หลินเจาอินพักผ่อนอยู่ในกระท่อมไม้ ไม่นานนักก็ได้รับข้อความจากน้องสาว
หลินหว่านอี๋ฉลาดมากจริง ๆ เธอรู้ตัวว่าเป็นนักธนูที่โจมตีระยะไกล จึงยืนอยู่หน้าประตูกระท่อมไม้คอยฆ่ามอนสเตอร์ ปลาหมึกยักษ์ที่ฝั่งหลินหว่านอี๋ยังไม่ทันได้แตะตัวเธอเลยด้วยซ้ำ ก็ถูกจัดการไปแล้ว
ทั้งสองคนแลกเปลี่ยนข้อมูลกัน พบว่าปลาหมึกยักษ์เลเวลเดียวกันมีค่าสถานะและของที่ดรอปเหมือนกันทุกประการ
ช่องแชทก็มีข้อมูลจากคนอื่นมาแชร์กัน มีผู้เล่นส่วนหนึ่งเจอปูยักษ์ด้วย แต่เมื่อเทียบกับปลาหมึกแล้ว ปูฆ่ายากกว่ามาก ถึงพลังโจมตีจะต่ำกว่า แต่ค่าคล่องแคล่วและป้องกันของปูนั้นสูงกว่ามาก ปูยักษ์วิ่งเร็ว แถมกว่าจะลดพลังชีวิตได้ก็ช้า ต้องมีพลังโจมตีอย่างน้อย 10 แต้มขึ้นไปถึงจะเหมาะพอให้ลองสู้
จู่ ๆ หลินเจาอินก็นึกขึ้นได้ว่าแหและคันเบ็ดยังถูกทิ้งไว้ข้างนอก เมื่อหลอดเลือดเต็มก็รีบออกไปกู้แหทันที
อสูรทะเลปรากฏตัวแล้ว ไม่แน่ว่าวันนี้แหของตัวเองอาจจะลากอะไรติดขึ้นมาก็ได้
เมื่อคิดถึงสถานการณ์แบบนี้ หลินเจาอินจึงค้นเชือกป่านขาด ๆ เส้นหนึ่งออกมาจากกองขยะ เผื่อเอาไว้ใช้ยามฉุกเฉิน
เป็นไปตามคาด เมื่อหลินเจาอินเห็นว่าในแหที่ลากขึ้นมามีปูยักษ์สามตัวกำลังพยายามขึ้นฝั่ง เธอก็รีบใช้เชือกป่านมัดปากแหเอาไว้อย่างรวดเร็ว
เมื่อแน่ใจว่าปูยักษ์ออกมาไม่ได้แล้ว หลินเจาอินก็เริ่มทุบปูยักษ์พวกนั้นเป็นชุด ปูมีพลังป้องกันสูง แต่พลังโจมตีของเธอสูงกว่า! แค่ต้องใช้เวลามากขึ้นหน่อย ปูยักษ์สามตัวนั่นก็ถูกหลินเจาอินจัดการจนหมด