บทที่ 50 ถูกเข้าใจผิดว่าเป็นคู่รัก
พอได้ยินคำว่า “สารภาพรัก” ซ่งฉือก็เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ราวกับเพิ่งได้สติ
“สารภาพรักอะไรคะ? คุณรู้ได้ยังไง?” ซ่งฉือถามอีกฝ่าย
“หลินจิ่งเหวินตั้งกลุ่มแชตขึ้นมา อยากให้พวกเราช่วยกันออกความเห็นน่ะ!” หญิงสาวเว้นจังหวะ ก่อนพูดต่อ “แต่ฉันคิดว่าเรื่องแบบนี้ควรถามความเห็นเธอก่อน เลยแอบโทรมาบอกเธอเงียบ ๆ”
ซ่งฉือไม่ได้มีมนุษยสัมพันธ์ในมหาวิทยาลัยนครหลวงดีนัก เพราะเธอไม่ได้พักในหอของมหาวิทยาลัย แถมยังเป็นคุณหนูใหญ่แห่งตระกูลซ่งในสายตาคนอื่น เมื่อเทียบกับเมิ่งหว่าน นักเรียนดีเด่นผู้ชอบช่วยเหลือผู้อื่นแล้ว เธอจึงดูไม่ค่อยเข้าพวกเท่าไร
ซ่งฉือเคยช่วยเหลือเพื่อนร่วมชั้นหญิงคนนี้โดยบังเอิญ ทั้งสองจึงมีโอกาสติดต่อกันอยู่บ้าง นับว่าความสัมพันธ์ไม่เลว
นอกเหนือจากนั้น ก็ไม่มีใครบอกซ่งฉือเรื่องที่หลินจิ่งเหวินจะสารภาพรักกับเธอ
เรื่อง “การแต่งงาน” ระหว่างซ่งฉือกับฟางอวี้จือเป็นสิ่งที่นักศึกษาในมหาวิทยาลัยนครหลวงไม่รู้ สำหรับพวกเขา ซ่งฉือก็เป็นเพียงคุณหนูใหญ่โสดที่ไม่ค่อยเข้าพวกเท่านั้น
หลินจิ่งเหวิน?
ซ่งฉือนึกทบทวนชื่อคนคนนี้ในหัว
อ้อ นึกออกแล้ว เหมือนจะเคยเจอเขาหลายครั้งที่ห้องสมุด
ช่วงนั้นซ่งฉือหมกตัวอยู่ในห้องสมุดทั้งวันเพื่อค้นคว้าข้อมูลทำวิทยานิพนธ์ ทุกครั้งที่เธอนั่งที่เดิม คนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามก็คือผู้ชายคนนั้น
ต่อมาเธอหาหนังสือหายากเล่มหนึ่งในห้องสมุดไม่เจอเสียที เขาเป็นคนเลื่อนหนังสือเล่มนั้นมาให้ตรงหน้า พร้อมสอดกระดาษโน้ตไว้ด้วย
【ฉันได้ยินจากบรรณารักษ์ว่าเธอกำลังหาหนังสือเล่มนี้ เอาไปอ่านก่อนได้เลย】