สกิลของเจียงเจียงทำให้เธอเต็มเปี่ยมไปด้วยพลัง แต่หลินเจาอินกลับไม่รู้สึกอะไรเลย
ทว่าพอยกมือขึ้น เธอก็เห็นฝ่ามือของตัวเองที่พลุ่งพล่านด้วยไอสีดำ
หลินเจาอินเห็นเองยังอดขนลุกไม่ได้ มันดูน่าขนลุกเกินไปแล้ว!
มองเหล่ามอนสเตอร์รอบตัว หลินเจาอินเล็งเป้าหมายไปที่มนุษย์ปลา
หลินเจาอินเหลือบมองมือที่ดำคล้ำของตัวเองอีกครั้ง แล้วกัดฟันพุ่งเข้าไป
สกิลนี้ต้องสัมผัสศัตรูถึงจะทำงาน หลินเจาอินจำเป็นต้องแตะต้องมนุษย์ปลาตัวนั้นก่อน
เพื่อการเปรียบเทียบที่ง่าย หลินเจาอินลงมือกับมนุษย์ปลาแค่ตัวเดียว ดูสถานการณ์ก่อนค่อยทดสอบต่อ
หลังจากหลินเจาอินสัมผัสมนุษย์ปลา ก็ถอยห่างออกมาทันที
ทันทีที่มนุษย์ปลาถูกหลินเจาอินสัมผัสตัว เรื่องเหลือเชื่อก็เกิดขึ้น
มนุษย์ปลาล้มครืนกลางทางราบ ตัวเองสะดุดล้มเอง
แล้วมนุษย์ปลาตัวนั้นก็ตะเกียกตะกายลุกขึ้นอย่างทุลักทุเล แต่พอลุกขึ้นได้เท่านั้น ลูกกระสุนน้ำจากมนุษย์ปลาอีกตัวก็พุ่งเข้าใส่เป๊ะๆ ห่อหุ้มมันไว้
แต่สกิลของมนุษย์ปลาอาจไม่ได้ผลกับพวกมันเองมากนัก มันทะลวงลูกบอลน้ำออกมาเป็นอิสระอีกครั้ง พอพยายามพุ่งเข้าใส่หลินเจาอินอีกครั้ง มันก็ถูกหนวดของหมึกยักษ์ข้างๆ เกี่ยวขาล้มคว่ำหน้าฟาดดินอีกรอบ
ดูฉากนั้นแล้ว หลินเจาอินก็เกิดความคิดขึ้นมา ฉวยโอกาสที่เวลานับถอยหลัง 5 นาทียังไม่ถึงครึ่ง รีบเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว ยื่นมือออกไปแตะมอนสเตอร์ทุกตัวให้ครบ
ฉากสุดเพี้ยนก็บังเกิด หลินเจาอินและโจวซืออวิ๋นยืนนิ่งอยู่กับที่ไม่ขยับ ก็ไม่มีดาเมจจากการโจมตีใดๆ มาโดน