ตั้งแต่ครั้งที่เซิ่งชงชงพูดกับอ้ายชิวเรื่องมองหาดาวรุ่งเป็นครั้งแรก อ้ายชิวก็เก็บเรื่องนี้ไว้ในใจ มองหาผู้คนมากมายไม่น้อย
มีนักศึกษาจากสถาบันภาพยนตร์ มีคนธรรมดาที่เพิ่งปรากฏตัวในวงการ มีญาติที่เพื่อนแนะนำมา และก็มีนักเรียนจากโรงเรียนสอนการแสดงข้างนอก
หลังจากพิจารณาอย่างถี่ถ้วนแล้ว ในใจของอ้ายชิวก็มีคนที่เหมาะสมอยู่แล้ว แต่ด้วยหลักการเคารพคู่หูและพาร์ตเนอร์ เธอจึงต้องนำแฟ้มเหล่านี้มาด้วยตัวเองสักหน่อย
จะเกิดอะไรขึ้นถ้าพาร์ตเนอร์มีความเห็นต่างออกไปล่ะ?
ระหว่างทางกลับเมืองหลินซี อ้ายชิวเป็นคนขับ ผู้ช่วยซินซินนั่งอยู่เบาะข้างคนขับ ส่วนเซิ่งชงชงนั่งข้างหลังเปิดดูข้อมูลของดาวรุ่ง
เนิ่นนาน เซิ่งชงชงจึงเอ่ยปากขึ้น
“เด็กชายจากโรงเรียนสอนการแสดงคนนี้ หลานชวง เงื่อนไขดีเลยนะ หล่อกวน ๆ แบบขบถ มองแวบเดียวก็รู้สึกถึงฮอร์โมนที่พลุ่งพล่าน เล่นเป็นตัวประกอบสักสองปีฝึกฝนไป นี่แหละเนื้อคู่ของตัวเอก”
อ้ายชิว: "เธอก็คิดว่าเขาสามารถเป็นพระเอกได้เหรอ?"
เซิ่งชงชงนิ่งไปครู่หนึ่ง แล้วตอบอย่างหนักแน่น
“อืม เขาทำได้ ให้เขาฝึกกล้ามเนื้อและฟิตหุ่นสักหน่อย หน้าตาแบบนี้บวกกับกล้ามเนื้อบาง ๆ เล็กน้อย ต้องดึงดูดใจแฟนคลับสาว ๆ ได้เพียบแน่”
อ้ายชิว: "ดี แล้วพวกผู้หญิงล่ะ มีคนที่เธอมองไว้แล้วบ้างไหม?"
ผู้ช่วยซินซินที่นั่งอยู่เบาะหน้าฟังสองเจ้านายหารือเรื่องงานด้วยอาการที่สงบนิ่ง เพราะตอนนี้เธอคือ "คนใน" ของเจ้านาย
ตอนแรกซินซินรู้เพียงว่าอ้ายชิวเป็นเจ้านายของบริษัท หลังจากเธอถูกคัดเลือกและผ่านการประเมินให้มาดูแลเซิ่งชงชง เธอก็รู้เพียงว่าเซิ่งชงชงเป็นนักแสดงธรรมดาคนหนึ่ง
ต่อมาเธอพบว่าเจ้านายมักจะมาหานักแสดงที่ตนดูแลเพื่อพูดคุยเรื่องงานด้วยทุกครั้ง และก็ไม่เคยหลบเลี่ยงเธอ ทำให้เธอเพิ่งรู้ว่านักแสดงที่เธอดูแลอยู่นั้นแท้จริงแล้วคืออีกหนึ่งเจ้านายของบริษัท