คำพูดของเย่อู๋ซวงทำให้สีหน้าของจี้เซินเปลี่ยนไป เขากดเสียงต่ำด้วยความเคร่งขรึม: "เกิดอะไรขึ้น"
อู๋ซวงไม่มีทางใส่ร้ายใคร ถ้าเธอบอกว่าซ่านเสี่ยวเสี่ยวเป็นของปลอม ซ่านเสี่ยวเสี่ยวคนนั้นก็เป็นของปลอมจริงๆ
และวิลเลียมก็เป็นเพื่อนของเขา แถมยังรักภรรยาอย่างสุดซึ้ง เขาจึงไม่อาจนิ่งดูดายได้
เย่อู๋ซวงกวาดตามองรอบงานเลี้ยง รัศมีในดวงตาสีดำวูบไหว: "ที่นี่คนเยอะตาซับซ้อน กลับไปคุยกันเถอะ"
"อืม" จี้เซินพยักหน้า
ทั้งสองเดินเคียงบ่าเคียงไหล่ออกจากงานเลี้ยง
โจวไป๋เยี่ยนยืนมองพวกเขาจากไปไม่ไกล แล้วหันกลับมาฉีกยิ้มสง่างามให้คุณหนูตระกูลดังตรงหน้า แต่ในแววตากลับแฝงความเฉยชา
-
ภายในรถ
เย่อู๋ซวงเล่าเรื่องฐานะของหรงชิงหรู และเรื่องที่ตนกำลังตามหาตัวจริงของซ่านเสี่ยวเสี่ยวให้จี้เซินฟัง
จี้เซินย่นคิ้วเข้าหากัน ริมฝีปากบางเม้มเป็นเส้นตรง: "ตระกูลวิลเลียมเข้มงวดกับการทดสอบผู้สืบทอดและภรรยาของผู้สืบทอดมาก ไม่น่าเกิดเรื่องที่หรงชิงหรูปลอมตัวเป็นซ่านเสี่ยวเสี่ยวได้เลย"
"นั่นแสดงว่าคนที่ช่วยปกปิดฐานะให้หรงชิงหรูเป็นคนภายใน ส่วนเป้าหมายยังไม่รู้แน่ชัด" เย่อู๋ซวงลดสายตาลง
"ฉันจะรีบส่งคนไปหาซ่านเสี่ยวเสี่ยวตัวจริงทันที ช่วงนี้เธอระวังตัวด้วย เกรงว่าหรงชิงหรูจะทำร้ายเธอ" จี้เซินมองเย่อู๋ซวง แววตาล้ำลึกเต็มไปด้วยความเย็นชา:
"ฉันสงสัยว่าคนที่จ้างมือสังหารมาลอบทำร้ายเธอ มีความเป็นไปได้สูงว่าเป็นนาง"
"ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน" พูดจบ โทรศัพท์ของเย่อู๋ซวงก็ดังขึ้น
สายจากอีเอิน เขากอดโทรศัพท์บ้านของโรงพยาบาล น้ำเสียงเจือเขินอายเล็กน้อย: