เรื่อง "จูเฉียงสั่ว" เป็นละครย้อนยุคเกี่ยวกับวังหลัง
ลำดับขั้นของสนมจากสูงสุดลงมาได้แก่ ฮองเฮา หวงกุ้ยเฟย กุ้ยเฟย เฟย ผิน จาวอี๋ เจี๋ยหยี กุ้ยเหริน เหม่ยเหริน ไฉเหริน เสวี่ยนชื่อ
หญิงสูงศักดิ์ที่เข้าวังใหม่เรียกว่า สุหนี่จึ ไม่มีขั้น หากไม่มีตำแหน่งพิเศษ หวงกุ้ยเฟยมักไม่แต่งตั้ง
เพื่อแสดงพระมหากรุณาธิคุณต่อตระกูลฉู่ ฉู่ซีจึงเข้าวังด้วยตำแหน่งที่ไม่ต่ำต้อย หญิงอื่นเข้าวังเริ่มจากเสวี่ยนชื่อหรือไฉเหริน แต่นางเข้าวังในตำแหน่งเจี๋ยหยี
เพราะเริ่มจากตำแหน่งนี้ ฉู่ซีจึงมีโอกาสใกล้ชิดฮ่องเต้มากขึ้นและขึ้นจากเจี๋ยหยีเป็นจาวอี๋
ทั่ววังรู้กันดีว่าจาวอี๋เป็นที่โปรดปราน ฉู่ซีเป็นหญิงผู้มากความสามารถ เก่งทั้งดนตรี หมากล้อม อักษร และวาดภาพ สามารถพูดคุยกับฮ่องเต้ได้ทั้งคืน
สตรีเช่นนี้หากยอมใช้ความพยายาม ต่อให้เป็นฮ่องเต้ก็ต้านทานไม่ไหว
ส่วนฉากที่ชงชงต้องถ่ายวันนี้เป็นฉากสำคัญที่สุดของฉู่ซี คือสัมผัสปลายเท้าเบา ๆ สะกดใจฮ่องเต้ ร่ายรำจนได้เลื่อนขั้นเป็นเฟย
ร่ายรำเพียงครั้งเดียวทำให้ฮ่องเต้ใจลอยหลงใหล กระโดดข้ามขั้นผินขึ้นเป็นเฟยเลยทีเดียว คงต้องเป็นระบำที่งดงามตรึงตาจริง ๆ
เพื่อให้ถ่ายฉากนี้ออกมาได้ดี กองถ่ายจึงจ้างนักเต้นแทนซึ่งมีรูปร่างใกล้เคียงกับเซิ่งชงชง
ตอนถ่ายใช้ตัวแทนจริง ๆ แต่หลังถ่ายเสร็จ ผู้กำกับหวังดูแล้วไม่พอใจอย่างมาก
สรุปง่าย ๆ คือ คนไม่สวยสะดุดตาก็ไม่เป็นไร ยังไงก็ไม่เห็นหน้าอยู่แล้ว เดี๋ยวให้เซิ่งชงชงถ่ายภาพนิ่งมาซ้อนแทนก็ได้ แต่ปัญหาตอนนี้คือท่าเต้นไม่สวยสะดุดตา