สนามบินนานาชาติของประเทศ C ตกอยู่ภายใต้การควบคุมของกลุ่มติดอาวุธ
การมาถึงของพวกเขาทำให้ผู้โดยสารในสนามบินพากันร้องด้วยความตกใจ
ผู้โดยสารส่วนใหญ่เป็นนักท่องเที่ยวที่มาเที่ยวประเทศ C มาจากหลากหลายประเทศ ไม่ใช่คนท้องถิ่นของประเทศ C พวกเขาทนไม่ได้กับสภาพแบบนี้ และคนที่อารมณ์ร้อนก็ตะโกนขึ้นทันใด:
“พวกแกหมายความว่าไง?”
“พวกเราแค่มาเที่ยว!”
“ปล่อยพวกเราออกไป พวกแกเป็นพวกไร้มารยาท ป่าเถื่อน!”
ทันทีที่คำพูดจบลง พวกติดอาวุธก็ยกปืนขึ้นยิงขึ้นฟ้าไปหลายนัด สีหน้าดุดัน สายตาข่มขู่
ชายอารมณ์ร้อนก็เงียบเสียงลงทันที ไม่กล้าพูดอะไรอีก
ทุกคนถูกควบคุม สัญญาณก็ถูกตัด เรียกฟ้าก็ไม่ตอบ เรียกดินก็ไม่ขาน
“เฮ้” โจวไป๋เยี่ยนฉวยจังหวะที่ไม่มีคน มาอยู่ข้าง ๆ จี้เซิน แล้วเชยคาง:
“เครื่องบินส่วนตัวของตระกูลจี้ล่ะ?”
เขาจำได้ว่าจี้เซินนั่งเครื่องบินส่วนตัวมา
“ห้ามบินแล้ว” จี้เซินพูดสั้น ๆ ใบหน้าหล่อเหลาฉายแววหม่นหมอง
เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับประธานาธิบดีประเทศ A คนก่อนที่พ้นตำแหน่ง
หลังจากเหตุการณ์ “สวนสวรรค์ที่สาบสูญ” ถูกเปิดโปง ประธานาธิบดีประเทศ A คนนั้นไม่เพียงใช้มาตรการในโลกออนไลน์ แต่ในโลกจริงก็ไม่ละเว้น
เมื่อรู้ว่าพวกเขาอยู่ที่ประเทศ C ประธานาธิบดีก็ทำสองเรื่อง
เรื่องแรก มุ่งเป้าไปที่จี้เซิน
ยื่นมือเข้ามาในเขตแดนประเทศ C สั่งห้ามการบินในน่านฟ้าประเทศ C เครื่องบินส่วนตัวที่ไม่มีใบอนุญาตพิเศษจากรัฐบาล ให้บินกลับทั้งหมด
จี้เซินภายใต้การจัดเตรียมของพวกเขาย่อมไม่สามารถขอได้ ได้แต่ให้เครื่องบินส่วนตัวบินกลับประเทศไปก่อน