หลังจากคิดทบทวน หลินเจาอินก็เริ่มดูถูกตัวเองอีกครั้ง สามารถกินผลไม้ที่เพิ่มค่าสถานะได้แล้ว ยังจะเลือกมากอีก นับว่าไม่สมควรจริง ๆ !
ตบหน้าตัวเองเบา ๆ หลินเจาอินเริ่มหยิบขยะออกมาใช้สกิล
ครั้งนี้ขยะขั้นต่ำที่รับประกันการดรอปของที่หลินเจาอินเลือกคือแท่งเหล็กขึ้นสนิมและผุพัง เดิมคิดว่ามันอาจจะเปิดของออกมาเป็นอาวุธสักชิ้น แต่สุดท้ายหลังจากทำให้บริสุทธิ์แล้วก็ยังเป็นแท่งเหล็กอยู่ดี
อย่างไรก็ตาม ถึงจะเป็นแค่แท่งเหล็กธรรมดา ก็นับเป็นอาวุธที่ใช้ได้สะดวกชิ้นหนึ่งแล้ว หลินเจาอินยังรู้สึกว่าผู้เล่นที่เอาแท่งเหล็กขึ้นสนิมมาเป็นขยะให้นี่ก็ช่างไม่รอบคอบไปหน่อย สนิมแล้วจริง ๆ ก็ยังใช้ได้เหมือนกัน
วันนี้เป็นวันสุดท้ายของช่วงคุ้มครองมือใหม่แล้ว ยังไม่แน่ใจว่าพรุ่งนี้จะออกไปจับปลาและหีบสมบัติได้ตามปกติหรือเปล่า หลินเจาอินจึงปล่อยการแลกเปลี่ยนขยะไปสามรายการทีเดียว วันนี้เปิดไม่หมดพรุ่งนี้ก็เปิดต่อได้อีก
ตอนนี้ในมือไม่มีวัสดุที่ใช้ประดิษฐ์ไอเทมได้แล้ว หลินเจาอินก็หยิบของออกไปข้างนอกเลย
ที่บอกว่าออกไปข้างนอก ที่จริงประตูกับชายทะเลห่างกันแค่ห้าก้าว ไปเติมน้ำทะเลให้เต็มเครื่องกรองน้ำก่อน หลินเจาอินก็ทอดแห เริ่มตกหีบสมบัติได้แล้ว
หีบสมบัติวันนี้จะเก็บไว้ก่อน เดี๋ยวส่งให้น้องสาวช่วยเปิดให้ เพราะงั้นวันนี้หลินเจาอินจึงอารมณ์ดีเป็นพิเศษ เพราะน้องสาวมีค่าโชคสูงมาก ต่อให้เป็นหีบสมบัติไม้ที่แย่ที่สุด ก็คงจะเปิดได้ของใช้จำเป็นตามปกติ
หลังจากตกได้หีบสมบัติใบที่ 7 หลินเจาอินก็กลับกระท่อมก่อน
เวลาเที่ยงตรง 12.00 น. ก็เป็นช่วงเวลาที่หลินเจาอินเฝ้ารอคอยมากเช่นกัน ผลไม้ของวันนี้จะเป็นอะไรนะ?
แครอทสวย ๆ หัวหนึ่งปรากฏต่อหน้าหลินเจาอิน นี่ก็เป็นครั้งแรกที่หลินเจาอินเห็นหัวไชเท้าที่ไม่ได้งอกมาจากดิน ดูเหมือนกระถางมหัศจรรย์นี้จะไม่มีหลักการอะไรกับผลที่จะออก ขอแค่เป็นผลไม้มันก็ออกได้
เหลือบมองข้อมูลของแครอท แครอทครั้งนี้เทียบเท่ากับโอสถสมานแผลเลยทีเดียว
【แครอทมหัศจรรย์ ของโปรดของเผ่ากระต่าย กินแล้วห้ามเลือดได้ทันที และฟื้นฟูพลังชีวิต 100 หน่วย】
แครอทนี่เหมาะจะเก็บไว้กินตอนบาดเจ็บ แม้ไม่แน่ใจว่าผลไม้พวกนี้ถ้าวางไว้นานจะเสียหรือเปล่า แต่โดยทั่วไปหัวไชเท้าค่อนข้างทนอยู่ได้นาน
เก็บแครอทมหัศจรรย์ใส่ช่องกระเป๋าหลัง หลินเจาอินก็หยิบกล้วยกับไส้กรอกที่น้องสาวให้มากิน
【พลังกาย +10】
【พลังกาย +10 โจมตี +1】
