หลินเจาอินยังไม่ทันได้ดูว่ารางวัลมีอะไรบ้าง จู่ ๆ เสียงสัญญาณเตือนภัยก็ดังแทรกขึ้นมา
[สัญญาณเตือน! สัญญาณเตือน! เกาะนกน้ำแข็ง สนามแม่เหล็กผิดปกติ, เกาะนกน้ำแข็ง สนามแม่เหล็กผิดปกติ!]
[ผู้เล่นจะถูกส่งกลับเกาะผู้เล่น โปรดเตรียมตัวให้พร้อม 5, 4, 3, 2, 1……]
หลินเจาอินอยากบ่นมาก นี่ให้เวลาเตรียมตัวที่ไหน?
ทันทีที่การนับถอยหลังสิ้นสุดลง ทั้งสองคนก็รู้สึกตาพร่า แล้วก็หมดสติไป
ตอนที่หลินเจาอินฟื้นขึ้นมา ก็พบว่าตัวเองมีอาการเป็นลมแดดแล้ว ตอนที่ระบบส่งตัวกลับ หลินเจาอินก็ไม่ได้ดูเวลา ไม่รู้ว่าพวกเธอนอนอยู่บนเกาะมานานแค่ไหนแล้ว
มองไปรอบ ๆ เกาะทรัพยากรที่เคยอยู่ข้าง ๆ หายไปแล้ว หายไปทั้งเกาะเลย
เห็นโจวซืออวิ๋นยังนอนอยู่บนพื้น หลินเจาอินรีบไปปลุก ก่อนอื่นไม่ต้องสนใจอะไร รีบกลับที่พักพิงไปรักษาอาการลมแดดก่อน
"เสี่ยวซือ, เสี่ยวซือ!"
เรียกอยู่สองครั้ง โจวซืออวิ๋นก็ไม่ตื่น หลินเจาอินจำต้องใช้มือเขย่าตัวปลุก
"เรากลับที่พักพิงกันก่อนเถอะ"
โจวซืออวิ๋นยังมึน ๆ งง ๆ อยู่ แต่พอเห็นว่าตรงหน้าคือหลินเจาอิน ก็รีบลุกขึ้นเดินตามไป
หลินเจาอินรีบตักน้ำมาลดอุณหภูมิให้ตัวเอง ในหัวยังนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนที่จะหมดสติ
ตอนที่เสียงแจ้งเตือนของระบบบอกว่าจะส่งพวกเธอกลับ หลินเจาอินรู้สึกได้ชัดเจนถึงความรู้สึกถูกไฟช็อตทั่วร่าง สรุปแล้วพวกเธอกลับมาถึงเกาะของตัวเองได้ยังไง?
เกมห่วยนี้จงใจช็อตพวกเธอให้หมดสติแน่ ๆ ก็เพื่อไม่ให้พวกเธอได้รู้อะไรเลย