"เจ้าจะอยู่ที่นี่ หรือตามข้าไปชั่วคราว?"
อันที่จริงแล้วหลินหว่านอี๋ไม่ค่อยอยากยุ่งกับเหม่ยเหม่ยคนนี้นัก อย่างไรเสียนางก็ช่วยนางไว้ แต่เหม่ยเหม่ยกลับไม่ยอมบอกชื่อจริง แม้จะเป็นคนน่าสงสาร แต่ตอนนี้หลินหว่านอี๋ไม่ได้รู้สึกเห็นใจนางมากนัก
หลินหว่านอี๋ไม่คิดว่าตนเองใจร้าย อยู่ในสภาพแวดล้อมแบบนี้ก็ต้องระวังตัวไว้บ้าง
สิ่งที่นางเป็นห่วงพี่สาวมากที่สุดมาตลอดก็คือเรื่องนี้ พี่สาวใจดีเกินไปเสมอ แม้ความใจดีจะไม่ใช่เรื่องผิด แต่คนเราต้องมีไหวพริบ (สังเกตและระวังตัว) ไว้บ้าง ไม่อย่างนั้นจะถูกคนอื่นหลอกเอาได้
เหม่ยเหม่ยเห็นหลินหว่านอี๋ท่าทางเหมือนจะไป ก็รีบเดินตามไปติด ๆ "ข้าตามเจ้าไปด้วย! อย่าทิ้งข้าไว้ที่นี่คนเดียว"
เหม่ยเหม่ยสังเกตเห็นความเย็นชาของหลินหว่านอี๋ได้อย่างเป็นธรรมชาติ นางกัดริมฝีปากแน่น
หลินหว่านอี๋กลับมาที่เกาะของตน ผลปรากฏว่าเฉินจงเกือบจะหลุดจากเชือกที่มัดไว้ เฉินจงเห็นหลินหว่านอี๋กลับมา ก็เร่งการกระทำในมือให้เร็วขึ้น
"สตรีต่ำช้า เหตุใดเจ้าจึงหนีออกมาได้?" เฉินจงเห็นเหม่ยเหม่ยที่อยู่ข้างหลังหลินหว่านอี๋ ก็โกรธจนสบถออกมา
เหม่ยเหม่ยเกรงกลัวเฉินจงเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ตกใจจนเข้าไปกอดหลินหว่านอี๋ไว้
หลินหว่านอี๋เห็นเฉินจงกำลังจะหนี ก็กำลังจะหยิบอาวุธออกมาจัดการ กลับถูกเหม่ยเหม่ยกอดไว้ นางอดสงสัยไม่ได้ว่าเหม่ยเหม่ยคนนี้จงใจหรือไม่ ต้องการช่วยเฉินจงควบคุมตน
"ไสหัวไป!" หลินหว่านอี๋ผลักคนผู้นั้นออกไปเต็มแรง ธนูในมือเล็งไปที่เฉินจงทันที