พูดก็พูดเถอะ แต่งานก็ต้องทำต่อไป
ท่านบอสใหญ่ตามมาถึงตัวแล้ว เหมือนจะหยิบแส้มาหวดเธอผู้เป็นวัวเป็นม้าอยู่แล้ว เธอจะกล้าไม่แดกขนมที่เขายกมาให้ได้ยังไง
ถึงแม้หุ้นหนึ่งเปอร์เซ็นต์ของเธอจะยังห่างไกลจากมูลค่าพันล้าน ยังไม่เห็นแม้แต่เงา แต่ถ้าหมื่นหนึ่งขนมก้อนนี้มันเป็นจริงขึ้นมาล่ะ?
นี่แหละ คนเราก็แบบนี้ ไม่ควรมีความหวัง พอมีความหวังก็มีจุดอ่อน พอมีจุดอ่อนก็โดนจับจุดได้
เห็นไหม เธอโดนจับจุดแล้วใช่ไหม?
ถ้าไม่ใช่เพื่อมูลค่าพันล้านในอนาคต เซิ่งชงชงคงเอาคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊กฟาดหน้าขนตางามนี่ไปนานแล้ว
ไอ้หมา นี่ให้เธอทำงานฟรีทุกวัน!
คิดว่านั่นก็เกินพอแล้วเหรอ?
ผิด! นายทุนบางคนยังเกินพอได้อีก!
เฉินเฟิงพักที่โรงแรมนี้ห้าวัน นอกจากค่าห้องที่ไม่ให้เธอจ่าย ส่วนอื่นให้เธอออกหมด
อย่าเข้าใจผิดนะ เซิ่งชงชงขอบอกว่าเธอโดนบังคับจริง ๆ
หมอนี่ใส่หน้ากากอนามัยมาทำงานกับเธอด้วย ที่กองถ่ายบอกคนอื่นว่าเขาเป็นผู้ช่วยของเธอ
กินข้าวกล่องของกองถ่ายเธอ ดื่มน้ำของกองถ่ายเธอ ค่าใช้จ่ายส่วนเกินนี่ลงบัญชีเธอหมด แล้วกลางคืนยังจับเธอทำงานฟรีเขียนแผนให้เขาอีก
เธอยุ่งอยู่กับการเขียนแผน เขากลับนั่งว่าง ๆ อยู่ข้าง ๆ แล้วก็กินผลไม้ที่ผู้ช่วยซื้อให้เธอจนเกลี้ยง
สุดท้ายยังมาบอกเธอว่าเชอร์รี่มันลูกเล็กเกินไปแล้วก็น้อยเกินไป ไม่พอแค่เขี่ยฟัน
เซิ่งชงชงอดไม่ได้ที่จะกลอกตาใส่เขา
ของแพงแบบนี้ ไม่พอแค่เขี่ยฟันเขา เขาเป็นหมูหรือไง?
แต่พูดก็พูด หมูตัวนี้ก็ยังมีประโยชน์อยู่บ้าง
วันหนึ่งเซิ่งชงชงมีคิวงานน้อย ตอนบ่ายพักผ่อน เธอเลยคิดจะถ่ายคลิป Vlog ชานมไข่มุกสูตรทำเอง พอดีช่วยโปรโมตแบรนด์นมที่เธอเป็นพรีเซนเตอร์ต่ออีกทาง
เฉินเฟิงรู้ว่าเธอจะทำชานมไข่มุกแล้วต้องใช้ใบชา ก็ออกไปข้างนอกพักหนึ่ง กลับมายื่นเจิ้งซันเสี่ยวจงสองกล่องให้เธอ
ทีหลังเธอถึงรู้ว่าเจิ้งซันเสี่ยวจงสองกล่องนั้น ปอนด์ละหมื่น เป็นใบชาระดับเก็บสะสม สรุปว่าโดนเธอเอาไปต้มชานมไข่มุกหมดเลย
