ทันไหม?
ตอนนั้นไม่ทันแล้ว
บางคนเห็นชงชงปุ๊บก็เปิดโหมดล็อกเป้าตามติดทันที วิ่งปรู๊ดเข้าไปใกล้ชงชงทันที
"อาจารย์ คิดถึงผมไหม?"
จิ่งจื้อทักทายก็ทักทายเถอะ ยังโพสต์ท่าหล่อเท่ที่ทำประจำอีกต่างหาก
ชงชงฝืนยิ้ม ดันแก้มกลมๆ ให้ขึ้น ตาหยีเป็นเสี้ยวจันทร์ ส่งรอยยิ้มมาตรฐานที่สุภาพและหวานมากให้เขา
"แน่นอนสิ"
พอได้ยินชงชงบอกว่าคิดถึงเขา จิ่งจื้อก็ดีใจสุดๆ
"ผมรู้ว่าอาจารย์ต้องคิดถึงผมที่สุด อาจารย์ดูซิ ผมว่าอาจารย์ซูบลงไป นี่คงเป็นเพราะผมทำให้อาจารย์เป็นทุกข์จนซูบผอมแน่ๆ"
จิ่งจื้อพูดจบ ชงชงก็ทำสีหน้าพังทันทีจนแทบควบคุมไม่อยู่
ส่วนอู๋เยวี่ยเฟยที่อยู่ข้างๆ ก็ปิดสีหน้าไม่ไหว ทำหน้าแบบได้กินข่าวเด็ดสุดๆ
ชงชงถอนหายใจเฮือกใหญ่: "เพื่อนยาก~ นายใช้บทกวีเป็นสองประโยคแล้วนะเนี่ย!"
เธอไม่ค่อยหมดแรงง่ายๆ แต่ก็มักจะไร้ทางสู้กับจิ่งจื้อเสมอ
ไม่ว่าจะพูดหรือทำ จิ่งจื้อมักจะเซอร์ไพรส์เสมอ แถมยังเป็นสไตล์หมัดมั่วๆ ฆ่าอาจารย์ตายด้วยฝีมือลูกศิษย์
ถ้าไม่ใช่เพราะชงชงรู้ว่าเขาไม่ได้มีเจตนาร้ายอะไรจริงๆ เธอจะคิดว่าไม้ท่อนนี้ตั้งใจทำแน่ๆ
สิ่งที่ชงชงชื่นชมที่สุดในตัวเขาคือความจริงใจ และสิ่งที่ปวดหัวที่สุดก็คือความจริงใจของเขาเหมือนกัน
ร่วมงานกับใครมาหลายคน แต่ข่าวลือกับจิ่งจื้อเยอะที่สุด เหมือนกับชนวนกับระเบิด เจอกันทีไรต้องระเบิดทุกที
เฉินเฟิงไอ้หมานี่ ร้อยทั้งร้อยเพื่อเรตติ้งรายการแน่ๆ ถึงได้จงใจหาตัวนี้มา
เฮ้อ เธออุทิศให้รายการเยอะเกินไปแล้ว!
ตอนนี้ เฉินเฟิงที่บ่ายนี้มีธุระเลยบินไปต่างประเทศแล้ว ไม่รู้ว่าหัวหอมต้นหนึ่งเข้าใจผิดเขาไปแล้ว ไม่งั้นยังไงเขาก็ต้องบินกลับมาชี้แจงให้ชัด