คลื่นเมื่อครู่ใหญ่พอตัว คลื่นทะเลที่ซัดขึ้นมายังพัดพาเอาสิ่งของจำนวนไม่น้อยติดมาด้วย
หลินเจาอินเพ่งมองดูดี ๆ บนชายหาดมีขยะและมอนสเตอร์ทะเลเพิ่มขึ้นประปราย
นี่ภัยพิบัติเอาของขวัญมาให้หรือ?
ฉวยโอกาสที่ตอนนี้คลื่นยังไม่ใหญ่ หลินเจาอินจึงรีบออกไปเก็บขยะ เพราะเธอเองก็ไม่แน่ใจว่าเมื่อมีคลื่นลูกใหญ่ซัดเข้ามาอีกครั้ง มันจะพัดพาสิ่งของพวกนี้หายไปหมดหรือไม่
หลินเจาอินพักอยู่ในกระท่อมหิน มองดูคลื่นทะเลด้านนอก เห็นได้ชัดว่าคลื่นพวกนั้นใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ ตามกาลเวลา และค่อย ๆ ประชิดมาถึงที่พักพิง
หลังจากออกไปเก็บขยะได้สองรอบ หลินเจาอินก็ไม่กล้าออกไปตามอำเภอใจอีก ต่อให้ขยะบนเกาะจะมีมากมายแค่ไหน ก็ต้องรอให้คลื่นยักษ์สงบก่อนค่อยออกไป
จนถึงเที่ยงวัน คลื่นยักษ์ก็เผยโฉมหน้าที่แท้จริง ครึ่งหนึ่งของเกาะเล็กจมอยู่ใต้น้ำทะเลเกือบหมด คลื่นลูกแล้วลูกเล่าซัดถาโถมเข้าใส่เกาะ แม้แต่ที่พักพิงก็ถูกคลื่นซัดสาดไม่หยุด
น่าดีใจที่คลื่นยักษ์ไม่ได้สร้างความเสียหายให้แก่ที่พักพิง ไม่อย่างนั้นผู้เล่นคงไม่มีก้อนหินมากพอจะซ่อมแซมที่พักพิงแล้ว
ราวบ่ายโมงเป็นช่วงที่คลื่นยักษ์รุนแรงที่สุด แม้ที่พักพิงของหลินเจาอินจะติดหน้าต่างกระจกไว้ แต่ก็แทบมองไม่เห็นภาพรวมของคลื่นยักษ์ชัดเจนนัก น้ำทะเลดำทะมึนซัดกระหน่ำเข้าใส่ทั้งเกาะไม่หยุด
มอนสเตอร์ที่ผู้เล่นกังวลก็ไม่โผล่มา อากาศแบบนี้คาดว่ามอนสเตอร์พวกนั้นก็อยู่รอดได้ยาก
คลื่นยักษ์คร่าชีวิตต่อไปอีกกว่าชั่วโมงจึงเริ่มสงบลงทีละน้อย ราวสี่โมงเย็น ที่พักพิงก็ไม่ถูกน้ำทะเลท่วมถึงแล้ว