เมื่อเฉินเฟิงออกมาและขึ้นรถ เขาถือถุงกระดาษสองใบอยู่ในมือ เขายื่นถุงหนึ่งให้เซิ่งชงชง
"นี่ เสร็จเรียบร้อยแล้ว"
เซิ่งชงชงหยิบสัญญาซื้อบ้านออกมาดู ก็เบิกตากว้างมองเขา
"โอ้โห ดาวน์แค่ 8.25 ล้าน ได้ยังไงเนี่ย?"
เฉินเฟิง: "โปรเจกต์นี้พ่อฉันกับน้าชายร่วมกันพัฒนา ฉันโทรหาพ่อเพื่อขอลดราคาพิเศษให้เธอ"
"ราคาบ้านจากเดิม 35.2 ล้านลดเหลือ 27.5 ล้าน ตั้งราคาตามต้นทุนเลย"
เซิ่งชงชงกลืนน้ำลายดังเอื๊อก
แม่จ๋า โชคดีที่วันนี้มาด้วยกันกับไอ้ขนตางาม ถ้าไม่ก็ขาดทุนไป 7.7 ล้าน!
หนูชงชงที่ประหยัดเงินได้ก้อนใหญ่ดีใจสุดขีด โน้มตัวไปนวดกระหน่ำให้เฉินเฟิงที่นั่งอยู่ตำแหน่งคนขับอย่างเอาใจสุดๆ
เซิ่งชงชง: "ท่านบอสใหญ่เหนื่อยหน่อยนะคะ~"
เฉินเฟิง: "อื้ม"
เซิ่งชงชง: "แรงขนาดนี้พอไหมคะ?"
เฉินเฟิง: "พอใช้ได้"
เซิ่งชงชง: "ตรงต้นแขนแข็งจังเลย คงเป็นเพราะช่วยเซ็นสัญญาซื้อบ้านให้หนูเหนื่อยเกินไปแน่ๆ เลยนะคะ~"
มุมปากเฉินเฟิงกระตุก: "นั่นมันกล้ามเนื้อ!"
เอ่อ...
เซิ่งชงชง: "หา...ฮ่าๆ...ฮ่าๆๆ ไม่สำคัญ ไม่สำคัญ สำคัญที่น้ำใจของหนู โอ้ย ไม่สิ ฝีมือนวดของหนูต่างหาก ท่านพอใจไหมคะ?"
เฉินเฟิงรู้สึกได้ถึงมือเล็กๆ ที่มีแรงเอาเรื่องกำลังนวดแขนเขาไปมา ก็หัวเราะเบาๆ ในลำคอ
"พอใจ รองบอสบริการด้วยตัวเอง ฉันต้องพอใจสิ"
เข้าท่า!
ว่ากันตามนั้นเลย ทำไมคนถึงได้เป็นท่านบอสใหญ่ ทำอะไรก็สวย พูดจาเพราะอีกต่างหาก!
"เงินดาวน์ ฉันโอนให้เธอนะ?" เซิ่งชงชงถาม
"ไม่ต้อง หักจากเงินปันผลสิ้นปีก็ได้" เฉินเฟิงว่า
เซิ่งชงชงว่าก็ได้เหมือนกัน ยังไงถ้าเขาขอจริงๆ เธอก็คงเอาเงินก้อนนั้นไม่ออกในทีเดียว ที่มีก็เอาไปซื้อทองคำแท่งเล็กๆ หมดแล้ว
"เอ้อ~ งั้นเงินสองสามหมื่นที่ฉันติดเธออยู่ ก็หักจากเงินปันผลสิ้นปีด้วยเลยได้ป่ะ?"