หลังกินข้าวเช้าเสร็จไม่นาน อนุภรรยาทั้งสามก็ชวนเซี่ยเสี่ยวเซียงมาตีไพ่นกกระจอก
เซี่ยเสี่ยวเซียงตีไพ่นกกระจอกไม่เป็น กฎกติกาต่างก็เพิ่งเรียนมา ทักษะการเล่นสู้พวกอนุภรรยาทั้งสามไม่ได้ แถมดวงก็ไม่ค่อยดีอีก
นั่งหน้าโต๊ะไพ่ได้ไม่นาน เงินในกระเป๋าก็หมดเกลี้ยง
ด้านฐานะการเงิน เธอสู้สามอนุภรรยาไม่ได้ แต่ถ้าลงจากโต๊ะตอนนี้ก็จะเสียหน้ามากเกินไป ยิ่งโดยเฉพาะอนุภรรยาคนที่สามที่นั่งตรงข้ามกำลังยิ้มมองเธอ เหมือนกำลังรอให้เธอขายหน้า
ระหว่างที่กำลังลังเลนั้น ไพ่รอบใหม่ก็เริ่มขึ้นแล้ว
เซี่ยเสี่ยวเซียงเปิดกระเป๋าสตางค์ดู เธอไม่ได้ร่ำรวยเหมือนอนุภรรยาคนอื่นๆ เล่นแพ้ไปสองสามครั้ง ในนั้นเหลือแค่เหรียญทองแดงไม่กี่เหรียญ
อนุภรรยาคนที่สองสังเกตเห็น: "คุณไม่เป็นไรนะ? มีปัญหาอะไรหรือเปล่า?"
ยังไม่ทันที่เซี่ยเสี่ยวเซียงจะตอบ อนุภรรยาคนที่สามก็พูดตัดหน้าไปว่า: "เธอเงินหมดแล้วเหรอ? ไม่เป็นไร เขียนสัญญาเงินกู้ไว้ก่อน ค่อยๆ ใช้คืนก็ได้"
อนุภรรยาคนแรกบอก: "ดวงมันวนเวียนไปมา เดี๋ยวก็ไม่แพ้หรอก"
อนุภรรยาคนที่สอง: "ไม่อย่างนั้น ฉันไปเชิญภรรยาหลวงมาแทนเธอดีไหม?"
เสียงคนสับไพ่นกกระจอกดังซ่าๆ ราวกับเสียงเหรียญเงินไหลออกไป เซี่ยเสี่ยวเซียงตัดสินใจเด็ดเดี่ยวอย่างรวดเร็ว
"เดี๋ยวก่อน" เซี่ยเสี่ยวเซียงลุกขึ้นยืน: "ฉันไปหาใครสักคนก่อน เดี๋ยวกลับมา"
"หาใคร?"
อนุภรรยาทั้งสามมองหน้ากันและกัน เธอเองก็รีบร้อนเดินขึ้นไปชั้นบนแล้ว
เสียงฝีเท้าของเธอหายไปที่ตรงบันได อนุภรรยาคนที่สามคลำไพ่ขึ้นมาใบหนึ่ง ลากมุมปากเบ้ๆ: "หาใคร? ฉันว่าไม่ใช่หนีไปแล้วเหรอ?"
อนุภรรยาคนแรกปรามอย่างไม่ถือสา: "เธอก็ใช่ ครั้งแรกที่เธอมาเล่น จะไปแกล้งเธอทำไม? เธอยังมีลูกสาวต้องเลี้ยงอีกนะ มันไม่ง่ายเลย"
"แกล้ง? ฉันเปล่า แค่ดวงเธอไม่ดีเอง"
อีกสองคนก็เถียงไม่ออกอยู่พักหนึ่ง
การตีไพ่นกกระจอกก็ต้องดูดวงด้วย แต่เผอิญวันนี้ดวงของเซี่ยเสี่ยวเซียงไม่ดีจริงๆ ต่อให้พวกเธอผ่อนปรนเท่าไหร่ก็ช่วยไม่ฟื้น
ไม่นาน เซี่ยเสี่ยวเซียงก็กลับมาเสียงดังตึกๆ
เธอนั่งลงที่โต๊ะไพ่ใหม่ แต่อยู่ในอ้อมกอดกลับมีเด็กหญิงตัวขาวนุ่ม เพิ่งไปแย่งมาจากคุณชายสี่โหลวเมื่อครู่
เหม่าเหม่านั่งบนตักของแม่ มองไพ่นกกระจอกตรงหน้าอย่างงุนงง เธอแหงนหน้าขึ้นสูง: "แม่?"
เซี่ยเสี่ยวเซียงก้มหน้าลงซดแก้มเธอฟอดใหญ่ พลางคลำไพ่ พลางพูดอย่างเบิกบาน: "เหม่าเหม่าจ๋า หนูนั่งตรงนี้แหละ เอาโชคดีๆ มาให้แม่หน่อย"
"โอ้" เหม่าเหม่าก็นั่งเรียบร้อย ทำหน้าที่เป็นเครื่องรางนำโชคให้แม่
อนุภรรยาทั้งสามมองสบตากัน อนุภรรยาคนที่สามเป็นคนแรกที่หัวเราะออกมา
ก็ไม่ใช่การไหว้พระหรือไฉ่สิ่งเอี้ย นั่งอยู่ตรงนี้จะมีประโยชน์อะไร?
