หลินเจาอินยืนนิ่งอยู่กับที่ มองดูข้อความระบบตรงหน้า
【ต้องการสวมใส่ยศ: ราชาขยะ หรือไม่?】
ผ่านไปนานกว่าหลินเจาอินจะได้สติ เลือกสวมใส่
【สวมใส่ยศสำเร็จ ปลดล็อกสกิลพิเศษเฉพาะ กำจัดของเสียด้วยการทำให้บริสุทธิ์: การปกป้องสิ่งแวดล้อมเป็นหน้าที่ของพลเมืองทุกคน ใช้พลังสมาธิ 10 หน่วยต่อการใช้สกิลกำจัดของเสีย 1 ครั้ง มีโอกาส 50% ที่จะคืนสภาพสิ่งของประเภทขยะกลับเป็นสถานะเริ่มต้น หากสกิลล้มเหลว สิ่งของจะถูกแยกเป็นวัตถุดิบ】
นี่หรือคือฟ้าหลังฝนพายุ? อารมณ์หม่นหมองเมื่อครู่พลันสลายหายไป หลินเจาอินตัดสินใจลองใช้สกิลนี้ดูทันที
ถึงจะเป็นแค่โอกาส 50% แต่ถึงล้มเหลวก็ยังได้วัตถุดิบ วัสดุก็คือเสบียงเหมือนกันนี่นา!
หลินเจาอินเริ่มใช้สกิล ไม่เหนือความคาดหมาย เธอได้ยินเสียงแจ้ง "สกิลล้มเหลว" ไม่หยุดหย่อน แต่ของที่ได้มาก็ไม่เลวทีเดียว ขยะพวกนั้นกลายเป็นพลาสติก แก้ว ก้อนเหล็ก ใยฝ้าย ผ้า ทั้งหมดนี้ใช้สร้างสิ่งของได้ทั้งนั้น
มาถึงกระถางดอกไม้เหี่ยวเฉาใบสุดท้าย หลินเจาอินสงสัยว่ามันจะถูกแยกเป็นอะไร
ใช้สกิลลงไป ครั้งนี้กลับไม่ได้ยินเสียง "ล้มเหลว" ที่คุ้นหู สกิลสำเร็จ! กระถางดอกไม้เปล่งแสงอ่อน ๆ มันกลายเป็นไม้กระถางเล็ก ๆ ที่มีชีวิต!
【ไม้กระถางมหัศจรรย์: ไอเทมพิเศษ ระดับ A ทุกวันเวลา 12:00 น. จะสุ่มออกผลชนิดหนึ่ง】
นี่มันสมบัติล้ำค่า! ตอนนี้เสบียงของตัวเองขาดแคลน สิ่งสำคัญที่สุดคือน้ำกับอาหาร มีสิ่งนี้แล้ว ไม่ว่ามันจะออกผลอะไรทุกวัน อย่างน้อยตัวเองก็ไม่ต้องอดตายในเกมใช่ไหม?
เมื่อนึกขึ้นได้ว่าระบบยังให้รางวัลแบบแปลนเครื่องกรองน้ำมาด้วย หลินเจาอินรีบเปิดกระเป๋าเกม หยิบแบบแปลนออกมา
【ต้องการเรียนรู้แบบแปลนเครื่องกรองน้ำหรือไม่? เมื่อเรียนรู้เสร็จ แบบแปลนจะหายไปโดยอัตโนมัติ】
เครื่องกรองน้ำกลายเป็นจุดแสงลอยหายไป หลินเจาอินไม่รู้สึกว่ามีอะไรต่างออกไป จึงเดินไปที่หน้าโต๊ะประดิษฐ์ พบว่าในนั้นมีข้อมูลของเครื่องกรองน้ำปรากฏอยู่จริง ๆ
【เครื่องกรองน้ำขั้นต้น วัสดุประดิษฐ์: พลาสติก*10, แก้ว*3, ผ้าฝ้าย*1, ก้อนเหล็ก*1】
หลินเจาอินแหงนหน้าหัวเราะลั่น ตนเองไม่มีอะไรอื่น นอกจากพลาสติกที่มีเยอะที่สุด พอดีที่จะรวบรวมวัสดุสำหรับเครื่องกรองน้ำขั้นต้นได้หนึ่งเครื่อง
แต่ว่าหลินเจาอินไม่รีบประดิษฐ์ทันที การประดิษฐ์สิ่งของแต่ละอย่างต้องใช้เวลาต่างกัน เมื่อเทียบกับเครื่องกรองน้ำแล้ว ในเวลานี้เธอต้องสร้างบ้านให้เสร็จก่อน
