เย่อู๋ซวงภายใต้การคุ้มกันของเย่เว่ยกั๋ว ออกจากลานบ้านที่มีโลกอีกใบหนึ่ง เดินมุ่งหน้ากลับบ้านตัวเอง โดยไม่สนใจว่าเจ้าหน้าที่พิเศษที่ปลอมตัวเป็นชาวบ้านจะมีสีหน้างุนงงเพียงใด
ระหว่างทาง เธอค่อย ๆ ย่อยเรื่องราวที่เกิดขึ้นในวันนี้ โดยให้ความสนใจไปที่ชื่อรหัส "เพชร"
"เพชร" มีระดับความลับสูงเพียงนี้ นอกจากจะบ่งบอกถึงบทบาทที่ไม่ธรรมดาแล้ว ยังบ่งบอกถึงอีกเรื่องหนึ่งด้วย——
เซี่ยกั๋วมีสายลับ
เซี่ยกั๋วกลัวว่าเรื่องนี้ จะถูกผู้ไม่หวังดีหรือประเทศอื่นรู้เข้าผ่านมือสายลับ
ในประเด็นนี้ เย่อู๋ซวงไม่ได้รู้สึกแปลกใจ
เธอไม่ใช่คนธรรมดาที่ใช้ชีวิตแบบตื่นขึ้นตอนตะวันออกขึ้นและหลับเมื่อตะวันตกตก
เพราะต้องสัมผัสกับความมืดมิดอยู่เสมอ เธอรู้ดีว่าเบื้องหลังของแสงสว่างนั้นแฝงไปด้วยสีเทาหม่นมากมายเพียงใด
แม้แต่ระหว่างสองบริษัท ยังมีการส่งสายลับเล็ก ๆ ไปขโมยความลับทางการค้ากัน ไม่ต้องพูดถึงระบบเศรษฐกิจของประเทศที่มีดินแดนกว้างใหญ่และประชากรมากมายเลย
บทบาทเช่นนี้ ไม่ว่ายุคสมัยใดหรือชาติใด ก็มีแต่จะมากกว่า ไม่น้อยกว่า
เพียงแต่เธอคาดไม่ถึงว่าเย่เว่ยกั๋วผู้เป็นบิดา จะต้องแฝงตัวเร้นนามมานานถึงเพียงนี้ นี่ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
พูดถึงเรื่องนี้แล้ว เมื่อมองประวัติศาสตร์การพัฒนาของเซี่ยกั๋ว ก็มีตัวอย่างเช่นนี้อยู่ไม่น้อย
อย่างเช่น ฐานวิจัยทางวิทยาศาสตร์แห่งหนึ่งของเซี่ยกั๋ว ก่อนที่จะเปิดเผยผลงานออกสู่สาธารณะ มีสามีภรรยาคู่หนึ่งทำงานคั่นด้วยกำแพงเดียวนานกว่าสิบปี โดยไม่รู้ว่าอีกฝ่ายทำงานอยู่ที่เดียวกัน
จนกระทั่งผลงานถูกเปิดเผย ถึงได้รู้ว่าเดิมทีทั้งคู่อยู่ใกล้กันเพียงนี้ ทั้งตลกขบขันและซาบซึ้งใจ ยังมีความโรแมนติกที่ไม่อาจเปรียบได้ซึ่งเกิดจากภาระหน้าที่ต่อชาติและครอบครัว