บทที่ 80 ฉันจะแต่งงานหมั้นกับฟางอวี้จือ~
เมื่อจู้เยี่ยนเจิงตระหนักถึงเรื่องนี้ เขาถึงเพิ่งรู้ว่าระยะห่างระหว่างเขากับเธอใกล้ชิดกันเกินไปหน่อยแล้ว
หญิงสาวเพียงก้มหน้า ปล่อยให้ผมยาวสยายลงมา โดยไม่เงยหน้ามองเขา
จู้เยี่ยนเจิงเม้มริมฝีปากบาง ๆ เชิดคางขึ้นเล็กน้อย สีหน้าเย็นชา แววตาวูบไหว
“คุณปู่จะตำหนิคุณนะคะ”
เธอก้มหน้า แต่กลับพูดเช่นนี้
จู้เยี่ยนเจิงขมวดคิ้วน้อย ๆ เมื่อได้ยิน “อะไรนะ?”
ซ่งฉือเอ่ยเสียงเบา อธิบายอย่างแผ่วพร่า “คุณปู่ชอบฟางอวี้จือมาก ถ้าคุณอาทำแบบนี้แล้วคุณปู่รู้เข้า ท่านต้องตำหนิคุณแน่ค่ะ”
เสียงหัวเราะทุ้มต่ำของชายหนุ่มดังมาจากเหนือศีรษะ
แรงสั่นสะเทือนบริเวณอกของเขาส่งผ่านมาจนเธอสัมผัสได้
น้ำเสียงแหบพร่าชวนฟัง “ซ่งฉือ เธอคิดว่าคุณลุงซ่งจะตำหนิฉันเพราะฟางอวี้จืองั้นเหรอ?”
เขาพูดด้วยน้ำเสียงสงบนิ่ง
ราวกับกำลังพูดถึงเรื่องเล็กน้อยธรรมดาทั่วไป
จู้เยี่ยนเจิงดูเหมือนจะมั่นใจในอำนาจของตัวเองเสมอ จึงพูดคำเช่นนี้ออกมาได้
ซ่งฉือเม้มริมฝีปากน้อย ๆ อย่างหวาดหวั่น “แต่ฟางอวี้จือจะไปฟ้องคุณปู่นะคะ”
“ซ่งฉือ อย่าเปลี่ยนเรื่อง” จู้เยี่ยนเจิงเอ่ยเสียงเข้ม ก้มมองเธอ “ฉันถามว่าเธอจะยอมทำทุกอย่างเพื่ออยู่กับเขาหรือเปล่า?”
แต่ก่อนที่เธอจะทันตอบ จู้เยี่ยนเจิงก็พูดต่อ “ฉันไม่อนุญาตให้เธออยู่กับเขา”
แววตาซ่งฉือฉายความตกตะลึง เธอเงยหน้าขึ้นมองชายหนุ่ม ดวงตาชุ่มวาวราวกับมีหยาดน้ำคลอ
เต็มไปด้วยความสับสนและทำอะไรไม่ถูก