เพิ่มโจมตีอีกแล้ว! แม้จะบอกตัวเองแล้วว่าไม่ต้องคิดมาก แต่ก็ยังรู้สึกว่าเหนือจริงมากนะ! ตอนนี้ค่าโจมตีของเธอแตะ 12 แล้ว อย่างน้อยก็เป็นค่าที่เหนือกว่ามนุษย์ทั่วไปแล้ว
พลังสมาธิกลับมาเกิน 100 อีกครั้ง หลินเจาอินก็เริ่มใช้การกำจัดของเสียด้วยการทำให้บริสุทธิ์อีก หลังใช้สกิลครบ 10 ครั้ง หลินเจาอินได้รับวัตถุดิบกองหนึ่งกับแบบแปลนหน้าต่างกระจก 1 ชิ้น
คลิกเรียนแล้ว หลินเจาอินก็ทราบข้อกำหนดในการประดิษฐ์หน้าต่างกระจก
【หน้าต่างกระจก วัสดุประดิษฐ์: กระจก*6 เหล็กแท่ง*2】
พอดีวัสดุพวกนี้เธอมีหมดแล้ว จึงเริ่มใช้โต๊ะประดิษฐ์ประดิษฐ์ทันที
พอตกบ่าย ตกหีบสมบัติเสร็จ หลินเจาอินก็เก็บแหกลับมาด้วย วันนี้สิ่งที่แหลากได้นอกจากขยะแล้ว ยังมีกุ้งทะเลกับหอยอีกหลายตัว วันนี้ไม่มีสาหร่าย แต่กลับมีปะการังติดแหขึ้นมาหนึ่งก้อน และยังเป็นวัสดุปกติด้วย!
ถึงจะไม่รู้ว่าปะการังใช้ทำอะไรได้ แต่นี่อย่างน้อยก็เป็นก้าวแรกที่หลินเจาอินจะลบชื่อเสียงของคนดวงซวย! นี่คือวัสดุที่เธอไม่ต้องยืมสกิล อาศัยค่าโชค 1 แต้มของตัวเองล้วน ๆ มาได้นะ!
รวมกับที่ได้จากแหของตัวเอง และขยะที่แลกมาได้ ตอนนี้ในกระท่อมของหลินเจาอินมีขยะเต็มบ้านไปหมดแล้ว
น่าเกลียดที่ว่า ขยะพวกนี้เพราะเป็นคนละชนิด จึงซ้อนรวมกันใส่ช่องกระเป๋าหลังช่องเดียวกันไม่ได้ ถึงจะเป็นขวดเหล้าแตกเหมือนกัน ก็ยังซ้อนกันไม่ได้เพราะสภาพความเสียหายต่างกัน
ทว่าเวลาเธอใช้สกิล ขยะชนิดเดียวกันกลับกำจัดของเสียด้วยการทำให้บริสุทธิ์รวมกันได้
กระท่อมไม้ของหลินเจาอินแทบไม่มีที่เหยียบแล้ว เธอจึงเร่งใช้พลังสมาธิอีกระลอก กำจัดของเสียกับพวกผลิตภัณฑ์แก้วที่บาดตัวเองง่ายก่อน ได้กระจกมา 16 แผ่น กับทุเรียนลูกใหญ่สมบูรณ์อีก 1 ลูก
หลินเจาอินรู้สึกว่าตัวเองค่อย ๆ จับทางทิศทางการกลายร่างของขยะพวกนี้ได้แล้ว ใช่ว่าที่ตัวเองมองหาขยะชนิดที่หายากนั้นถูกต้องแล้ว
เธอเริ่มคิดว่า เมื่อกี้ใช้เปลือกทุเรียนแลกทุเรียนมาได้ทั้งลูก ถ้างั้นเธอเก็บเปลือกกล้วยไว้ จะสามารถคืนรูปเป็นกล้วยเครือที่เพิ่มค่าสถานะนั่นได้หรือเปล่านะ?
รู้ตัวว่าคิดวิธีโกงระบบอย่างหนึ่งได้ หลินเจาอินก็ดีใจมาก กระถางมหัศจรรย์ออกผลไม้ล้วนเป็นของดี ก็แต่จำนวนไม่แน่นอน อย่างแครอทวันนี้ก็มีแค่หัวเดียว
ถ้าสามารถใช้วิธีนี้หาผลไม้เพิ่มมาได้ ต่อให้คนอื่นจะเปิดได้ข้าวของหรือยุทโธปกรณ์ทุกวันก็ไม่มีทางตามเธอทัน
หลินเจาอินตัดสินใจว่าเดี๋ยวรอพลังสมาธิพอแล้วจะลองวิธีนี้ทันที!
