ผู้เล่นอีกสามคนได้ยินคำพูดของหลินเจาอิน ลังเลเล็กน้อยก่อนจะสู้พลางเคลื่อนเข้าใกล้หลินเจาอินไปพร้อมกัน
เมื่อทั้งห้าคนรวมตัวกันแล้ว โจวซืออวิ๋นก็ใช้สกิล ถอย ถอย ถอย กางเกราะป้องกันออกมา
ทันทีที่เกราะป้องกันปรากฏ ผู้เล่นสามคนนั้นยังคงมึนงง ก่อนจะเผยสีหน้าตกตะลึงออกมาทันที
สกิลเกราะป้องกันแบบนี้ราวกับเป็นสกิลเทพ แค่หลบอยู่ข้างในก็ไม่ต้องกังวลว่าจะถูกโจมตีอีกเลย
เมื่อเห็นสีหน้าเหมือนได้รับความรอดของทุกคน หลินเจาอินก็สาดน้ำเย็นใส่ทันที "เกราะป้องกันมีเวลาแค่ 3 นาที นี่ไม่ใช่เวลามาพักผ่อน เราต้องรีบกำหนดกลยุทธ์ความร่วมมือ ถึงจะจัดการมอนสเตอร์พวกนี้ได้เร็วที่สุด พวกคุณคงไม่มีใครอยากตายใช่ไหม?"
แน่นอนว่าไม่มีใครอยากตายในดันเจียนครั้งแรก ถึงแม้การตายในดันเจียนจะไม่ใช่การตายจริงในเกม แต่ก็ไม่ได้ต่างกันเท่าไหร่
หลินเจาอินไม่รอให้พวกเขาตอบสนอง ก็พูดต่อ "ฉันมีสกิลควบคุมหนึ่งอย่าง ที่ทำให้มอนสเตอร์ไม่รู้ตำแหน่งของเรา แต่สกิลนี้ก็มีผลกับผู้เล่นด้วย พวกคุณมีที่อุดหูกันไหม?"
ก่อนหน้านี้เกาะผู้เล่นเคยเจอมอนสเตอร์สายโจมตีด้วยเสียง ผู้เล่นจำนวนมากจึงเตรียมไอเทมอย่างที่อุดหูไว้ พอหลินเจาอินพูดจบ ทุกคนก็รู้ทันทีว่าสกิลควบคุมของหลินเจาอินเป็นประเภทโจมตีด้วยเสียงเช่นกัน จึงต้องใช้ที่อุดหูอุดหูไว้
เพื่อนร่วมทีมต่างชาติสองคนพยักหน้าพร้อมกัน รีบหาที่อุดหูของตัวเองออกมา ตรงกันข้ามกับผู้เล่นประเทศหัวเซี่ยที่ทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก "ผมไม่มีที่อุดหู ก่อนหน้านี้บนเกาะของตัวเองใช้แค่เศษผ้ายัดหู"