กลิ่นอายความหึงหวงเข้มข้น แผ่ซ่านออกมาจากตัวจี้เซิน
เย่อู๋ซวงทั้งขำทั้งจนใจ
นี่มันอะไรกัน ความสับสนของเธอไปเกี่ยวอะไรกับโจวไป๋เยี่ยนด้วย
แต่ถ้าไม่นับกลิ่นหึงที่ไร้สาเหตุนี้ มีอยู่เรื่องหนึ่งที่เย่อู๋ซวงคิดว่าน่าสนใจมาก
เธอพูดอย่างจริงจังว่า "คุณเคยรู้สึกไหมว่าคุณน่ะ เป็น 'ภรรยาที่แสนดี' มากเลย"
"ภรรยาที่แสนดี?" จี้เซินหรี่ตาลง นัยน์ตาดำขลับดุจหมึกฉายแววอันตราย
"ใช่แล้ว" เย่อู๋ซวงผู้ไม่รู้สึกถึงอันตรายพยักหน้า พร้อมกับยกนิ้วขึ้นนับ
"ฉันเจอปัญหาอะไร คุณก็ช่วยจัดการให้หมด ฉันอยากกินเค้ก คุณก็ทำให้ ฉันนอนไม่หลับ คุณก็ไม่กลัวระยะทางมาไกลเพื่อนอนเป็นเพื่อน แม้แต่ตอนฉันมีเรื่องกังวลใจ คุณก็ยังอดทนคอยปลอบโยน
ฉันว่าคุณน่ะเป็นภรรยาที่แสนดี ยิ่งกว่าภรรยาที่แสนดีเสียอีก ถ้าคุณเป็นผู้หญิง คุณต้องเป็นภรรยาในฝันของผู้ชายทุกคนแน่!"
คำพูดอย่าง "ภรรยาที่แสนดี" "ผู้หญิง" "ภรรยา" ติดกันเป็นชุด ทำให้คุณจี้หน้ามืดไปเลย
เขาพลิกตัวคร่อมเธอไว้ข้างใต้ทันที แล้วยิ้มบาง ๆ
"ไม่รู้ว่าเมื่อกี้ใครกันนะ ที่อ้อนวอนให้ 'ภรรยาที่แสนดี' คนนี้ช้าลงหน่อย อยากให้ฉันช่วยทบทวนความจำไหม?"
เย่อู๋ซวงชะงัก ใบหน้าร้อนวูบขึ้นมาอย่างรวดเร็ว แดงราวกับแอปเปิ้ลสุก ตะกุกตะกักลนลาน "ไม่ ไม่ต้อง อื๊อ..."
จูบปิดปาก
ชายหนุ่มโน้มตัวลงมาปิดริมฝีปากของหญิงสาวที่ยังค้างคำพูดไว้ แล้วพิสูจน์ด้วยการกระทำว่าเขาไม่ใช่ 'ภรรยาที่แสนดี' ผู้อ่อนโยนและอ่อนหวานอะไรนั่น