ไพ่รอบใหม่เริ่มขึ้น อนุภรรยาคนที่สามเป็นคนทิ้งไพ่ใบแรกก่อน ผ่านไปสองสามรอบถัดมา ไม่นาน ทุกคนก็ทยอยเตรียมไพ่กันเรียบร้อย รอแค่จั่วไพ่ใบสุดท้ายที่เป็นกุญแจแล้วจะน็อค
เวียนมาถึงเซี่ยเสี่ยวเซียงจั่วไพ่ แต่เธอกลับไม่ขยับ
เซี่ยเสี่ยวเซียงก้มหน้าหลอกล่อลูกสาว: "เหม่าเหม่า ลองหยิบปาโถงให้แม่ซักใบสิ หยิบทางนี้"
"โอ้"
เหม่าเหม่าเอื้อมมือน้อยๆ ออกมา หยิบไพ่ให้เธอหนึ่งใบ
อนุภรรยาทั้งสามมองอย่างงงงวยไปหมด ไม่รู้ว่าเธอทำแบบนี้ทำไม
หรือว่าไพ่จะหยิบอะไรก็ได้อย่างที่ปากพูด?
เห็นเซี่ยเสี่ยวเซียงรับไพ่ไป ใบหน้าเผยรอยยิ้มออกมาในไม่ช้า เธอดันไพ่ลงตะโกนอย่างดีใจว่า: "ฉันน็อคแล้ว!"
"อะไรนะ?!"
"น็อคจริงเหรอ?"
อนุภรรยาทั้งสามรีบเข้าไปดู ไม่ผิดด้วย น็อคจริงๆ และไพ่ใบสุดท้ายก็คือ ปาโถง ตามที่เซี่ยเสี่ยวเซียงเจาะจงไว้ไม่มีผิด
ทั้งสามควักเงินพลางพูดว่า: "ดวงเธอนี่ดีจังเลยนะ"
"ดูท่าฮวงจุ้ยจะมาทางเธอแล้ว"
เซี่ยเสี่ยวเซียงพูดอย่างดีใจว่า: "เป็นดวงของเหม่าเหม่าดีต่างหาก"
ในรอบไพ่ต่อๆ มา ดวงของเธอก็ยังดีมากจนไม่น่าเชื่อ บางครั้งเหมือนอธิษฐานให้เหม่าเหม่าช่วยหยิบไพ่ให้ อนุภรรยาทั้งสามได้ยินแต่เสียง "ฉันน็อคแล้ว!" ของเธอครั้งแล้วครั้งเล่า
ไม่นาน เซี่ยเสี่ยวเซียงก็ได้เงินที่เสียหมดกลับคืนมา กระเป๋าตุงขึ้น และยังเหลือเฟืออีก
ทุกคนอึ้งไปตาม ๆ กัน
ต้องรู้ไว้ว่าไม่นานก่อนหน้านี้ เซี่ยเสี่ยวเซียงยังแพ้ติดต่อกันอยู่เลย
ชั่วพริบตาเดียว ดวงของเธอกลับตาลปัตร ราวกับมีเทพเจ้าแห่งโชคลาภมานั่งที่ตำแหน่งของเธอ ทรัพย์สินเงินทองไหลมาหา
และการเปลี่ยนแปลงทั้งหมดนี้ก็เกิดขึ้นหลังจากเหม่าเหม่ามาถึง ไพ่สำคัญบางใบล้วนเป็นเหม่าเหม่าที่หยิบออกมาแทนเธอทั้งนั้น
ถ้าไม่เห็นกับตาตัวเอง ใครๆ ก็ไม่กล้าเชื่อ ว่าเธอจะต้องการอะไรก็หยิบได้อย่างนั้นจริงๆ
ทุกสายตาจับจ้องไปที่เด็กหญิงตัวน้อยที่นั่งเรียบร้อยอยู่บนโต๊ะไพ่
อนุภรรยาคนที่สองพูดด้วยสีหน้าประหลาดใจ: "ตั้งแต่เหม่าเหม่ามา ดวงเธอก็ดีเลยนะ"
"เหม่าเหม่าของเรามือนำโชค ดวงดีจะตายไป" เซี่ยเสี่ยวเซียงคว้ามือน้อยๆ ของลูกสาวมาจูบ พูดอย่างภูมิใจ: "แต่ก่อน ตอนห้างสรรพสินค้าจัดงานครบรอบ ซื้อครบหนึ่งเหรียญก็จับฉลากได้ครั้งนึง เหม่าเหม่าเราจับครั้งเดียวก็ได้รางวัลใหญ่เลย! นาฬิกาหนึ่งเรือน ที่ร้านขายตั้งสิบเหรียญเงิน"
เหม่าเหม่าถูกเธอซดจนคันที่กลางฝ่ามือ หลบซุกอกแม่หัวเราะคิกคัก
บรรดาอนุภรรยามองดูมือของเหม่าเหม่าอย่างแปลกใจ
มือเล็กๆ คู่นี้ดูธรรมดาไม่มีอะไรพิเศษ จ้ำม่ำ หลังมือมีลักยิ้มเนื้อสองสามรอย นิ้วสั้นๆ แค่กำกระดาษไพ่ไว้ได้ใบหนึ่ง
มือนำโชค?