ระหว่างรอ หลินเจาอินก็ส่งหีบสมบัติของตัวเองทั้งหมดไปให้หลินหว่านอี๋ รวมถึงทุเรียนลูกใหญ่ที่กำจัดของเสียได้เมื่อกี้ด้วย เธอช่วยไม่ได้หรอก ตัวเองไม่มีมีด ผ่าทุเรียนไม่ได้
หลินหว่านอี๋ตอบกลับทันที：【ว้าว วันนี้มีทุเรียนลูกใหญ่ด้วย! พี่สาวรอเดี๋ยวนะ หนูจะเปิดกล่องให้!】
ไม่ถึงสิบนาที หลินหว่านอี๋ก็ส่งของจากหีบสมบัติที่เปิดได้และเศษไม้ที่รื้อได้กลับมา
【พี่สาวดูของก่อนนะ หนูไปผ่าทุเรียนต่อแล้ว~】
หลินเจาอินพอกดรับของ น้ำตาแทบไหล ต้องมือน้องสาวนักจับฉลากเข้าแล้วล่ะ! แค่แผ่นไม้ที่รื้อจากหีบไม้ก็ได้มาตั้ง 38 ชิ้น ในที่สุดเธอก็ไม่ต้องกังวลเรื่องไม่มีไม้ใช้แล้ว!
ของอื่น ๆ ที่เปิดจากหีบสมบัติได้ก็ดีมากทั้งนั้น มีบะหมี่กรุบกรอบ 1 ห่อ ขนมปังก้อนเล็ก 2 ชิ้น ยังมีเหรียญทอง 20 เหรียญกับวัสดุอีก เธอเพิ่งเคยรู้ว่าหีบสมบัติไม้ก็เปิดของได้มากมายขนาดนี้!
ที่สำคัญที่สุดคือมีแบบแปลนอาวุธด้วย 1 ชิ้น!
แต่พอมองแบบแปลนนี้ หลินเจาอินกลับแคลงใจขึ้นมา หีบสมบัติไม้จะเปิดแบบแปลนออกมาได้ด้วยหรือ?
【น้อง แบบแปลนอาวุธนี่ก็เปิดมาจากหีบสมบัติของพี่จริง ๆ เหรอ?】
สงสัยว่าหลินหว่านอี๋ตอนนี้กำลังง่วนอยู่กับการผ่าทุเรียน ผ่านไปนานถึงตอบกลับมา พร้อมกับข้อความยังมีทุเรียนที่ผ่าแล้วครึ่งลูกส่งมาด้วย
【แน่นอนสิ ก็บอกแล้วว่ามือหนูนี่ดี ให้หนูเปิดต้องได้ของดีแน่!】
หลินหว่านอี๋นึกขอบคุณที่แชทนี้พิมพ์ข้อความได้อย่างเดียว ไม่งั้นสีหน้าที่ขวยเขินคงถูกพี่สาวเห็นแน่
หีบสมบัติไม้ย่อมเปิดแบบแปลนไม่ได้ นี่แบบแปลนที่เปิดได้จากหีบสมบัติเหล็กของตัวเอง
เพียงแต่เธอไม่คิดว่าพวกเธอจำเป็นต้องแยกแยะกันชัดเจนขนาดนั้น พวกเธอเป็นพี่น้องกัน พี่สาวมีดีอะไรก็ไม่เคยลืมเธอเลย
อีกอย่างช่วงคุ้มครองมือใหม่กำลังจะหมดลงแล้ว พี่สาวจนป่านนี้ก็ยังไม่มีอาวุธสักชิ้น ถ้าเกิดเจออันตรายขึ้นมาจะทำยังไง?
ยังไงเธอก็แค่ยืนกรานว่านี่เปิดมาจากหีบของพี่สาว ก็ไม่มีทางมีปัญหาแน่!
แต่หลินเจาอินก็รู้จักน้องสาวของตัวเองดีพอ เธอคอยจับตาดูช่องแชทมาตลอดไม่กี่วันนี้ แบบแปลนนี้เป็นไปได้สูงว่าน้องสาวเปิดได้เอง หาเหตุผลใส่ปนเข้ามาในข้าวของหีบสมบัติของเธอ
รู้ว่าเป็นความหวังดีของเด็ก และเธอก็ต้องการอาวุธจริง ๆ หลินเจาอินจึงไม่เก็บมาคิดมากอีก เรียนแบบแปลนนั้นเงียบ ๆ
วัตถุดิบประดิษฐ์ขวานหินง่ายมาก ก้อนหิน*3 ไม้*2 วัสดุพวกนี้เธอมีหมด รอให้หน้าต่างกระจกประดิษฐ์เสร็จ ก็ไปประดิษฐ์อาวุธได้แล้ว
พี่น้องทั้งสองไม่เอ่ยถึงเรื่องแบบแปลนอีก แต่กลับกินทุเรียนไปด้วย เริ่มคุยเรื่องอื่นกัน