[ติ๊ง ที่พักพิงของท่านกำลังถูกมอนสเตอร์โจมตี! ความทนทานของที่พักพิงกำลังลดลง โปรดโต้กลับโดยเร็ว]
ตอนที่ออกจากผ้าห่มอุ่น ๆ หลินเจาอินก็หนาวจนตัวสั่น สวมเสื้อผ้าและอุปกรณ์ เปิดประตูกระท่อมไม้ ลมหนาวเย็นยะเยือกปะทะใบหน้า ปลุกหลินเจาอินให้ตื่นเต็มตา
ท่ามกลางพายุหิมะยามราตรี ภูตหิมะเลเวล 4 จำนวน 5 ตัว ปรากฏวูบวาบในสายตา
หลินเจาอินกวัดแกว่งกระบี่วายุอัสนี ฟันไปทางอากาศ หลังแยกร่าง ภูตหิมะก็ปรากฏตัวมากขึ้นเรื่อย ๆ มีก้อนกลมสีขาวนับสิบปลิวว่อนอยู่กลางอากาศ
"จี๊——จี๊จี๊——" เสียงร้องโหยหวนของภูตหิมะที่ถูกฟันดังมาไม่หยุด
ครึ่งชั่วโมงต่อมา เสียงน่ารำคาญก็หายไป หลินเจาอินเริ่มคุ้นเคยกับการสังหารภูตหิมะพวกนี้มากขึ้นเรื่อย ๆ
[ท่านสังหารภูตหิมะเลเวล 4 *5 ได้รับค่าประสบการณ์ 200 แต้ม, ผลึกเกล็ดหิมะ *5, เหรียญทอง *370, ชิ้นส่วนที่ไม่รู้จักชิ้นที่สาม]
กลับถึงกระท่อมไม้ หลินเจาอินอยากดูว่าชิ้นส่วนที่ไม่รู้จักนี้คืออะไร แต่ข้อมูลสิ่งของก็ยังไม่รู้เช่นกัน กระทั่งชิ้นส่วนนี้ต้องใช้กี่ชิ้นก็ไม่ได้เขียนไว้
ถือไว้ในมือ รู้สึกเหมือนแก้วสีฟ้าน้ำแข็ง เมื่อสัมผัสก็รู้สึกเย็น
ในเมื่อดรอปจากการตีภูตหิมะ บางทีอาจจะเกี่ยวข้องกับภูตหิมะหรือเผ่าพันธุ์ของพวกมัน
คิดมากไม่ได้ ความง่วงเข้าครอบงำหลินเจาอิน เธอจึงมุดกลับเข้าไปในผ้าห่มนอนต่อ
ในเกมวันที่ 15 หิมะปานกลาง อุณหภูมิติดลบ 15 องศา
[เนื่องจากที่พักพิงได้รับการปกป้อง อุณหภูมิภายในที่พักพิงเพิ่มขึ้น 5 องศา อุณหภูมิเรียลไทม์ของที่พักพิง: ติดลบ 5 องศา]