พอเช่าร้านได้แล้ว ธุรกิจก็ไม่ใช่แค่การคิดฝันอีกต่อไป
ให้คุณพ่อเซิ่งขับรถไปตลาดใกล้ ๆ ซื้อวัตถุดิบที่ต้องใช้กองโต เซิ่งชงชงพาพวกเขากลับไปที่บ้านเช่าของตัวเอง
ระหว่างทาง เซิ่งชงชงคิดไว้แล้วว่าจะทำอะไรขายดี พวกเขาก็จะขายเกี๊ยวน้ำกับบะหมี่นี่แหละ
ที่เจ้าของร้านเดิมมาทำธุรกิจนี้มีเหตุผลนะ ถนนสองย่านตะวันออกมีของกินสารพัดอย่าง แต่ร้านที่ขายเกี๊ยวน้ำโดยเฉพาะกลับไม่มี
มีร้านหนึ่งตอนนี้พ่วงขายเกี๊ยวน้ำ แต่คนซื้อน้อยมาก เซิ่งชงชงชอบกินเกี๊ยวน้ำ เธอเคยซื้อมาลอง แป้งหนา ไส้เนื้อไม่หอม น้ำซุปก็ขุ่น
เด็กนักเรียนมีเงินแค่น้อยลงหน่อย ไม่ใช่ต่อมรับรสพังนะ พวกเขาใช้เงินจำกัดเลือกของกินที่ถูกปากที่สุด
อะไรที่เคยกินแล้วเจอของแย่ ๆ นอกจากตัวเองจะไม่กลับไปอีก ยังบอกต่อกันปากต่อปาก ดึงลูกค้าที่ยังไม่เคยลองวิ่งหนีไปเลย ไม่งั้นร้านก่อนหน้านี้เจ๊งได้ไง
ในสายตาเซิ่งชงชง ความคิดขายเกี๊ยวน้ำกับบะหมี่ไม่มีปัญหาอะไรเลย ปัญหามีอย่างเดียวคือเขาทำไม่อร่อย
เรื่องนี้ง่ายมาก เซิ่งชงชงรู้ดีที่สุดว่าจะทำของกินให้อร่อยได้ยังไง
เมื่อชาติก่อน เกี๊ยวน้ำที่ฮิตและทำง่ายอร่อยที่สุดบนโลกออนไลน์ก็คือเกี๊ยวน้ำร้อยลี้หอมกรุ่น กินแล้วหอมติดปาก คิดถึงไม่ลืม
ดังนั้น เซิ่งชงชงสอนเมนูของกินเล่นแรกให้คุณพ่อคุณแม่เซิ่งก็คือเกี๊ยวน้ำร้อยลี้หอมกรุ่นนี่แหละ
ถ้าอยากได้แบบเดียวกับต้นตำรับที่น้ำซุปหอมอร่อย เคล็ดลับก็อยู่ที่น้ำมันหอมเจียวต้นหอมดำและไส้เนื้อเด้งชุ่มฉ่ำ
เตรียมน้ำมันพืช หอมใหญ่ ต้นหอมส่วนขาว กระเทียม ขิง ผงพะโล้ งาขาว ส่วนผสมชิ้นใหญ่ ๆ ซอยให้ละเอียด สะเด็ดน้ำ ใส่น้ำมันลงกระทะ ใช้ไฟอ่อนเจียวตลอดเวลา