เมื่อก่อนที่เย่จือหลี่บอกให้เสิ่นชิงอยู่ห่าง ๆ เพราะกลัวว่าเพื่อนร่วมงานจะรู้ว่าผู้ชายอย่างเขาไปจ้างบอดี้การ์ดผู้หญิงมา แล้วมันจะน่าอายชะมัด
แต่ผลคือวันแรกที่เขากลับมาทำงาน เสิ่นชิงกลับพุ่งเข้ามาในสำนักงานทนายความแล้วซ้อมฟู่ต้ากั๋วกระจุย
ทำให้ทั้งสำนักงาน ตั้งแต่เจ้าของกิจการและผู้ถือหุ้น จนถึงป้าทำความสะอาด ต่างรู้กันหมดว่าเขาจ้างบอดี้การ์ดสาวมา
เมื่อเป็นแบบนี้แล้ว จริง ๆ แล้วเสิ่นชิงจะอยู่ใกล้หรือไกลก็ไม่ต่างกันอีกต่อไป
ถึงเสิ่นชิงมีใจอยากศึกษากฎหมายด้วยตัวเอง เขาก็เต็มใจช่วยเหลือเธอสักมือ
ส่วนเรื่องคลื่นความหนาวกำลังจะมา ก็เป็นความจริง
เช้านี้ตอนที่เย่จือหลี่ไปทำงาน เพื่อนร่วมงานที่ปกติขับมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้ายังพูดว่า "อากาศยิ่งเย็นขึ้นทุกที อิจฉาเพื่อนที่ขับรถจริง ๆ" ฯลฯ
"จะเข้าไปห้องทำงานของเจ้านาย แถมยังต้องนั่งรถของเจ้านายด้วย จะไม่รบกวนเจ้านายเกินไปหรือ" เสิ่นชิงถามเสียงลังเล
"ไม่รบกวนหรอก ฉันกลับไปทำงานแล้ว" เย่จือหลี่ไม่ให้โอกาสเสิ่นชิงปฏิเสธ เดินออกจากร้านกาแฟไปเลย
-
วันต่อมา
เย่จือหลี่รักษาสัญญา ขับรถพาเสิ่นชิงไปที่สำนักงานทนายความด้วยกัน
เมื่อทั้งสองเดินเข้ามาในสำนักงาน เพื่อนร่วมงานรอบด้านต่างแปลกใจเป็นอย่างมาก
พวกเขาจำได้ว่าเสิ่นชิงนอกจากวันที่เย่จือหลี่กลับมาทำงานแล้วเข้ามาซ้อมคนในสำนักงานครั้งเดียว หลังจากนั้นก็นั่งอยู่ที่ร้านกาแฟฝั่งตรงข้ามสำนักงาน วันนี้ทำไมถึงมาที่สำนักงานได้?
หลี่เย่เดินเข้ามาถาม "จือหลี่ ทำไมพี่พา 'ซูเปอร์โมเดล' มาด้วย?"
"จ้างเธอเป็นผู้ช่วยของผม" เย่จือหลี่พูดเรียบ ๆ "เจ้านายไม่ได้บอกหรือว่าผมหาผู้ช่วยมาช่วยงานได้?"
ในฐานะทนายความที่มีชื่อเสียงที่สุดในสำนักงาน เขายุ่งกว่าเพื่อนร่วมงานคนอื่น เจ้าของกิจการจึงอนุมัติตำแหน่งผู้ช่วยพิเศษให้เขาหนึ่งตำแหน่ง เงินเดือนพื้นฐานสองพันบวกค่าคอมมิชชัน
แซงเทียนที่กำลังคุยอยู่กับคนอื่นได้ยินดังนั้น แววตาก็เปลี่ยนไป
"ไม่นึกว่าคุณเชินจะมีใบอนุญาตทนายความด้วย ถึงจะทำหน้าที่ผู้ช่วยทนายความได้"
เจ้าของกิจการเคยบอกไว้ว่าผู้ช่วยของเย่จือหลี่ อย่างน้อยต้องเป็นทนายมืออาชีพที่สอบใบอนุญาตผ่านแล้วเท่านั้น