หลินเจาอินไม่ได้ปฏิเสธข้อเสนอของเจียงเจียง รอให้เธอนำของทั้งหมดออกมาจริง ๆ แต่หลินเจาอินก็ไม่ใช่คนที่เห็นแก่ทรัพยากรในมือของเจียงเจียงหรอกนะ
"วัสดุก่อสร้างพื้นฐาน วัตถุดิบอาหาร และสมุนไพรกับน้ำยาเราก็เก็บไว้ด้วยกันหมด ส่วนสมุนไพรกับน้ำยาห้ามเลือดและฟื้นฟูเลือด เราจะเก็บไว้ในกระเป๋าติดตัวคนละหนึ่งช่อง ที่เหลือก็รวมกันไว้เช่นกัน"
หลินเจาอินรับวัสดุส่วนที่เจียงเจียงให้มา จากนั้นก็หันไปหยิบของที่ไม่มีในนี้จากฝั่งตัวเองออกมามอบให้บ้าง
"พี่เจียง นี่คือน้ำผึ้งไม้เทพนิยาย จัดเป็นน้ำยาฟื้นฟูเลือดเหมือนกัน รสหวานอร่อยมาก ดื่มทุก 10 มิลลิลิตรฟื้นฟูพลังชีวิต 100 หน่วย สองขวดนี้พี่เก็บไว้"
เจียงเจียงมองดูน้ำผึ้งต้นไม้ขวดใหญ่สองขวดที่จู่ ๆ ก็มาอยู่ในมือด้วยความงุนงง นี่ตนกำลังยื่นของให้นะ ทำไมถึงได้ของกลับมาอีก?
แต่เจียงเจียงก็ไม่ได้ปฏิเสธ แม้ว่าตัวเองจะมีไอเทมฟื้นฟูเลือดคล้ายกันอยู่บ้าง แต่ของแบบนี้ไม่มีวันมากเกินไปหรอก
"ขอบใจนะ ฉันจะใช้อย่างคุ้มค่า"
ต่อมาเป็นวัสดุพิเศษที่ดรอปจากมอนสเตอร์ต่าง ๆ ก่อนหน้านี้หลินเจาอินกับโจวซืออวิ๋นก็มีของพวกนี้อยู่ไม่น้อยแล้ว โดยส่วนใหญ่ก็เป็นของที่อาจมีประโยชน์ แต่ตอนนี้ยังเป็นภาระอยู่ดี
หลินเจาอินค้นดู หยิบของที่พอใช้ได้ออกมาบ้าง เตรียมจะเอาไปผลิตสักหน่อย ที่เหลือก็เก็บรวมห่อไว้
หากก่อนหน้านี้ไม่ได้ขยายทั้งพื้นที่เกาะและที่พักพิง เกรงว่าของพวกนี้คงไม่มีที่วางแน่
สิ่งที่ทำให้หลินเจาอินประหลาดใจ คือเจียงเจียงถึงกับนำทุกอย่างออกมาให้ทั้งหมด ยกเว้นเครื่องสวมใส่ที่ติดตัวและอาวุธที่ใช้เป็นประจำเท่านั้น