บทที่ 155 “เธอโตแล้ว”
จู้เยี่ยนเจิงเป็นผู้ใหญ่กว่า
เขาอายุมากกว่าเธอ 7 ปี โดยมากแล้วจึงควรใจกว้าง อดทน และคอยชี้แนะสั่งสอนเธอ
ดังนั้น ต่อให้เธอซุกซน เขาก็ไม่ตำหนิ
แม้ช่วงหนึ่งจะมีคนที่ยังตัดใจไม่ได้ คนคนนั้นเป็นรักแรกของเธอ เป็นเพื่อนที่เติบโตมาด้วยกัน และอยู่เคียงข้างเธอมาตั้งแต่เล็ก จึงไม่แปลกที่เธอกับเขายังมีความเกี่ยวข้องกันอยู่บ้าง ตัดขาดกันไม่หมดเสียที เรื่องนี้ก็ไม่ได้ถึงกับควรตำหนิเธอรุนแรง
—เขาอายุมากกว่าเธอ จึงควรใจกว้างกับเธอให้มากกว่านี้
นี่คือกฎที่จู้เยี่ยนเจิงตั้งไว้กับตัวเอง
เขาสูดหายใจเข้าลึก ๆ ดวงตาคู่นั้นราวกับหมึกในบ่อที่ถูกสาดกระเซ็น เข้มข้นจนแทบละลายไม่ได้
สายตาจับจ้องใบหน้าหญิงสาวอย่างไม่คลาดเคลื่อน ประสานกับดวงตาของเธอพอดี
“ซ่งฉือ ตั้งสติหน่อย” เขาพูดเช่นนั้น
รูม่านตาของซ่งฉือสั่นไหวเล็กน้อย เมื่อสบเข้ากับดวงตาคู่นั้นของชายหนุ่ม เธอก็เผลอใจลอยไปชั่วขณะ
ที่แท้เขาคงเห็นแล้วว่าคนที่โทรหาเธอเมื่อครู่คือฟางอวี้จือ
ถึงอย่างนั้น ตอนเธอบอกว่าเป็น “สายก่อกวน” เขาก็ไม่ได้โต้แย้ง
เขาเพียงบอกเธอว่า ซ่งฉือ ตั้งสติหน่อย
ซ่งฉือเลิกคิ้วน้อย ๆ หรี่ตาลง แววตาวูบไหวด้วยประกายเจ้าเล่ห์
เธอเหมือนจะค้นพบเรื่องน่าสนใจเข้าแล้ว
เดิมทีเธอคิดว่าเมื่อจู้เยี่ยนเจิงรู้ว่าเธอยังติดต่อกับฟางอวี้จือเป็นครั้งคราว เขาคงโกรธหรือผิดหวัง หรืออาจถึงขั้นบังคับให้เธอลบช่องทางติดต่อของฟางอวี้จือ แล้วตัดขาดทุกความเกี่ยวข้องกับอีกฝ่าย