จินหมินจวินไม่เข้าใจความหมายของเย่อู๋ซวง จึงถามด้วยความสงสัย:
"แต่แค่ปล่อยผลงานชิ้นเดียว จะทำให้ทุกคนยอมรับได้ยังไงครับ ตอนนี้ทุกคนคิดว่าคุณข่มขู่พวกเรา"
เขาไม่รู้เรื่อง "พาราไดซ์ลอสต์" และไม่รู้ว่าผู้ที่อยู่เบื้องหลังแทยุนอาในตอนนี้คือกองทัพของประเทศ A
"เรื่องนี้ไม่ต้องให้คุณจินกังวล คุณเฟิงจิ่ว เชิญคุณจินไปพักชั้นบนสักหน่อย" จี้เซินลุกขึ้นยืน สั่งการเฟิงจิ่วที่อยู่ด้านหลัง ดวงตาสีดำสนิทวาววับด้วยประกายมืด
จินหมินจวินไม่เหมือนโจวไป๋เยี่ยน
โจวไป๋เยี่ยนเป็นพวกแสร้งโง่ใสซื่อ ส่วนจินหมินจวินเป็นพวกโง่ใสซื่อจริง ๆ
ถ้าจินหมินจวินเผลอเปิดเผยแผนการที่เย่อู๋ซวงคิดขึ้นมาฉับพลัน ทุกอย่างก็จะพังพินาศ
ต้องลดโอกาสที่จินหมินจวินจะพบปะกับคนอื่น
"ครับ คุณชายจี้" เฟิงจิ่วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเคารพ เดินมาอยู่ข้างหลังจินหมินจวิน แล้วยื่นมือเชิญ
"ทำไมล่ะครับ?" จินหมินจวินรู้สึกว่าเรื่องยิ่งแปลกมากขึ้น
เย่อู๋ซวงตอบว่า "อย่าถามว่าทำไม ถ้าคุณอยากพลิกสถานการณ์ และไม่อยากให้พ่อแม่กับตระกูลจินของคณต้องเดือดร้อน ก็พักอยู่กับเราที่นี่สักพัก
และอย่าพูดกับใครทั้งนั้นว่าฉันจะเข้าร่วมงานแกรมมี่"
จินหมินจวินคิดใคร่ครวญอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเลือกตอบตกลง
เย่อู๋ซวงเคยช่วยชีวิตเขาไว้ เขาเชื่อในตัวตนของเย่อู๋ซวง
-
หลังจากตัดสินใจใช้ผลงานเพลงเพื่อโต้กลับ เย่อู๋ซวงก็เริ่มแต่งเพลง "พาราไดซ์ลอสต์"
ขั้นตอนการแต่งไม่ราบรื่นนัก เพราะกองทัพประเทศ A คอยชักใยอยู่เบื้องหลังแทยุนอามาตลอด ให้แทยุนอาส่งหนังสือทนายความถึงจินหมินจวินและเย่อู๋ซวง เรียกร้องให้ตระกูลจินและเย่อู๋ซวงนำหลักฐานที่ว่าเธอผลักจินหมินจวินมาแสดง