้ว ไม่ใช่แค่เพิ่มชื่อเสียงให้โรงเรียน แต่ยังเพิ่มชื่อเสียงให้ตัวเองด้วย ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว!
ใกล้จะถึงสอบเกาเข่าแล้ว เดือนมิถุนายนกรกฎาคมของทุกปีเป็นช่วงปิดเทอมจบการศึกษา ในโลกที่แล้วของเธอมีเพลงจบการศึกษาที่ติดหูอยู่มากมาย โลกนี้ก็ต้องมีเหมือนกัน
เธอสามารถจ้างนักแต่งเพลงมืออาชีพมาแต่งเพลงจบการศึกษาที่เพราะและร้องตามง่ายให้เธอสักเพลง แล้วปล่อยเป็นซิงเกิลของตัวเอง ถ่ายมิวสิกวิดีโอที่โรงเรียน