"มหัศจรรย์ขนาดนี้เลยจริงๆ เหรอ?" อนุภรรยาคนที่สองอดใจไม่อยู่ "เหม่าเหม่า ขอยืมโชคของหน่อยได้ไหม"
"ได้สิ"
เซี่ยเสี่ยวเซียงใจกว้างส่งลูกสาวให้เธออุ้ม
พอไพ่รอบใหม่เริ่มขึ้น อนุภรรยาคนที่สองก็เบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ ลูบคลำไพ่มาแต่เช้า ยังไม่เคยมีครั้งไหนรู้สึกราบรื่นเป็นพิเศษเหมือนครั้งนี้เลย
ยังไม่ทันรอให้คนอื่นเตรียมตัวดี อนุภรรยาคนที่สองก็พูดออกมาอย่างไม่น่าเชื่อ: "ฉันน็อคแล้ว?"
คนอื่นแตกตื่น
"จริงเหรอ?"
"ศักดิ์สิทธิ์ขนาดนี้จริงเหรอ?"
อนุภรรยาคนแรกก็นั่งไม่ติด จับมืออ้วนๆ ของเหม่าเหม่ามาลูบ อยากสัมผัสโชคด้านเงินทองของเธอหน่อย: "มือเล็กๆ นี่มีเงินใช้ได้จริงเหรอ? หรือว่าเทพเจ้าแห่งโชคลาภปลุกเสกให้แล้ว?"
เซี่ยเสี่ยวเซียงอุ้มลูกสาวกลับมาอย่างดีอกดีใจ ซดแก้มนุ่มฟอดๆ ของลูกสาวอยู่นั่น: "จะปลุกเสกหรือไม่ปลุกเสกฉันไม่รู้ ฉันรู้แค่ว่าเหม่าเหม่าคือดาวนำโชคเล็กๆ ของแม่"
เหม่าเหม่าเองก็ยิ้มแย้มแจ่มใส ยื่นมือกอดตอบแม่ บุ้ยปากจูบฟอดๆ บนหน้าแม่สองที: "หนูช่วยแม่หาเงินนะ"
แม่ลูกคลอเคลียแนบชิดกัน อนุภรรยาคนที่สองมองดูด้วยความอิจฉา
เธอร้อนรนยื่นมือ: "ขอยืมอุ้มหน่อยสิ"
ในห้องไพ่ครื้นเครงกันยกใหญ่ พออนุภรรยาคนที่สามเสียเงินเหรียญในกระเป๋าจนหมด จบการตีไพ่ของวันนี้ มือนำโชคเล็กๆ ของเหม่าเหม่าก็โด่งดังไปทั่ว
ภรรยาหลวงไม่ได้ร่วมวงไพ่ของพวกเขา พอรู้เรื่องก็ประหลาดใจมาก จับมืออ้วนๆ ของเหม่าเหม่าพลิกไปพลิกมา: "ศักดิ์สิทธิ์ขนาดนี้จริงเหรอ?"
"ก็ใช่น่ะสิ!"
อนุภรรยาคนที่สองเสริมว่า: "เหม่าเหม่านั่งข้างใคร คนนั้นก็ชนะ ศักดิ์สิทธิ์จะตาย"
"แม่เหม่าเหม่าบอกว่าลูกเป็นมือนำโชค ฉันไม่เชื่อหรอก ไม่เคยเจอดวงดีขนาดนี้มาก่อน วันนี้เปิดหูเปิดตาจริงๆ"
เหม่าเหม่าร่วมวงตีไพ่กับบรรดาอนุภรรยามาครึ่งค่อนวัน เริ่มง่วงแล้ว ปฏิกิริยาก็เชื่องช้าลง ซุกตัวพิงอยู่บนตักภรรยาหลวง เหมือนตุ๊กตาฝรั่ง ปล่อยให้ทุกคนจับมือเล็กๆ ของเธอลูบคลำไปมา
ภรรยาหลวงกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง
"มือนำโชคอะไรกัน? แบ่งให้ฉันพึ่งโชคบ้างสิ"
เสียงทุ้มใสแฝงรอยยิ้ม มาพร้อมเงาร่างหนุ่มเจ้าชู้สง่างามที่ลอยละล่องถึง
นั่นคือพี่ชายคนสุดท้องของเหม่าเหม่า คุณชายสามแห่งตระกูลโหลว โหลวหงเจี้ยนกลับมาบ้านแล้ว