ตั้งแต่ฉินเฟิงพูดถึงเรื่องการ์ดจัดทีม หลินเจาอินก็เฝ้ารอให้ถึงวันนี้มาตลอด
แต่บางครั้งเรื่องยิ่งรีบ ก็ยิ่งเร่งให้มาเร็วไม่ได้
ความน่าจะเป็นที่สมัครเข้าร่วมดันเจียนสุ่มแล้วจะถูกเลือกนั้นไม่มากนัก และการใช้การ์ดใบนี้ต้องให้ฉินเฟิงเองถูกสุ่มติดเท่านั้น
วันที่สองของการรอคอย หลินเจาอินกลับถูกสุ่มติดเสียเอง แต่เมื่อถูกเทเลพอร์ตเข้าไปในดันเจียนสุ่ม เห็นผู้เล่นหลากสีผิวและสีผม หลินเจาอินก็รู้ทันทีว่าฉินเฟิงไม่ถูกเลือก
อาจเพราะอารมณ์ไม่ดี หลินเจาอินจึงไม่มีกะจิตกะใจแม้แต่จะสู้
ผู้เล่นจำนวนมากเห็นจตุรเทพพยัคฆ์ขาวข้างกายเธอ ก็เดาออกว่าเธอคือใคร แต่พอเห็นสีหน้าเย็นชาไม่ต้อนรับผู้คนบนใบหน้า ความคิดที่จะเข้าไปตีสนิทก็พลันหดหาย
อารมณ์ไม่ดี หลินเจาอินก็หมดอารมณ์จะออกล่า ต่างจากแต่ก่อนที่มักจะเข้าโจมตีก่อน วันนี้เธอเลือกยืนเฝ้าเคียงข้างโจวซืออวิ๋น คอยระวังหลังให้
จนกระทั่งถึงคราวสู้กับบอส หลินเจาอินถึงค่อยเอาจริงขึ้นมาบ้าง เพราะดาเมจของบอสนั้นรุนแรงมาก หากพลาดพลั้งนิดเดียวก็อาจอันตราย ต่อให้ไม่กังวลตัวเอง ก็ต้องคิดถึงคนอื่นด้วย
ผลลัพธ์ของการเนือยนิ่งของหลินเจาอินวันนี้ก็เห็นได้ชัด นับตั้งแต่มีดันเจียนสุ่มมา เธอไม่เคยพลาดที่หนึ่งในทีมเลยในครั้งนี้
ทว่าผู้เล่นอื่นก็เห็นว่าเธอแทบไม่ได้ลงมือในช่วงแรก แต่ยังได้ที่สองในทีม นับเป็นความแข็งแกร่งที่น่าสะพรึงอย่างยิ่ง บางคนถึงกับสงสัยว่าเธอจงใจไม่ลงมือ เพื่อให้เจียงเจียงได้ที่หนึ่งในทีม