เย่อู๋ซวงไม่รู้จักตู้ซูเยี่ยนมากนัก เกรงว่าเฉียววั่นฉิงจะถูกรังแกในภายหลัง จึงถามจี้เซินว่านิสัยใจคอของตู้ซูเยี่ยนเป็นเช่นไร
หากไม่น่าเชื่อถือ ในฐานะอาจารย์ แน่นอนว่าเธอต้องหาทางช่วยเหลือ หาหนทางที่ดีกว่าให้ศิษย์
จี้เซินครุ่นคิดครู่หนึ่ง ริมฝีปากบางยกยิ้มเล็กน้อย “ตู้ซูเยี่ยนแอบชอบเฉียววั่นฉิงมานานแล้ว”
“แอบชอบ?” เย่อู๋ซวงยิ่งไม่เข้าใจเข้าไปใหญ่
“อืม ตอนแม่ของซูเยี่ยนคลอดเขาแล้วตกเลือดเสียชีวิต พ่อของเขาก็รีบแต่งงานใหม่กับคนรักใหม่ มีตู้เฉี่ยวเหยียนกับพี่ชายของตู้เฉี่ยวเหยียน
เขาไม่มีสถานะอะไรในตระกูลตู้ คนในแวดวงที่ดูถูกเขามีมากมาย ตอนเรียนก็มักถูกน้องชายต่างมารดาพาลูกพรรคมารังแก ตอนนั้นเฉียววั่นฉิงเป็นหัวหน้าห้อง
ทุกครั้งที่เธอเห็นตู้ซูเยี่ยนถูกรังแก ก็จะเข้าไปห้าม ถือหนังสือยืนอยู่ตรงหน้าตู้ซูเยี่ยน ตวาดไล่คนพวกนั้นกลับไป พวกนั้นโมโหมาก ด่าเฉียววั่นฉิงว่าเป็นไอ้อ้วนอยู่หลายปี”
“เมื่อก่อนเฉียววั่นฉิงอ้วนมากหรือ?” เย่อู๋ซวงคาดไม่ถึงเลยจริงๆ
เพราะทุกวันนี้เฉียววั่นฉิงผอมกว่าเธอเสียอีก
“ตอนมัธยมต้น ในกลุ่มเด็กผู้หญิง เธออ้วนที่สุดจริงๆ” จี้เซินหยิบอัลบั้มรูปเพื่อนร่วมชั้นออกมา เปิดหารูปหมู่ใบหนึ่ง แล้วชี้ให้เย่อู๋ซวงดูเด็กผู้หญิงผมเปียที่อ้วนที่สุดในรูป
เด็กสาวคนนั้นอ้วนกว่าในตอนนี้เล็กน้อย มีผมหน้าม้าหนา ดูแก่กว่าวัย
“นี่คือตู้ซูเยี่ยน?” เย่อู๋ซวงเห็นตู้ซูเยี่ยนสวมแว่นตาผอมบางอยู่แถวหลังสุด
“อืม” จี้เซินพยักหน้า
“ตรงกลางที่สุดคือคุณ ซ้ายมือคนที่สามคือซ่างกวนชิงอวิ๋น” เย่อู๋ซวงมองเด็กหนุ่มรูปงามที่อยู่ตรงกลางที่สุด