ทั้งสองคนสวมอุปกรณ์ทั้งหมด พกอาวุธออกจากบ้าน เตรียมรับมือกับฝูงนก
นกปริศนาเหมันต์บนท้องฟ้าล้วนเป็นเลเวล 10 นับแล้วมีทั้งหมด 20 ตัว
ครั้งก่อนสู้กับ 10 ตัวก็ลำบากมากแล้ว ครั้งนี้จำนวนเพิ่มขึ้นเท่าตัว คงต้องเป็นการต่อสู้ที่ดุเดือดจริง ๆ
แต่หลินเจาอินก็ไม่ได้กังวลจนเกินไป ตอนนี้นางมีสกิลโจมตีหมู่มากที่สุด
"คำสาปของแม่มด: ข้าขอสาปให้นกปริศนาเหมันต์มีปีกที่ไร้ประโยชน์ โดนนิดเดียวก็หัก บินได้ไม่สูงเท่าไก่!"
"คำสาปของแม่มด: ข้าขอสาปให้ชีวิตของนกปริศนาเหมันต์ร้อนแรงโชติช่วง มีแต่ไฟลุกท่วม สักวันจะถูกร้อนหลอมละลาย!"
"คำสาปของแม่มด: ข้าขอสาปให้นกปริศนาเหมันต์เหมือนชื่อของมัน แหลกสลายไม่หยุดหย่อน!"
เหมือนที่หลินเจาอินเดาไว้ก่อนหน้านี้ เป้าหมายโจมตีสูงสุดของสกิลนี้ก็คือ 5 ตัว คำสาปของแม่มด 3 ครั้ง สกิล 15 อย่างสุ่มมีผล
นกปริศนาเหมันต์บางตัวไม่ได้รับผลสกิลแม้แต่อย่างเดียว แต่นกบางตัวกลับซวยซ้ำซ้อนถึงสามชั้น
สกิลยังร่ายต่อได้ แต่สกิลสามครั้งติด ๆ กันนี้เห็นชัดว่ายั่วโมโหพวกนกจนเดือดดาล พวกมันเดิมทีก็มาเพื่อแก้แค้นหลินเจาอิน ครานี้เลยเตรียมเปิดฉากโจมตีกันหมด
หลินเจาอินเลิกสาปแช่งต่อทันที แต่เลือกหยิบซั่วหน่าออกมาเป่า
เน้นบริการครบวงจรทั้งสาปส่งและเป่าปลงศพ!
10 วินาทีที่เป่าซั่วหน่านี่อันตรายที่สุด โจวซืออวิ๋นไม่มีสกิลอะไรที่ใช้ได้จริง เลยได้แต่ใช้ธนูยิงไม่หยุด บีบให้ฝูงนกปริศนาเหมันต์ที่โฉบลงมาถอยกลับไป