"เสี่ยวหวัง ใช้กล้องนี้ถ่ายรูปติดบัตรให้ผู้เข้าสอบคนนี้ที แล้วก็ถ่ายรูปข้อสอบของเธอแนบไปด้วย ข้อสอบของเธอค่อนข้างมีแนวคิดสร้างสรรค์ ฉันจะเอาไปที่กระทรวงเพื่อใช้ประชาสัมพันธ์"
เฉินซูหย่ากระซิบกับเลขานุการ
เธอมีเรื่องส่วนตัวอยากส่งรูปและข้อสอบไปให้ท่านผู้เฒ่า
แต่ข้อสอบของเจียงสี่จูก็เหมาะจะเป็นตัวอย่างจริง ๆ
ข้อสอบของเธอเขียนถึงปัญหาใหญ่ที่สุดของแผนกประชาสัมพันธ์หลายแห่ง
เน้นรูปแบบ ขาดผลลัพธ์ที่เป็นรูปธรรม ไม่ได้เชื่อมโยงกับสภาพความเป็นจริงของมวลชน
เซียวชูอิงที่นั่งข้างเฉินซูหย่าหูดีนัก
ได้ยินแว่วเดียวก็จับความได้
การแสดงออกของเจียงสี่จูคนนี้เกินความคาดหมายของเธอจริง ๆ ภาษาจีนกลางได้มาตรฐานมาก พูดจาฉะฉานลื่นไหล ปฏิภาณไว
เกรงว่าท่านเลขาฯ คงถูกใจแล้ว
ไม่นานท่านเลขาฯ ก็ทำให้เธอหมดกังวล
เฉินซูหย่าเอ่ยถามก่อน
"ฉันอ่านข้อสอบของคุณแล้วเขียนว่า งานประชาสัมพันธ์ 'กฎหมายสมรส' ควรมุ่งเน้นไปที่การให้ความรู้แก่ผู้หญิง แต่แผนกประชาสัมพันธ์มีหน้าที่หลักให้บริการทหารในเขตทหาร ดูแลงานด้านความคิดของทหาร คุณตอบแบบนี้ ส่วนตัวฉันคิดว่าเขียนนอกเรื่อง"
เจียงสี่จูเหลือบมองหญิงวัยกลางคนที่นั่งอยู่ริมสุด ไม่ว่าจะหน้าตาหรือท่วงท่า ล้วนเผยให้เห็นว่านี่คือผู้นำใหญ่ที่เขียนไว้ในนิยายต้นฉบับ
สีหน้าผู้นำใหญ่ไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ
แต่สัญชาตญาณของเธอบอกว่าคนนี้ไม่ชอบเธอ ตั้งแต่แรกที่เดินเข้ามา การจับจ้องของอีกฝ่ายไม่เหมือนการมาสัมภาษณ์พนักงาน แต่เจืออารมณ์ส่วนตัว