ดรอปจากอสรพิษทรายมีเขี้ยวพิษกับเนื้องู หลินเจาอินสังหรณ์ใจว่าเขี้ยวพิษนี่ต้องเป็นวัสดุสร้างอาวุธอะไรสักอย่างแน่
“เสี่ยวซือ เราไม่ต้องรีบ พีระมิดนั่นก็ไม่แน่ว่าจะมีอะไร เราไปตีงูเพิ่มอีกสักสองสามตัวก่อนดีกว่า”
อสรพิษทรายตัวหนึ่งดรอปเขี้ยวพิษได้ 2 เขี้ยว ถ้าอย่างนั้นยังไงก็ต้องฟันงูให้ได้สัก 25 ตัว เขี้ยว 50 อัน น่าจะพอเก็บเป็นวัสดุสร้างอาวุธได้แล้ว
แล้วทั้งสองก็เริ่มฟาร์มมอนสเตอร์ หางูไปตลอดทาง
ตอนแรกทั้งสองยังกลัวสัตว์ประเภทงูอยู่บ้าง แต่พอนานเข้า ยิ่งตียิ่งตื่นเต้น ลืมจุดประสงค์เดิมที่มาเสียสนิท แถมยังฟาร์มมอนสเตอร์กันมันหยด
ปกติเพราะหลินเจาอินเป็นตัวทำดาเมจหลัก โจวซืออวิ๋นเลยได้ค่าประสบการณ์น้อย มาตอนนี้อาศัยการฆ่างู อัปเลเวลกันสดๆ ร้อนๆ เลย
เดินไปไม่ถึงร้อยเมตร ทั้งสองก็ฆ่างูไปแล้วเจ็ดแปดตัว
ระหว่างทางเอาแต่ฆ่างูมันก็น่าเบื่อ หลินเจาอินกับโจวซืออวิ๋นเลยคุยกันถึงวิธีทำเนื้องูสารพัด
เนื้องูที่ระบบให้มาถลกหนังแล่เป็นชิ้นๆ แล้ว แบบนี้มันจะต่างจากปลาไหลเผือกตรงไหนล่ะ? ต่อให้เมื่อก่อนทำไม่เป็น โจวซืออวิ๋นก็รู้สึกว่าตอนนี้เธอทำได้แล้ว
แค่พีระมิดนั่นเหมือนผีถ้วยเลย เดินมาไกลแล้ว แต่ก็ยังมองไม่เห็นสักที
“พีระมิดนี่ ไม่ใช่ภาพลวงตากลางทะเลทรายหรอกนะ?”
หลินเจาอินก็นึกขึ้นได้ว่าพวกตนอยู่ในทะเลทราย หรือบางทีพีระมิดอาจจะไม่ได้อยู่ที่ทิศทางนั้น
เดิมคิดว่า[ดวงตาของฉัน]ไม่มีประโยชน์อะไร หลินเจาอินก็เลยไม่เคยหยิบออกมาใช้ ตอนนี้ถึงเวลาให้มันแสดงประสิทธิภาพแล้ว