"ชงชง เธอเธอเธอเธอเธอ… เธอก็เล่น 'ติ่งเซี่ยง' เรื่องที่เซินเซินของฉันเป็นพระเอกน่ะเหรอ?"
โจวยวี่ดีใจจนพูดติดอ่างตอนถามเซิ่งชงชง
เพื่อนสองคนที่นั่งข้างหน้าก็ชอบเจี่ยงเสวียนเซินเหมือนกัน หูไวมาก ได้ยินโจวยวี่พูดถึงเจี่ยงเสวียนเซินกับ 'ติ่งเซี่ยง' ก็รีบหันกลับมาถามอย่างตื่นเต้นทันที
อ๊ะโอ~ แตกแล้ว!
"เล่นค่ะ" เซิ่งชงชงบอกตามตรง
"อ๊าาาา… ชงชง เธอปิดฉันมิดชิดเลยนะ!"
โจวยวี่เอาหัวซุกไปบนตัวเซิ่งชงชง ขยี้ไปมาซ้ายขวาจนตัวเองดูเหมือนคนบ้าไปเลย
เซิ่งชงชงหัวเราะเบา ๆ ถามเธอ "รู้ได้ไงอ่ะ?"
"ยังจะถามอีก ไม่งั้นเวยปั๋วทางการของกองถ่าย 'ติ่งเซี่ยง' โพสต์รูปแต่งองค์ของพวกเธอตอนนั้น ฉันไม่รู้เรื่องเลยนะ!"
โจวยวี่ยื่นปากยื่นคาง ปากยื่นจนขนาดจะเอาไปแขวนกระติกน้ำมันได้เลย
ฮืออออ~ เพื่อนสนิทของเธอกับศิลปินที่รักที่สุดเล่นละครเรื่องเดียวกัน แล้วเธอเพิ่งมารู้เอาตอนนี้
ทุกคนคะ ใครจะเข้าใจบ้าง เหมือนพลาดโอกาสดี ๆ ไปเลย!
เซิ่งชงชง "งอนแล้วเหรอ?"
โจวยวี่ทำท่ากระแดะ "อืมฮึ~"
ฮิฮิ หลอกเธอเล่นน่ะ~
โจวยวี่แอบหัวเราะในใจ เรื่องแค่นี้จะโกรธเพื่อนสนิทได้ไง แต่ต้องทำเป็นแอ๊บไว้ก่อน เดี๋ยวจะดูเป็นคนง้อง่ายเกินไป~
"งอนจริง ๆ แล้วเหรอ?" เซิ่งชงชงถามอีกครั้ง แล้วก็ยื่นเหยื่อล่อ
"งั้นไม่เป็นไร เด็กงอนไม่ได้รูปเซ็นลายเซ็นของเซินเซินแล้วนะ"
รูปลายเซ็น!!!
โจวยวี่ตาโตขึ้นมาทันตา ดวงตากลมโตเป็นประกายด้วยความดีใจมหาศาล
"อ๊าาาาา… จริงเหรอ จริงเหรอ จริงเหรอ? มีรูปลายเซ็นของเซินเซินจริง ๆ เหรอ?"
ถึงตาจะเป็นเซิ่งชงชงที่ทำท่ากระแดะบ้าง~
"มีสิ แต่เด็กงอนอด"
"ใครงอน ใครงอน ใครกัน? เธอเหรอ หรือเธอ? ยังไงก็ไม่ใช่ฉัน ฉันดีใจจะตาย!"