พลิกไปดูตัวเลือกกระท่อมไม้ แสดงว่าต้องใช้แผ่นไม้ 20 แผ่น ซึ่งพอดีกับจำนวนแผ่นไม้ที่แยกจากหีบสมบัติไม้ 10 หีบ ดูเหมือนเกมนี้ก็ยังมีความปราณีอยู่บ้าง
การสร้างกระท่อมไม้ต้องใช้เวลา 4 ชั่วโมง ระหว่างนี้หลินเจาอินสามารถศึกษาเกมนี้อย่างละเอียดได้แล้ว
เปิดหน้าต่างข้อมูลเกม หลินเจาอินพบว่าเลเวลของตัวเองแสดงสถานะว่าสามารถอัปเกรดได้ จึงคลิกปุ่ม 【อัปเกรด】 ด้านบน
【ได้รับรางวัลอัปเกรด: คะแนนคุณลักษณะ 10 แต้ม สามารถจัดสรรได้เอง】
เดิมทีหลินเจาอินอยากเพิ่มค่าโชคให้ตัวเองมาก ๆ แต่พบว่าคะแนนคุณลักษณะนี้ไม่สามารถเพิ่มค่าโชคได้ ตอนนี้ยังไม่รู้ว่าคุณลักษณะด้านอื่นจะส่งผลอย่างไรบ้าง จึงตัดสินใจจัดสรรตามหลักการทำให้สมดุลกันไป
【ผู้เล่น: หลินเจาอิน】
【ID: C12060329】
【สถานะ: หิวโหย (อัตราการใช้พลังกายเพิ่มเป็นสองเท่า)】
【เลเวล: 2 (0/400)】
【พลังชีวิต: 200/200】
【พลังกาย: 120/200】
【พลังสมาธิ: 200/200】
【โจมตี: 8】
【ป้องกัน: 7】
【ความว่องไว: 7】
【โชค: 1】
【สกิล: กำจัดของเสียด้วยการทำให้บริสุทธิ์】
【ยศ: ราชาขยะ】
【เหรียญทอง: 100】
หลินเจาอินเพิ่งสังเกตเห็นว่าตัวเองมีสถานะลบคือหิวโหย อัตราการใช้พลังกายไม่มีค่าตัวเลขที่แน่ชัด แต่เธอเคยสังเกตว่าตอนที่ไม่ได้ทำอะไรเลย หนึ่งชั่วโมงก็ใช้ไป 10 หน่วย หากทำอะไรนิดหน่อย การใช้ก็ยิ่งมากขึ้น และดูเหมือนพลังกายจะไม่ฟื้นฟูเต็มเพราะการอัปเลเวล คาดว่าคงต้องพึ่งการกินข้าวและนอนหลับเพื่อฟื้นฟู
เธอรีบหยิบขนมปังก้อนเล็กสองก้อนจากถุงของขวัญมือใหม่ กินไปพร้อมกับดื่มน้ำอีกครึ่งขวด
พอเห็นสถานะหิวโหยหายไป พลังกายเพิ่มขึ้น 20 หน่วย อัตราการใช้ตามธรรมชาติก็กลับเป็นปกติ
เปิดช่องแชทอีกครั้ง ตอนนี้คนพูดคุยน้อยลงมาก
หลินเจาอินเห็นว่าช่องเซิร์ฟเวอร์แสดงจำนวนผู้เล่นทั้งหมด 100,000 คน แต่ว่าตัวเธอบนเกาะนี้ไม่เห็นเกาะอื่นเลย ไม่รู้ว่าโลกนี้กว้างใหญ่มาก หรือว่าตอนนี้ยังไม่สามารถติดต่อกับเกาะอื่นได้
ตอนนี้ทุกคนกำลังแชร์สถานการณ์ของวันนี้กัน
【ฉันโชค 8 แต้ม เปิดได้แต่ของดี ๆ มีทั้งของกินของใช้และวัสดุ ยังเปิดได้การ์ดคุณลักษณะด้วยนะ!】
【ขอคารวะท่านผู้ยิ่งใหญ่ ฉันถึงจะเปิดไม่ได้ของดีพิเศษอะไร แต่ได้ของกินของใช้ก็ดีมากแล้ว】
【อิจฉาจัง ฉันมีโชคแค่ 3 แต้ม เปิดได้แค่น้ำขวดเดียว ที่เหลือส่วนใหญ่เป็นขยะ】
