นี่เพิ่งเป็นวันที่สามของพายุหิมะ ต้นแอปเปิ้ลก็เริ่มทนไม่ไหวและหยุดทำงานไปก่อนแล้ว แต่ยังดีที่ต้นมันโตเต็มที่แล้ว ตอนนี้แค่หยุดการเจริญเติบโตชั่วคราว พอภัยพิบัติผ่านไปก็คงดีขึ้น
ไหน ๆ ก็ออกมาแล้ว หลินเจาอินเลยกะว่าจะตกกล่องสมบัติสักพัก ถ้ารู้สึกทนไม่ไหวค่อยว่ากันอีกที
หลินเจาอินไม่กล้านั่งลงแบบเมื่อก่อนเลยด้วยซ้ำ อากาศแบบนี้ถ้าไม่ขยับตัวเลย เกรงว่าร่างกายจะแข็งค้างไปเสียก่อน
ดังนั้น หลังจากหวดเบ็ดออกไป หลินเจาอินก็เริ่มกระทืบเท้าเพื่อรักษาความอบอุ่นไปด้วย ตกกล่องสมบัติไปด้วย กระทืบอยู่แบบนี้ก็เป็นเวลาสองชั่วโมง...
ถ้ายังไม่ตกกล่องสมบัติขึ้นมาอีก หลินเจาอินคงคิดว่าวันนี้ไม่มีกล่องสมบัติแล้วแน่
ตามความถี่ที่กล่องสมบัติมาตกทุกสองชั่วโมง หลินเจาอินตัดสินใจยอมแพ้เลยง่าย ๆ ไม่ใช่แค่เพราะข้างนอกหนาวเกินไป แต่นี่มันเปลืองพละกำลัง มากเกินเหตุด้วย
เพิ่งกะจะเก็บเบ็ดกับกล่องสมบัติกลับกระท่อมไม้ หลินเจาอินก็พลันเห็นว่าบนผิวน้ำทะเล ชั้นน้ำแข็งที่ถูกปืนไฟละลายไปก่อนหน้านี้ กลับแข็งตัวอย่างรวดเร็ว
หลินเจาอินถอยหลังอย่างรวดเร็วด้วยสัญชาตญาณ เก็บของในมือใส่กระเป๋า แล้วหยิบอาวุธออกมาพร้อมกัน
หลังจากที่โล่แห่งทะเลเมื่อวานแตกไป หลินเจาอินก็รีบสร้างขึ้นมาใหม่ให้ตัวเองทันที ตราบใดที่ไม่เจอมอนสเตอร์ข้ามขั้นอย่างนกปริศนาเหมันต์อีก โล่แห่งทะเลนี้ก็น่าจะใช้ต่อไปได้อีกสักพัก
มือซ้ายถือโล่ มือขวาถือดาบ หลินเจาอินเตรียมพร้อมรับมืออันตรายได้ทุกเมื่อ
ชั้นน้ำแข็งนั่นไม่ปกติจริง ๆ ด้วย แผ่ขยายจากผิวน้ำทะเลมายังเกาะ แล้วเริ่มก่อตัวสูงขึ้น