"โอ๊ย งานอะไรกันนี่ โจวเสวี่ยอิงกับลูกสาวผู้บังคับกองพลหลินไปสอบด้วยกัน ต้องเป็นงานดีแน่ๆ"
หวังเยี่ยนลี่เข็นรถจักรยานพลางเปิดฉากซักถามก่อน
เจียงสี่จูเริ่มปูทาง
ทำทีเป็นซาบซึ้งในตัวโจวเซี่ยงเฉียนต่อไป
ถึงตอนนั้นพอทุกคนรู้ว่าโจวเซี่ยงเฉียนทำอะไรไว้บ้าง ก็จะยิ่งสงสารเธอผู้เป็น "เหยื่อซื่อๆ ง่ายๆ โดนหลอก" มากขึ้น
"พนักงานประชาสัมพันธ์ของแผนกประชาสัมพันธ์ สอบกฎหมายสมรส ดีนะที่ช่วงนี้ฉันกำลังศึกษาอยู่พอดี ไม่อย่างนั้นคงได้ส่งกระดาษเปล่าจริงๆ แต่ที่ผู้บังคับกรมโจวให้โอกาสฉันแบบนี้ ฉันก็ซาบซึ้งมากนะ"
พวกพี่สะใภ้ที่เข็นรถจักรยานอยู่
อึกอักอยากพูดแต่ไม่พูด
เด็กสาวคนนี้ยังไร้เดียงสาเกินไป แค่นี้ก็ซาบซึ้งอีกแล้ว ไม่แปลกเลยที่จะถูกหลิวเหวินฮั่นหลอก
หวังเยี่ยนลี่รีบปลอบ
"สอบไม่ได้ก็ไม่เป็นไร โจวเสวี่ยอิงกับลูกสาวผู้บังคับกองพลหลินต่างก็เป็นนักศึกษา สอบแพ้พวกเขาไม่อายหรอก ถึงตอนนั้นถ้าโรงงานเหล็กของเรามีรับสมัคร ฉันจะบอกเธอล่วงหน้า เธอให้เฉินชิงซานที่บ้านไปเข้าแถวรอจัดสรรงานที่สำนักงานจัดหางานให้เธอด้วยนะ"
"ขอบคุณพี่สะใภ้"
"ขอบคุณอะไรกัน ก็บ้านใกล้เรือนเคียงกันทั้งนั้น"
เจียงสี่จูถือกระเป๋าสะพายสองมือ ก้าวเท้ามั่นใจ เดินเบาๆ กลับบ้าน
เสียงซุบซิบดังมาจากข้างหลัง
"สอบกับลูกสาวผู้บังคับกองพลหลินนะ ถ้าสอบได้นี่สิแปลก"
"อีกทั้งยังมีโจวเสวี่ยอิง แผนกประชาสัมพันธ์ทั้งแผนกล้วนต้องเขียนบทความใช้ลิ้น งานเขียนเรื่องรวงข้าวของโจวเสวี่ยอิงตอนอยู่มัธยมยังเคยขึ้นหนังสือพิมพ์ซินเหอรายวันของเราไม่ใช่หรือ"