【ถุงของขวัญมือใหม่มีแค่นั้น วันนี้กินไม่พอด้วยซ้ำ ไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะทำยังไง】
【ไม่ใช่มีร้านค้าไง? ไม่ไหวจริง ๆ ก็รวบรวมเหรียญทองซื้อของบ้างสิ!】
【ข้างบนดูร้านค้าอย่างละเอียดหรือยัง? ราคาซื้อสูง ราคาขายต่ำ ซาลาเปาหนึ่งลูกราคา 200 เหรียญทอง น้ำหนึ่งขวด 300 เหรียญทอง ซื้อไม่ไหวเลย!】
【ใช่แล้ว เอาของที่มีอยู่ในมือไปที่เขตการค้าแลกน้ำแลกอาหาร ยังดีกว่าร้านค้าอีก】
หลินเจาอินอดรู้สึกไม่ได้ว่า ตัวเองที่ซวยสุด ๆ กลับยังสามารถพลิกชะตาได้ ส่วนพวกที่มีค่าโชคก้ำกึ่งต่างหากที่น่าสงสารที่สุด
เมื่อเห็นว่าในช่องแชทพูดถึงเขตการค้า หลินเจาอินก็ไล่ดูแผงข้อมูลอีกครั้ง ในที่สุดก็พบเขตการค้าอยู่ในมุมหนึ่งของร้านค้า
ข้างในนั้นส่วนใหญ่คือคนต้องการใช้สิ่งของอื่นแลกอาหารและน้ำ เพียงแต่ในสถานการณ์แบบนี้ ถึงของตัวเองจะพอก็ไม่กล้าเอาไปแลกกับคนอื่นง่าย ๆ
ไม่รู้ว่าตอนนี้น้องสาวเป็นยังไงบ้าง แต่พอเห็นที่ทุกคนพูดกันถึงผลของค่าโชค หลินเจาอินก็ไม่ค่อยกังวลเท่าไรแล้ว ตัวเองกับน้องสาวเหมือนเป็นสองขั้วของโชค ตัวเองซวยที่สุด แต่น้องสาวกลับโชคดีมาตลอด
ยังต้องคิดหาทางว่าจะเจอน้องสาวได้อย่างไร
ในช่องแชทก็มีคนตามหาญาติไม่น้อย แต่ทั้งประเทศฮว๋าเซี่ยมีคนชื่อและนามสกุลเดียวกันตั้งมากมาย จะตามหาคนในครอบครัวและเพื่อน ๆ ได้ง่ายดายที่ไหน?
กว่ากระท่อมไม้จะสร้างเสร็จยังมีเวลาอีกยาวนาน เมื่อตรวจสอบฟังก์ชันของเกมเสร็จแล้ว หลินเจาอินก็กลับไปแอบอ่านช่องแชทอีกครั้ง
【เมื่อกี้เห็นในเขตการค้ามีคำสั่งซื้อตลกมาก มีผู้เล่นนิรนามคนหนึ่งจะใช้ขนมปังก้อนเล็ก 1 ก้อนแลกขยะ 10 ชนิดที่แตกต่างกันไป คนนี้บ้าไปแล้วหรือไง?】
【ฉันก็เห็นเหมือนกัน คนนี้ยังจำกัดข้อมูลผู้แลกว่า ต้องเป็นหญิงชาวฮว๋าเซี่ยอายุ 23 ปี แล้วต้องได้รับการยืนยันจากทั้งสองฝ่ายถึงจะแลกได้ด้วย】
【พวกเจ้าซื่อบื้อหรือเปล่า ยังว่าคนอื่นตลกอีก คนนี้กำลังตามหาญาติแน่นอน! ผู้เล่นคนนี้คงรู้ว่าคนในครอบครัวตนปกติก็ซวยมาก ถึงเสนอเงื่อนไขแปลก ๆ แบบนี้ ผู้เล่นทั่วไปจะโชคร้ายขนาดเปิดหีบสมบัติสิบครั้งได้แต่ขยะทั้งหมดได้ยังไง?】
หลินเจาอิน หญิงชาวฮว๋าเซี่ยอายุ 23 ปี ผู้ซึ่งเปิดหีบสมบัติสิบครั้งได้แต่ขยะทั้งหมด รู้สึกได้แค่เพียงลมหายใจสะดุดกึก นี่จะเป็นน้องสาวที่กำลังตามหาตนเองอยู่หรือเปล่า?