ด้วยน้ำมันที่ไซมอนให้มา หน่วยรบพิเศษหลิวอวิ๋นก็สามารถข้ามแนวรบมาถึงอีกฟากของสมรภูมิได้อย่างราบรื่น
ซากปรักหักพังท่ามกลางเสียงคำรามของสงคราม ไม่ได้ต่างจากพื้นที่ใต้การปกครองของไซมอนเลย
ทว่าแนวหลังที่ปลอดภัยกว่าเล็กน้อย กลับเป็นปกติมากกว่าฝั่งที่ไซมอนกุมอำนาจอยู่มาก
ประชาชนชาวอี้ซู่ถ่าที่นี่ออกมาเดินถนนตามปกติ จับจ่ายซื้อของตามปกติ พูดคุยสนทนากันตามปกติ
เมื่อเห็นรถที่เย่อู๋ซวงและคณะนั่งมา มีธงชาติเซี่ยกั๋วติดอยู่ พวกเขายังหยุดเพื่อทำความเคารพหรือกล่าวคำขอบคุณ
สภาพแวดล้อมเช่นนี้ทำให้คนในหน่วยรบพิเศษต่างรู้สึกโล่งใจ
ทั้งยังยิ่งมุ่งหวังอย่างแน่วแน่ว่าฝั่งนี้จะเป็นผู้ชนะ
มิเช่นนั้น ประชาชนของอี้ซู่ถ่าจะต้องมีชีวิตอยู่ในนรกบนดินอย่างแท้จริง
ผ่านไปอีกหลายชั่วโมง หน่วยรบพิเศษหลิวอวิ๋นก็มาถึงทำเนียบประธานาธิบดี นครหลวงของอี้ซู่ถ่า
ประธานาธิบดีพร้อมคนสนิทและล่ามจำนวนหนึ่ง มายืนคอยรับที่หน้าประตูทำเนียบด้วยตนเอง
ต่างจากไซมอนที่ค่อนข้างท้วม ประธานาธิบดีแห่งอี้ซู่ถ่าเป็นชายวัยกลางคน รูปร่างผอมบาง สูง 175 เซนติเมตร ชื่อว่าโทมัส
เขาสวมเสื้อคลุมยาวสีขาวแบบดั้งเดิมของท้องถิ่น มีหนวดเคราขึ้นรุงรัง ใบหน้าปรากฏรอยย่นทั่ว ระหว่างคิ้วและหางตาเต็มไปด้วยความอิดโรยอย่างเห็นได้ชัด
“ขอบคุณที่พวกท่านเดินทางมา เหล่านักรบผู้กล้าหาญทุกท่าน พวกเราได้เตรียมงานเลี้ยงรับรองไว้ให้แล้ว” โทมัสจับมือจอมยุทธ์อัสนี
เย่อู๋ซวงและคนอื่นๆ เดินเข้าไปในทำเนียบ
สิ่งที่น่าแปลกใจคือ ทำเนียบประธานาธิบดีซึ่งเป็นที่พำนักของผู้นำประเทศ ภายในกลับตกแต่งแบบเรียบง่ายมาก