บทที่ 83 ความรักคือการครอบครอง
ความรักคืออะไรกันนะ?
ซ่งฉือจะไปรู้ได้อย่างไร?
เธอไม่รู้ และก็ไม่สนใจด้วย
เมื่อก่อนที่คบกับฟางอวี้จือ ก็เพราะต้องการให้เขาช่วยเอาใจคุณปู่
ตอนนี้ที่ยั่วยวนจู้เยี่ยนเจิง ก็เพราะเธออยากมีชีวิตรอด
ความรักคืออะไรไม่สำคัญ
เงิน อำนาจ และชีวิตต่างหากที่สำคัญที่สุด
ซ่งฉือคิดเช่นนี้ในใจ แต่ไม่มีทางพูดออกไปเด็ดขาด
จู้เยี่ยนเจิงที่อยู่ข้างกายขมวดคิ้วแน่น สายตาเย็นเยียบ ริมฝีปากบางสวยเม้มเป็นเส้นตรง
ใบหน้าของเขาเย็นชาราวกับมีน้ำค้างแข็งเกาะ มือข้างหนึ่งวางอยู่บนโต๊ะ เคาะลงบนพื้นโต๊ะเป็นจังหวะ
ข้อนิ้วเรียวงามซีดขาวเล็กน้อย จู้เยี่ยนเจิงเหลือบตาก้มมองโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนโต๊ะทำงาน
สีหน้าขรึมจนแทบมีน้ำหยดออกมา
ซ่งฉือเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย มองโทรศัพท์มือถือพลางได้ยินเสียงหายใจหอบถี่ของเซี่ยเอ่อร์
เขาเหมือนเด็กที่ไม่เข้าใจอะไรสักอย่าง ร้อนใจอยากได้คำตอบ
“คุณเซี่ยเอ่อร์ ความรักคือการครอบครองค่ะ”
เสียงของซ่งฉือใสกังวาน
เธอสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าชายข้างกายขมวดคิ้วแน่นกว่าเดิม ข้อนิ้วที่เคาะโต๊ะอยู่ก็หยุดลง
“ถ้ารักใครสักคน ก็ย่อมไม่อยากให้คนอื่นหมายปอง อยากอยู่ข้างกายเธอทุก时ทุกเวลา อยากใกล้ชิดกับเธอ”
“คุณเซี่ยเอ่อร์ ความรักคือการครอบครองค่ะ”
ข้อนิ้วของจู้เยี่ยนเจิงกำแน่นขึ้นทีละน้อย
ปลายสายเงียบไปเนิ่นนาน
ไม่รู้เวลาผ่านไปนานเท่าไร เซี่ยเอ่อร์ก็หัวเราะเบา ๆ “ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง”
“คุณซ่ง ภาษาจีนของผมแย่มาก เพราะฉะนั้นผมคงต้องใช้เวลาสักพักกว่าจะเข้าใจคำพูดพวกนี้”